سالروز قیام توابین/
خونخواهی از قاتلان عاشورا با شعار «یا لثارات الحسین»
کانون خبرنگاران نبأ: سلیمان بعد از حادثه عاشورا و آزاد شدن از زندان به همراه ۴ هزار نفر از یاران خود تصمیم به قیام علیه قاتلان پسر پیامبر خدا گرفتند، قیامی که به قیام توابین معروف شد.
به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، سلیمان بن صرد خزاعی یکی از شیعیان حضرت علی و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) است، سلیمان یکی از کسانی بود که به امام حسین(ع) نامه نوشت و از ابا عبدالله خواست تا به کوفه بیاید، اما بعد از آن او را زندانی کردند و یاران او نیز به امام حسین(ع) کمک نکردند و این سرآغازی بود بر شروع قیام توابین، کسانی که در حادثه عظیم عاشورا غفلت کردند و بعد از به شهادت رسیدن امام زمانشان تصمیم به گرفتن انتقام از عوامل این ظلم بزرگ را داشتند، غافل از اینکه اینها به امر ولی زمان خود پشت کردند و این عمل آنها تاثیری در روند حرکت بزرگ سید الشهدا نخواهد داشت.
سلیمان بعد از حادثه عاشورا و آزاد شدن از زندان به همراه 4 هزار نفر از یاران خود تصمیم به قیام علیه قاتلان پسر پیامبر(ص) خدا گرفتند و در زمان یزید بهصورت غیر علنی و بعد از مرگ یزید بهصورت علنی مردم را به خونخواهی دعوت میکردند و با شعار یا لثارات الحسین سرانجام با ورود عبیدالله بن زیاد از شام به عراق، به طرف کربلا آمدند و به قبر حسین بن علی(ع) رسیدند و بسیار گریستند و با یارانش همگی از خدا آمرزش خواستند و عده زیادی به آنها ملحق شدند. سپس از فرات عبور کرده و بعد از رسیدن به منطقه عین الورده، لشکر شام مقابل آنها قرار گرفته و نبرد سختی کردند.
در آغاز جنگ، پیروزی با توابین بود ولی چون دائماً به لشکر شام، اضافه شد، کم کم محاصره شدند و او و یارانش کشته شدند بدین ترتیب توابین و قیامشان نتیجهای به جز آرام شد.
قلبهایی که پشت ولی زمان خود را خالی گذاشته بودند نداشت، مختار ثقفی از جمله کسانی بود که به توابین پیوست اما به دلیل اختلاف در نحوه گرفتن انتقام از قاتلان پسر پیامبر(ص) از آنها جدا شد، حتی مختار هم که انتقام خون سیدالشهدا را از قاتلانش ستاند و تشکیل حکومت اسلامی داد حکومتش دوامی نداشت و چندان موفقیت چشمگیری به دست نیاورد، تمام کسانی که بعد از قیام امام حسین (ع) به خونخواهی از آن حضرت به پا خواستند فایده چندانی که به نفع اسلام و مسلمین باشد به دست نیاوردند و این نتیجه سرپیچی و غفلت در اطاعت از امر ولی زمان است.
داستان قیام توابین در زمان فتنه اتفاق افتاد، در زمانی که یزید با شمشیر دو لبه پول و قدرت تمام کسانی را که مدعی حب اهل بیت را داشتند یا با پول با خود همراه کرد و یا با زور زندانی کرد و آن عده که دستشان باز بود از ترس هیچ کمکی به امام زمانشان نکردند، آنها در گوش هم حرفهایی را میزدند که امروز زمزمههایش برای گوش ما هم آشناست، کسانی که به وظیفه خود در قبال امام زمانشان عمل نکردند قدرت یزید را میدیدند و دست خدا را که همراه ولی زمانشان بود فراموش کردند، ابر قدرتی که قدرت و ثروت را در اختیار دارد پس باید با او دست بیعت داد، این حرفها باعث شد تا دلهای شیعیان امام حسین(ع) تا ظهور مهدی موعود در غم و اندوه بماند تا زمان موعود فرا رسد و کسی بیاید که بنیان ظلم و جور را در هم میپیچد و انتقام مظلومیت شیعیان را در همه زمانها و مکانها باز میستاند، تا آن زمان پیروی از ولی فقیه زمان و گوش به فرمان بودن، وظیفه تک تک کسانی است که میخواهند زمینه ساز ظهور باشند.
محمدعلی نادعلی
سلیمان بعد از حادثه عاشورا و آزاد شدن از زندان به همراه 4 هزار نفر از یاران خود تصمیم به قیام علیه قاتلان پسر پیامبر(ص) خدا گرفتند و در زمان یزید بهصورت غیر علنی و بعد از مرگ یزید بهصورت علنی مردم را به خونخواهی دعوت میکردند و با شعار یا لثارات الحسین سرانجام با ورود عبیدالله بن زیاد از شام به عراق، به طرف کربلا آمدند و به قبر حسین بن علی(ع) رسیدند و بسیار گریستند و با یارانش همگی از خدا آمرزش خواستند و عده زیادی به آنها ملحق شدند. سپس از فرات عبور کرده و بعد از رسیدن به منطقه عین الورده، لشکر شام مقابل آنها قرار گرفته و نبرد سختی کردند.
در آغاز جنگ، پیروزی با توابین بود ولی چون دائماً به لشکر شام، اضافه شد، کم کم محاصره شدند و او و یارانش کشته شدند بدین ترتیب توابین و قیامشان نتیجهای به جز آرام شد.
قلبهایی که پشت ولی زمان خود را خالی گذاشته بودند نداشت، مختار ثقفی از جمله کسانی بود که به توابین پیوست اما به دلیل اختلاف در نحوه گرفتن انتقام از قاتلان پسر پیامبر(ص) از آنها جدا شد، حتی مختار هم که انتقام خون سیدالشهدا را از قاتلانش ستاند و تشکیل حکومت اسلامی داد حکومتش دوامی نداشت و چندان موفقیت چشمگیری به دست نیاورد، تمام کسانی که بعد از قیام امام حسین (ع) به خونخواهی از آن حضرت به پا خواستند فایده چندانی که به نفع اسلام و مسلمین باشد به دست نیاوردند و این نتیجه سرپیچی و غفلت در اطاعت از امر ولی زمان است.
داستان قیام توابین در زمان فتنه اتفاق افتاد، در زمانی که یزید با شمشیر دو لبه پول و قدرت تمام کسانی را که مدعی حب اهل بیت را داشتند یا با پول با خود همراه کرد و یا با زور زندانی کرد و آن عده که دستشان باز بود از ترس هیچ کمکی به امام زمانشان نکردند، آنها در گوش هم حرفهایی را میزدند که امروز زمزمههایش برای گوش ما هم آشناست، کسانی که به وظیفه خود در قبال امام زمانشان عمل نکردند قدرت یزید را میدیدند و دست خدا را که همراه ولی زمانشان بود فراموش کردند، ابر قدرتی که قدرت و ثروت را در اختیار دارد پس باید با او دست بیعت داد، این حرفها باعث شد تا دلهای شیعیان امام حسین(ع) تا ظهور مهدی موعود در غم و اندوه بماند تا زمان موعود فرا رسد و کسی بیاید که بنیان ظلم و جور را در هم میپیچد و انتقام مظلومیت شیعیان را در همه زمانها و مکانها باز میستاند، تا آن زمان پیروی از ولی فقیه زمان و گوش به فرمان بودن، وظیفه تک تک کسانی است که میخواهند زمینه ساز ظهور باشند.
محمدعلی نادعلی
