سودی دائم یا زائل شدن قطعی مال؛ انتخاب شما چیست؟

ممکن است اين سوال پيش آيد که چرا بايد آدمي با تمام رنج و زحمتي که براي بدست آوردن مال و اموالش متقبل مي‌شود، پس از سال‌ها تلاش، خود را از فواد دارایی‌هایش محروم کرده و آن را وقف کند؟ پاسخ اين سوال در فطرت و سرشت انسان نهفته است؛ آدمي ميل به ماندن و بقا دارد، انسان دوست دارد نام و یادش جاودانه بماند، انسان دوست داشتن و محبت کردن را دوست دارد، درد جامعه و مشکلات سایر انسان‌ها همیشه انسان‌های آگاه را آزار می‌‌دهد و همین فطرت است که انسان را به سوی انسانت به سوی وقف سوق می‌دهد.

انسان‌های بسیاری در طول تاریخ درد جامعه را احساس کرده و برای رفع مشکلات جامعه تلاش کرده‌اند، وقف کرده‌اند و علاوه بر رفع مشکلات سایر انسان‌ها نامی نیک از خود به یادگار باقی‌گذاشته‌‌اند.

یکی از همین انسان‌های نیک اندیشخانم سبک‌کار، واقف اهل گیلان است. وی کارمند است و بعد از فوت همسرش یکی از ارزشمند‌ترین دارایی‌های خود را وقف کرده است.از او در مورد وقفی که انجام داده و نیت و هدفش سوال کردیم که گفت:‌ بعد از فوت همسرم باغی به متراژ یک هزار و 750 متر را که خانه‌ای هم در آن قرار دارد وقف کردم.

وی با اشاره به هدف وقفش گفت: نیت وقفم هم برای نگهداری از بچه‌های بی‌سرپرست، معلولین و زنان بی‌سرپست بوده است. هدف وقفی که انجام داده‌ام هم این بوده است که خداوند در آخرت عوض آن را به من بدهد.

این واقف در خصوص برکات این وقف در زندگی‌اش نیز گفت: زندگی انسان طوری است که اگر انسان با خدا باشد خداوند هرچیزی را که در دلش باشد به او خواهد داد و قطعا بنده اگر کاری را در راه خدا و برای او انجام دهم عوض آن را خدا به گونه‌ای دیگر و بهتر خواهد داد و قطعا در جایی دیگر کمک خواهدکرد.

خانم سبک‌کار در پاسخ به این سوال که آیا باز هم وقف خواهید کرد و یا خیر؟ گفت: من یک کارمند هستم و حقیقت این است که ‌چیزی جز این باغ و یک خانه کوچک نداشتم و بعد از فوت همسرم باغ را بنا به گفته خود ایشان وقف کردم و خانه را هم برای تنها فرزندم کنار گذاشته‌ام. قطعا اگر نیاز روزانه زندگی‌ام برطرف شود و چیزی برای وقف کردن داشته باشم این کار را انجام خواهم داد.

ثمرات وقف بر هيچکس پوشيده نيست اما واقعیت آن است که واقف بیش از همه از ثمرات وقف خود بهره‌مند می‌شود. بسياري بودند که مال و اموال بيشماري داشتند که نصيب وراث آنها شد و امروز حتي نام و نشاني از آنها در بين خانواده‌هايشان نيست؛ پس وقف مي‌کنيم تا رضايت الهي را نصيب شويم‌.

خانم نخعی‌نژاد یکی از واقفان اهل خراسان جنوبی است. او هم چند وقف تاثیرگذار و با اهداف و نیت خاص داشته است. وی در مورد وقف‌هایش می‌گوید: وقف مشترک در شهر زاهدان انجام دادم که زمین برای یک نفر بود و ساخت آن را من به عهده گرفتم که وقف حوزه علمیه امام جعفر صادق(ع) برای خانه طلاب شود.

وی از وقف دیگر خود و هدف‌ آن گفت‌ و افزود: ‌روستای ما یکی از روستا‌های استان خراسان جنوبی است که ‌امام جماعت نداشت و نماز جماعت هم در آن برگزار نمی‌شد و مردم هم نمی‌دانستند سوالات شرعی خود را چگونه و با چه کسی مطرح کنند به همین منظور منزلی را برای سکونت و استقرار عالم در روستا وقف کردم.

این واقف ادامه داد: وقف دیگری هم داشتم که آب و زمین موروثی بود و از مادرم به من رسیده بود و آن را هم وقف کردم. هدفم باقیات و صالحات است و خانه‌ای را هم که برای طلبه‌های حوزه علمیه وقف کردم در جهت ترویج فرهنگ پویای تشیع است و اینکه ما هم باید به دینمان خدمت کنیم و در راه اعتلای آن قدمی برداشته و خدمتی کنیم.

خدا درهای رحمتش را به روی من باز کرد

وی از برکات این وقف‌ها در زندگی‌اش گفت و افزود: این برکات را فراوان در زندگی‌‌ دید‌ه‌ام. بعنوان مثال خانه‌ای را که وقف حوزه علیمه کردم تنها سرمایه‌ام در زندگی برای سال‌ها معلمی‌ام بود بعد از اینکه این خانه را وقف کردم افراد منفی‌باف برای این کار من سم‌پاشی‌هایی کردند و داشتند روحیه بچه‌های من را خراب می‌کردند لذا من تلاش کردم و خانه‌ای را برای فرزندانم ساختم و خدا درهای رحمتش را به روی من باز کرد.

نخعی نژاد در پاسخ به این سوال که آیا دوباره وقف خواهید کرد، گفت: بله قطعا اگر خداوند توانی عنایت کند برابر با نیازهای جامعه اسلامی از هر کاری فروگذار نمی‌کنم و اینکار را انجام خواهمداد. فراوان شدن رزق و روزی و باز شدن درهای رحمت خدا بر روی من قطعا از برکات این وقف‌هاست و همه این موارد را من از معامله با خدا می‌دانم.

معامله با خدا سودمندترین معامله است. معامله‌ای که در آن خدا، بندگان خدا و بنده واقف خدا همه شادند و راضی.

خانم انفعالی بازنشسته است و اهلاستان فارس شهرستان شیراز. اون نیز با خدا معامله کرده ویک خانه مسکونی را با هدف منفعتی برای کودکان بی‌سرپرست وقف کرده است.می‌گویدمن به این آیه قرآن در خصوص وقف استناد کرده‌ام:الْمَالُ وَالْبَنُونَزِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَاباً وَخَيْرٌ أَمَلاً (الكهف:46)

اعتقاد دارد اگر خداوند توفیقی عنایت کند باز هم باید وقف کند و اضافه می‌کند: فکرم این است که وقف‌هایم را افزایش دهم و این کار را تا زمانی که بتوانم انجام خواهم داد.

وهاب خدابخشی