ابوذر کرمی، دارنده رتبه اول چهارمین دوره مسابقات قرآن دانشجویان مسلمان جهان در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: بدون تردید اگر در تدریس قرآن از یک روش منسجم و غنی شده استفاده شود از آسیبهای این حوزه در امان خواهیم بود.
وی با بیان اینکه تدریس با اعمال تجربه و سلیقه توسط اساتید و مربیان دو یا چند دستگی در امر آموزش قرآن به وجود میآورد، اظهار کرد: روشهای تدریس متنوع، قرآنآموز را با سردرگمی مواجه میکند و اجازه نمیدهد از ساماندهی یک سویه برخوردار باشد.
کرمی گردهمایی فعالان قرآنی و استفاده از تجارب پیشکسوتان را فرصتی مغتنم در ارائه روشی واحد و یکپارچه برای تدریس رشتههای قرآنی عنوان کرد و افزود: با وجود چنین مجامعی مربیان و پیشکسوتان روشهای تجربی خود را به اشتراک میگذارند و نهایتاً میتوان شیوه واحد و استانداردی از تدریس قرآن ارائه کرد.
وی ارائه شیوهنامه واحد آموزشی را بسیار مؤثر برای حفاظ و قاریان نوجوان عنوان کرد ادامه داد: فعالان حوزه قرآن باید روشی را به قرآنآموز پیشنهاد کنند که از نتیجه آن مطمئن باشند در غیر این صورت سلیقهگرایی و اعمال تجربههای شخصی به جامعه قرآنی از جمله قرآنآموز ضربه میزند.
کرمی در ادامه، بیان قواعد و آداب تلاوت با لحن فارسی را نامناسب برای گروههای سنی کودک، نوجوان و جوان دانست و اظهار کرد: آموزش قرآن با لحن فارسی تنها میتواند برای افراد مسنتر که امکان یادگیری پایینتری دارند مفید باشد، مبنای آموزش قرآن باید بر پایه لحن عربی گذاشته شود.
حافظ کل قرآن کریم رسم الخطهای عربی به ویژه رسمالخط عثمانطه را بسیار مفید در آموزش قرآن دانست و ابراز کرد: آموزش منطبق با رسمالخط عثمانطه مشکلی برای قرآن آموزان به وجود نمیآورد، اما برای سهولت آموزش خردسالان بهتر است رسمالخطهای فارسی به شرط آنکه صحت قرائت را با اشکال مواجه نسازد استفاده شود.
وی با اشاره به اهمیت رسمالخط در نحوه آموزش قرآن و رعایت نکات تجویدی، اظهار کرد: در رسمالخط عثمانطه با علامتگذاریهای مناسب نکات تجویدی دقیقاً مشخص شده، رسمالخطهای مناسب یک میراث فرهنگی و ماندگار از نسخ برجای مانده از رسمالخط کوفی قدیم است، البته از لحاظ نوشتاری شکستگیهای خط کوفی را ندارد اما نشان میدهد که قرآن سبک و سیاق خود را حفظ کرده و از ثبات برخوردارست.
دارنده رتبه اول چهارمین دوره مسابقات قرآن دانشجویان مسلمان جهان در پایان، نگارش قرآن با رسمالخط جدید را بهتر از دستکاری کردن رسم الخطهای قبلی دانست و اظهار کرد: رسم الخطهایی مانند عثمانطه بین مردم از محبوبیت برخوردارست و پسندیده نیست که این رسمالخط دستکاری شود اگر قرار است مسائل آموزشی در رسمالخط لحاظ شود بهتر است یک رسمالخط جدید نگارش شود تا اینکه بخواهیم رسمالخطهای قدیمی را دچار تغییر کنیم.