دعا، سبب ارزش یافتن انسان در درگاه الهى است

حجت‏‌‎الاسلام حافظ زمانی، امام جمعه شهرستان ملکان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی اظهار کرد: حکمت دعا در اسلام این است که انسان به وسیله‌ دعا به ربوبیت و قدرت الله اقرار کند و همه چیز را از جانب او بداند.

وی خاطرنشان کرد: دعا یکی از بخش‎های مهم ایمان است و در حقیقت مغز عبادت و اصل آن است و در نهایت، خضوع، اعلان عجز، ضعف و نیاز کامل به طرف ذات قوی و متین و غنی و کریم است.

زمانی ادامه داد: پرورگار متعال در آیه 186 سوره بقره می‎فرماید: «وقتی بندگان من ازتو درباره من سوال کردند، پس به آن‏ها بگو که من نزدیک هستم و دعای دعا کننده را اجابت می‎‏کنم، وقتی من را بخوانید پس باید مرا اجابت کنید و به من ایمان بیاورید».

وی افزود: برخی از انسان‏‌‎ها هنگام دشواری دست به دعا برمی‎دارند اما همین که خداوند متعال مشکلشان را حل می‌‏کند همه چیز را فراموش کرده به طوری که اصلا سختی از قبل نبوده است و در آسایش به سر می‌برده است.

امام جمعه ملکان از سفارش دعا درمکتب اسلام گفت و یادآور شد: موضوع دعا در مکتب اسلام بسیار تاکید و سفارش شده است که تمام انسان‏‌‎‏ها باید در طلب حاجات همتى والا و بلند داشته باشند تا در جهت خشنودى خداوند قدم برداشته باشند و از درگاه حق حاجت‏‎‏های مهم از قبیل سلامتى، دین و ایمان، زندگى سعادتمندانه، محشور شدن با پیامبر اکرم(ص) و خاندان پاکش، عاقبت به خیرى، حفظ و پایدارى اسلام، برخوردارى از درجات شهدا را از خداوند بلند مرتبه طلب کنند.

وی ادامه داد: پروردگار به بندگان فرموده است دعا کنید و از من طلب حاجت کنید و در صورت دعا کردن، من استجابت می‎‏کنم و دعا کردن جزء عبادت محسوب می‎شود از اینرو به قدری به این امر تاکید کرده است که اگر کسی به این سفارش عمل نکند حقیقتا انسان متکبری است و با ذلت به جهنم می‌‏رود.

حجت‏‎‏الاسلام زمانی گفت: دعا، سبب ارزش انسان در درگاه الهى می‎‏شود و اعتنا و توجه خداوند به انسان، به واسطه دعا، راز و نیاز و گریه و زارى به درگاه او است که اگر دعا نباشد براى انسان هیچ ارج و منزلتی در درگاه خداوند وجود نخواهد داشت؛ چراکه خداوند در سوره فرقان آیه 77 به رسولش مى‏فرماید: «(یا محمد) به مشرکین (اهل مکه) بگو، اگر به پروردگار من خداوند تعالى اطاعت و عبادت نکنید به شما اعتناء نکرده و شما را به چیزى حساب نمی‌‏کند مقصود کلى از دعوت شما به سوى حق اطاعت و عبادت به پروردگار است». ‌

وی دعا را یک صدا از طرف دعاکننده خداجو دانست و تأکید کرد: از دیدگاه قرآن چنین است که دعا یک صدا و ندایی از طرف دعاکننده خداجوست که فطرتش بیدارگشته و خداوند ناپیدایش را ازعمق جانش می‏خواند و با او به گفت‏‎وگو برمی‎‏خیزد و به درگاهش دست نیاز مىی‌برد و در سختى‏‎ها و راحتى‎‏ها، اندوه و شادى، گرسنگى و سیرى، نیازمندى و بی‌نیازى و به عبارتی در تمام لحظات زندگی او را می‎خواند و از او طلب یاری می‎کند.