به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قزوین، حجتالاسلام عبدالکریم عابدینی، نماینده ولیفقیه در استان قزوین در جلسه تفسیر هفتگی که در امامزاده اسماعیل(ع) قزوین برگزار میشود، با اشاره به تفسیر آیه 2 سوره ملک، اظهار کرد: ضروری است ابتدا با زبان روایات را بررسی کنیم که آیا روایات نیز مرگ و حیات را مخلوق معرفی کردهاند یا خیر.
نماینده ولیفقیه در استان قزوین با بیان اینکه یاد مرگ از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، گفت: صحبت از مرگ در حقیقت صحبت از زندگی جاودانه و حقیقی است.
وی با اشاره به بخشی از آیه 2 سورهی ملک عنوان کرد: خدای متعال مرگ را آفریده و حیات را خلق کرده و این دو، مخلوق الهی هستند و برای اینکه این مسئله را بیشتر درک کنیم باید بدانیم عدهای کل عالم را مخلوق خدا نمیدانند و معتقدند این عالم بی خالق به وجود آمده است.
عابدینی با اشاره به اندیشه و فکری که امروز در دانشگاههای جهان، از طریق کسانی که عالم را بی خالق میپندارند، خودگردان بودن این عالم است، بیان کرد: آنان سعی دارند تا دانشجویان را توجیه کنند که جهان بدون آفریننده به وجود آمده و این در حالی است که وقتی به مرگ میرسند نیز میگویند ما میمیریم و زنده میشویم و جز روزگار عوامل دیگری در مرگ و حیات ما دخالت ندارد.
مصادره نظریه داروین
نماینده ولیفقیه در استان قزوین با بیان اینکه هرچند در نظریه داروین اصلاً در باب وجود خدا و اینکه آیا خدا انسان را آفریده یا خیر، حرفی ندارد و مخالفت باخدا بهصراحت در کلام داروین نیز وجود ندارد، تأکید کرد: آنهایی که بافکر «عالم منهای خدا» زندگی میکنند، تلاش کردند تا نظریه داروین را هم به نفع خودشان صادر کنند.
وی افزود: خدای متعال در اولین معرفی عالم میفرماید: «اقْرَأْ به اسم رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ» «خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ»، یعنی بدان که خدا خالق و انسان، مرگ، حیات و همه موجودات عالم مخلوق هستند و این ادبیات خدای متعال در اولین پیام معرفی عالم است.
مرگ و حیات هر دو مخلوق خداوند هستند
عابدینی با تأکید بر اینکه برخلاف اندیشه خدایی، در اندیشه غیر خدایی اینگونه است که نه حیات و نه مرگ، هیچیک مخلوق نیستند، اظهار کرد: در اندیشه ما مسلمانان شاید خیلیها بر این باور هستند که حیات وجودی است، اما مرگ عدم الحیات است و همینکه حیات نبود، به مرگ میرسیم اما این تفکر اشتباه است چراکه قرآن میفرماید هم موت و هم حیات هر دو آفریده خدای متعال هستند.
امامجمعه قزوین بیان کرد: توجه و یاد مرگ خیلی برای ما نیاز است و باید تلاش کنیم تا در این زمینه مطالعات بیشتری داشته باشیم و در خلوت به مسئله مرگ فکر کنیم و آن را بهعنوان یک مسئله جدی در زندگی در نظر بگیریم و بیاعتنا از آن عبور نکنیم.
وی عنوان کرد: صحبت از مرگ در حقیقت صحبت از زندگی حقیقی است و غفلت از مرگ منجر میشود، انسان بدون آمادگی به پیشواز مرگ برود و در زندگی حقیقی و جاودانه با مشکل مواجه شود.
بهترین ذکر و برترین عبادت، یاد مرگ است
نماینده ولیفقیه در استان قزوین به روایاتی در خصوص اهمیت یاد مرگ و مخلوق بودن مرگ اشاره کرد و افزود: رسول اکرم(ص) فرمودند: بهترین ذکر در دنیا، یاد مرگ است و درجایی دیگر میفرمایند: برترین عبادت یاد مرگ است.
این مفسر قرآن کریم ادامه داد: پیامبر گرامی اسلام (ص) باز هم در اهمیت یاد مرگ فرمودهاند: اگر کسی جانش را با یاد مرگ پر کند، (یعنی سنگینی مرگ را در وجودش ببیند) این انسان وقتی به قبرش میرسد، قبرش را باغی از باغهای بهشت میبیند و این اثر یاد مرگ است.
وی به روایاتی از امام علی(ع) در خصوص مرگ نیز اشاره و بیان کرد: امام علی(ع) فرمود: اگر کسی واقعاً مرگ را فراموش نکند و همواره آن را به یاد داشته باشد، در این دنیا به اندک رضایت میدهد و سیریناپذیری، مقام، حرص و ولع در دنیا و اینکه همهچیز را برای خودمان میخواهیم، پایان مییابد.
امامجمعه قزوین گفت: نباید خیال کنیم همینکه گفتیم ایمان آوردهایم، ما را به حال خودمان رها میکنند و در این خصوص خدای متعال میفرماید ما انسانهایی که میگویند ایمان آوردهایم را امتحان میکنیم تا صادق و کاذب شناخته شوند.
استدلالی در موجود بودن مرگ
وی با اشاره به اینکه امام علی(ع) فرمودهاند: وقتی مرگ نازل میشود، دو حالت برای انسان پیش میآید، یکی سَکرت موت است، یعنی مرگ آنچنان آدمی را تحتفشار قرار میدهد که حالت مستی برای آدمی ایجاد میکند و این به خاطر عذاب خدای متعال است، عنوان کرد: امام علی(ع) در ادامه میفرمایند همینکه مرگ آمد دست، اعضاء و جوارح، بیرمق میشوند و توان انجام سادهترین کارها را هم ندارند و اگر مرگ موجود نباشد نمیتواند چنین اثری بر انسان داشته باشد.
این مفسر قرآن کریم ادامه داد: زمانی که مرگ به سراغ انسان میآید، رنگ انسان دچار تغییر و مانند گچ سفید میشود و بعدازاین آثار مرگ بیشتر به وجود انسان رخنه میکند و این به معنای موجود بودن مرگ است.
امام جمعه قزوین در پایان تأکید کرد: در لحظه مرگ انسان به یاد کارها و اعمالش در طول زندگی میافتد، درحالیکه آن زمان بسیار دیر است و باید تا وقتیکه جوان هستیم و میتوانیم خسارتها را جبران کنیم، به یاد مرگ و درنتیجه درست زندگی کردن باشیم.