ذهنتان موقع نماز هزار جا میرود؟/ این گزارش را حتما بخوانید
گروه اندیشه: چرا هر کار میکنیم موقع نماز ذهنمان را معطوف به عبادت کنیم، نمی شود، امتحان دانشگاهی که در آن مشکل داشتهایم، درگیریهای خانوادگی، ذغدغههای روزمره به سراغمان میآید، و به دنبال جواب هستیم چه باید کرد؟
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، بیشک هر مسلمانی تمایل دارد که هنگام عبادت ذهنش به یاد حضرت حق باشد، از دنیا و تعلقاتش فاصله گرفته و روح و جانش را از یاد معبود پر کند. اما همیشه این مشکل وجود داشته که برای اکثر ما تمرکز داشتن موقع نماز سخت است.
گاهی گله میکنیم که نمیدانم چرا هر کار میکنم موقع نماز ذهنم را معطوف به عبادت کنم، نمیشود، امتحان دانشگاهی که در آن مشکل داشتهام، درگیریهای خانوادگی و ذغدغههای روزمره به سراغم میآید، و به دنبال جواب هستیم چه باید کرد؟
حجتالاسلام هادی شهاب، مدیرگروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند، در اینباره گفت: به نظر میرسد باید تعریفمان از عبادت را تغییر دهیم تا به این مشکل برخورد نکنیم.
وی اظهار کرد: همه ما تصور میکنیم که عبادت همان 10 دقیقه یا نیم ساعتی است که نماز میخوانیم و از این جهت 23 ساعت و نیم دیگر را در فضایی دیگر میاندیشیم و عمل میکنیم و موقع نماز که میرسد تازه میخواهیم یاد خدا را در ذهنمان جاری کنیم.
مدیرگروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند بیان کرد: طبیعی است وقتی 23 ساعت و نیم در افکار و فضای دیگری غیر از یاد خدا هستیم و میخواهیم فقط برای نیم ساعت تمرکزمان را به چیز دیگری معطوف کنیم دچار مشکل میشویم.
شهاب ادامه داد: اگر رویه ما در تمام زندگی الهی باشد موقع نماز نیاز به تغییر فضا و در نتیجه تمرکز ذهن از موضوعی به موضوع دیگر نیست چون قبل هم ذهن پر از یاد خدا و موقع نماز هم سرشار از یاد خدا است و چنین افرادی با این مشکل رو به رو نیستند که موقع نماز ذهنشان هزار جا میرود.
بنگریم قبل از نماز ذهنمان معطوف به چه چیز است
وی افزود: میگوییم میخواهیم موقع نماز ذهنمان معطوف خدا باشد؟ مگر قبل از آن معطوف به چه چیز بوده است؟ همین است که میگویند نماز سنجشی است تا بدانیم در کل زندگی چقدر یاد خدا در زندگی ما جاری است.
مدیرگروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند یادآور شد: وقتی انسان رنگ چیزی را بگیرد تمام زندگیاش مملوء از آن موضوع خواهد شد، خواه علم و یا هر چیز دیگر، درباره عبادت هم همینگونه است کسی که رنگ خدا را به خود بگیرد همه لحظات زندگیاش و نه فقط هنگامه نماز خدایی خواهد بود.
حمیدرضا جعفری، حافظ کل قرآن کریم و دانشجوی دکتری فقه و حقوق اسلامی در این زمینه به خبرنگار ایکنا گفت: مشکل بزرگی که وجود دارد این است که ما عبادت را جدای از زندگی روزمره میبینیم در حالی که همان کارهای روزمره هم اگر نیت الهی داشته باشد نوعی عبادت محسوب میشود.
وی اظهار کرد: وقتی انسان همه کارهای روزمرهاش را با نیت رضایی الهی انجام دهد، نمازش نیز هم مسیر سایر کارهای زندگیاش خواهد بود و کسی که اینگونه زندگی میکند به راستی موقع نماز ذهنش کجا میخواهد باشد؟ او که همه زندگیاش خدایی است.
این حافظ کل قرآن کریم بیان کرد: ما هدفمان از زندگی را گم کردهایم، اولویتها فراموش شده و جنبههای مادی زندگی برایمان پررنگ شده است و به همین جهت است که موقع نماز ذهنمان معطوف همان چیزهایی میشود که برایمان دارای اولویت است.
رنگ الهی بگیریم
جعفری ادامه داد: اگر در زندگیمان قصد قربت داشته باشیم تمام کارهایمان عبادت میشود و رنگ خدایی خواهیم گرفت و چه زیبا قرآن کریم میفرماید: «صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَاین رنگ خداست و رنگ چه کسی از رنگ خدا بهتر است ما پرستندگان او هستیم 138 بقره»
وی اظهار کرد: قرآن کریم بارها و بارها واژه نماز را به کار برده است که مهمترین آن آیهای است که اقامه نماز را راهی برای فاصله گرفتن از زشتیها و پلیدیها عنوان کرده است که البته مقصود نمازی است که با شرایطش اقامه شود.
این حافظ کل قرآن کریم یادآور شد: از جنبه دیگر در سوره مأعون کسانی که نماز میخوانند ولی از حقیقت نماز یعنی دوری از ریا، کمک به مستمندان و... غافلند، سرزنش شدهاند.
