به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، ماه ربیعالاول همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماهها است، به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده زیرا میلاد رسول خدا (ص) در این ماه است و مىتوان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است .
و گویا روزى است که کاملترین هدیهها، بزرگترین بخششها، شاملترین رحمتها، برترین برکتها، زیباترین نورها و مخفىترین اسرار در آن پىریزى شده است .
برخی از وقایع ماه ربیع الاول/ شب اوّل، یادآور خاطره فداکاری مولا علی(ع)
این شب به نام لیلةالمبیت مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخى واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(ص) از مکّه به قصد هجرت به سوى مدینه، از شهر خارج شد و در غار ثور پنهان گردید و على(ع) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(ص) خوابید.
آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ ؛ بعضى از مردمِ با ایمان و فداکار جان خود را در برابر خشنودى خدا مىفروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است سوره بقره، آیه 207.» در شأن فداکاری مولا نازل شد.
روزهشتم
در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(ع) طبق روایتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن (ع)آغاز گردید.در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.
روز دهم
روز ازدواج رسول خدا(ص) با حضرت خدیجه کبرى(س) است به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزارى مستحب شمرده شده است. این ازدواج ثمرات و خیرات فراوانی داشته که تولد بانوی بزرگوار اسلام حضرت زهرا(س) یکی از این برکات است.
روز دوازدهم
این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینى و مسعودى و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(ص) است. همچنین در این روز، رسول خدا(ص) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید و نیز روز انقراض دولت بنى مروان در سال 132 است.
اعمال مستحب در این روز روزه گرفتن و دو رکعت نماز مستحبی خواندن است که در رکعت اول بعد از حمد، سه بار سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می شود.
روز هفدهم
همانگونه که گفتیم مشهور میان علماى شیعه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(ص) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سال عامالفیل بوده است.
همچنین در چنین روزى در سال 83 هجرى قمرى، ولادت امام صادق (ص) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است. سزاوار است، همه علاقهمندان مکتب اهل بیت(ع) این روز را ارج نهند و گرامى بدارند.