به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، آتش، در ایران قدیم، مقدس و همپایه فرزند اهورامزدا شمرده میشد، از اینرو پیشاز نوروز به آتشکدهها میرفتند و آتش برمیافروختند و چون طبق برخی نقلها در ایران هفته نبود، این مراسم در سیصد و شصتمین روز سال (روز بیست و ششم اسفندماه) برگزار میشد و معتقد بودند در این روز فَرورهای (ارواح) نیاکان به زمین فرود میآیند و این آتش برای راهنمایی آنهاست؛ ولی آتش افروختن و جستن از آن و شادی کردن در کنار آن، ترقه زدن و منفجر کردن مواد منفجره در چهارشنبه آخر سال، نه برهان عقلی دارد نه دلیل نقلی و نه منفعت ملی و جز خرافه و د رمواردی زیانباری غیرقابل جبران چیز دیگری نیست.
در هیچ یک از متون باقیمانده پیش از اسلام اشارهای به جشن چهارشنبه سوری نشده است در اوستا، کتیبههای عیلامی، هخامنشی، اشکانی و ساسانی و نیز در متون پهلوی و حتی در روایتهای مورخان یونانی درباره ایران نیز درباره جشن چهارشنبه سوری مستند و سخنی در دست نیست.
متون دوران پس از اسلام نیز در اینباره تقریباً ساکت بودهاند، حتی در آثار محقق دقیقی همچون ابوریحان بیرونی نیز درباره آن توضیحی داده نشده است. نخستین و کهنترین کتابی که در آن به آتشافروزی در جشن چهارشنبه سوری اشاره شده است کتاب تاریخ بخارا اثر ابوبکر محمدبن جعفر نَرشَخی ایت در این کتاب که به نام مزارات بخارا نیز شناخته میشود آمده است که وقتی امیرمنصور بن نوح سامانی در ماه شوال سیصد و پنجاه قمری به ملک نشست دستور داد که هنوز سال تمام نشده، در شب چهارشنبه، چنانکه عادت قدیم است، آتش عظیم افروختند.
دومین متن کهن، شاهنامه فردوسی است که گفته است: «زخنجر همی آتش افروختند/ هوا و زمین را همی سوختند»
پس اینکار سنت سئیه و ظلم به فرهنگ مردم بزرگ ایران است و نه تنها مبنای عقلی و نقلی ندارد، بلکه برخلاف نظم و امنیت و آسایش افراد و همنوعان است و آزادی آنان را سلب میکند و آسیبها و تلفات فراوان در پی دارد.
برای نوجوانان و جوانان یک جامعه عیب است که پدران و مادران برای رشد و سلامت آنان از جان و سلامت خود مایه بگذارند؛ ولی آنان بر اثر جهل علمی یا جهالت عملی، خود را بسوزانند و جامعه را نیز در اضطراب فرو ببرند! بلکه زیبنده کشور اسلامی این است که از این سنت دست بردارد و سنتهای الهی مانند عید فطر، عید قربان، نمازجمعه و ... را زنده کند.
امام رضا(ع) فرمود: «خدا رحمت کند کسی را که امر (سنت) ما را زنده کند» و در ادامه افزودند: «اگر مردم زیباییهای سخن ما را بدانند از ما پیروی خواهند کرد».
محمد قنبری، فرمانده انتظامی استان لرستان، در گفتوگو با خبرنگار ایکنا، در رابطه با تدابیر امنیتی نیروی انتظامی درباره روز چهارشنبه سوری گفت: برای این روز تدابیر امنیتی جدیدی اندیشیده شده است و از امکانات نیروی انتظامی برای ایجاد نظم و امنیت استفاده میشود.
وی ادامه داد: با توجه به ابلاغیه ناجا؛ طرح استانی و شهرستانی بومی شده با فرهنگ و نیاز استان تعبیه شده و به فرماندهی انتظامی شهرستانها ارسال شده است.
قنبری با اشاره به اینکه از تمام نیروهای امدادی و خدماتی دعوت شده است که در کنار پلیس در ایجاد امنیت در سطح شهر نقش مؤثری داشته باشند، اظهار کرد: در این راستا شهرداری در حال جمعآوری مواد اشتعالزا مانند لاستیکهای کهنه در سطح شهر است.
فرمانده انتظامی استان لرستان با اشاره به برگزاری کلاسهایی برای برخورد درست نیروها با مردم، اظهار کرد: ما بهدنبال التهابآفرینی و ایجاد تشنج در استان و در سطح شهرها نیسیتم.
وی ادامه داد: ما تا زمانیکه افراد از خط قرمز عبور نکردهاند با آنها فقط بهصورت لسانی و تذکر زبانی برخورد میکنیم، اما اگر از خط قرمزها که ایجاد التهاب و هیجانات کاذب است، عبور کند، با جدیت با فرد خاطی برخورد میشود.
قنبری با اشاره به اینکه نیروی انتظامی لرستان در میان جمعهای حاضر در سطح شهر عاملها نفوذی دارد، اظهارکرد: برخی از افراد نیز بهصورت علنی و با در دست داشتن دوربینهایی به مستندسازی میپردازند که در صورت نیاز از این مستندات بهعنوان مدرک استفاده شود.
فرمانده انتظامی استان لرستان با اشاره به اینکه برای برگزاری هرچه بهتر مراسم چهارشنبهسوری سند 6 ساله این مراسم بررسی و نقاط ضعف و قوت را پیدا کردیم، عنوان کرد: در این راستا از تمام امکانات نیروی انتظامی مانند مرکز پایش تصویری استفاده میکنیم.
وی ادامه داد: در سال گذشته شاهد کاهش قابل توجه مصدومان چهارشنبه سوری بودیم و حادثه ماندگاری در استان نداشتیم.
قنبری با اشاره به اینکه تمام مراکز برگزاری این مراسم در رصد دوربینهای نیروی انتظامی قرار دارد، اظهارکرد: ابتدا به افراد خاطی تذکر داده میشود و در صورت عدم توجه به تذکرات تا پایان تعطیلات خود شخص بازداشت شده و ماشینهای آنها به پارکینگ منتقل میشوند.
فرمانده نیروی انتظامی استان لرستان ادامه داد: از والدین محترم انتظار داریم که نظارت خود را بر روی فرزندان خود بیشتر کرده و سعی کننده که در محل زندگی خود بمانند.