احساس مسئولیت پزشکان نسبت به مدافعان مرزهای کشور، نقطه درخشان پزشکی کشور است

وي گفت: در جنگ ویتنام کشور آمریکا با وجود تمام قدرت خود، از تأمین این نیروها ناتوان بود چرا که بسیاری از افراد جنگ را تحریم کرده بودند زیرا آن جنگ را غیرانسانی و نابرابر می‌دانستند.

فاضل تأکید کرد: در جنگ بسیار طولانی ایران و عراق هرگز دغدغه‌ای درباره تأمین نیروی انسانی پزشکی وجود نداشت و این احساس مسئولیت عظیم پزشکان نسبت به افرادی که از مرزهای کشور دفاع می‌کردند، برگ زرین و نقطه درخشان پزشکی این کشور است.

رئیس جامعه جراحان ایران با اشاره به اینكه در شيوه معمول انتقال مجروحان، افرادي كه مجرحيت كمتري دارند به اورژانس پشت خط آتش و مجروحان سخت‌تر به بیمارستان‌های پشت خط انتقال داده می‌شوند، افزود: اما اين روند در جنگ تحمیلی به همت مسئولان معكوس شد زیرا بسیاری از مجروحان در مسیر انتقال به بیمارستان‌ها از بین می رفتند و مجروحان سبک‌تر به شهرستان‌ها اعزام و مجروحان سخت‌تر در بیمارستان‌های صحرایی درمان می‌شدند.

وي با بيان اينكه جامعه پزشکی ایران در زمان جنگ کوتاهی نداشته است، افزود: در زمان تأسیس جامعه جراحان نیاز فوری به آموزش جراحی جنگ بود كه از نظر تمام اصول با جراحی‌های معمول متفاوت است. پزشکی ایران تا قبل از جنگ تحمیلی هیچ تجربه‌ای در خصوص زخم‌های اسلحه گرم نداشت.

فاضل با اشاره به اينكه جامعه پزشکی همانند همان روزگاراني كه در جبهه‌ها با صدام می‌جنگید در حال حاضر باید در جبهه بداخلاقی‌ها بجنگد، گفت: برای رسیدگی به مسائل اخلاقی کمیته‌هایی تشکیل شده و هر زمان تذکر لازم باشد تذکرهایی داده می‌شود که واقعأ مؤثر است. اگر بی اخلاقی صورت می‌گیرد باید به جای مطرح‌کردن آن در رسانه‌ها، در خود خانواده موضوع را حل کرد و با آن برخورد کرد.

فاضل اضافه کرد: پزشکان باید مجسمه صداقت و دلسوزی برای مریض باشند؛ بسیاری از اوقات نمی‌توانیم بیماری را تشخیص دهیم اما کاری که همیشه می‌شود انجام داد، این است که با تواضع و اخلاص مریض را راضی نگه داریم؛ مردم بزرگترین پشتوانه جامعه پزشکی‌ هستند.