حجتالاسلام جواد اکبریمطلق، مدرس حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: اگر میخواهیم علل بیسوادی قرآنی را در جامعه بررسی کنیم باید نگاهی به پیشینه آموزش قرآن در کشورمان داشته باشیم.
وی اظهار کرد: بعد از اینکه مکتبخانههای قدیم از بین رفت، حدود 50 سال پیش روند جامعه به سمتی رفت که بیشتر به دنبال آموزشهایی بودند که در زندگی مادی آنها و مسائل استخدامیشان تأثیرگذار باشد و تمایل به یادگیری چنین علومی داشتند.
مدرس حوزه علمیه خراسان جنوبی بیان کرد: از طرف دیگر حکومت هم ذغدغه دینی چندانی نداشت و در نهایت تنها کسانی به سمت یادگیری قرآن میرفتند که خودشان دغدغه داشته باشند و از این جهت فاصلهای بین مردم و آموزش قرآن افتاد.
اکبریمطلق ادامه داد: بعد از پیروزی انقلاب نیز والدین نیز با این نگاه که حکومت دینی است و مراکز آموزشی کار آموزش قرآن را انجام خواهند داد همه چیز در حیطه قرآن را به آموزش و پرورش و مدارس واگذار کردند و مدارس نیز تنها در حد توان و ساعات آموزشی محدود خود در این زمینه کار میکردند.
وی گفت: به نظر میرسد اگر مراکز آموزشی ما بهویژه آموزش و پرورش نسبت به یادگیری زبان عربی جذابیت ایجاد کنند بیشک سواد قرآنی در جامعه افزایش مییابد چرا که بسیاری افراد تصور میکنند که زبان عربی زبان سختی است در حالیکه این زبان قاعدهمند است و اگر کسی قواعد آن را یاد بگیرد سخت نخواهد بود.
مدرس حوزه علمیه خراسان جنوبی یادآور شد: در سالهای اخبر وضعیت بهبود یافته است و چند هزار حافظ قرآن داریم ولی تا زمانی که این افراد بخواهند در فرهنگ قرآنی جامعه ما تأثیرگذار شوند مدتی طول خواهد کشید ولی بیشک بر نسل آیند تأثیر خواهند گذاشت.