حبیبی:
ملاک موفقیت در روش تدریس قرآن خروجی آن است/ بیآلایشی؛ مهمترین جاذبه جلسات قرآن
گروه فعالیتهای قرآنی: پیشکسوت و مربی قرآن استان مرکزی گفت: مربی قرآن بداند از چه روشی استفاده کند که در مخاطب اثرگذار باشد و نیاز قرآنآموز را برطرف نماید، در واقع ملاک موفقیت یک روش، خروجی آن است و اینکه مربی را تا چه میزان به هدف نزدیک میکند.
عباس حبیبی، پیشکسوت و مربی قرآن، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به روشهای متنوع تدریس قرآن گفت: اگر مربی قرآن اصولی تربیت شود و از توانایی لازم در حوزه تدریس نیز برخوردار باشد طبیعتاً شاگردانی موفق خواهد داشت.
وی بیان کرد: در حوزه تدریس علاوه بر علم و دانش، داشتن توانایی ذاتی نیز امری ضروری است یعنی اگر مربی از نظر دانش در سطح بالایی باشد ولی توان انتقال آموختههای خود را نداشته باشد موفقیتی به دست نخواهد آورد.
اعمال سلیقه در آموزش قرآن اجتنابناپذیر است
حبیبی اظهار کرد: معمولاً روشهای تدریس قرآن باید علمی باشد نه سلیقهای، اما بعضی اوقات برحسب شرایط این شیوهها رنگ سلیقه به خود میگیرد البته گاهی اعمال سلیقه اجتنابناپذیر است مثلاً شیوه تدریس در یک کلاس قرآن با جلسه قرآن که شاید فقط بحث ارائه مطالب باشد نه آموزش بسیار متفاوت خواهد بود و در این میان انتخاب روش در ارائه مطالب، به هنر و توان مربی بستگی دارد.
مربی قرآن کریم با تأکید بر اینکه در امر تدریس اعمال سلیقه امری اجتنابناپذیر است افزود: اینکه بخواهیم یک روش واحد و از پیش تعریف شده را برای تمام قرآنآموزان تجویز کنیم قابل قبول نیست، درباره سایر علوم نیز وضع به همین ترتیب است، در هر علمی از جمله قرآن، نظرات و شیوهها متفاوت است و بر اساس تجربه و میزان دقتنظر و تخصص یک مربی است که بهترین شیوه برای عدهای قرآنآموز اعمال میشود.
پیشکسوت قرآنی استان مرکزی با اشاره به کتب شیوههای تدریس قرآن ادامه داد: نکته مهم این است که مربی قرآن بداند از چه روشی استفاده کند که در مخاطب اثرگذار باشد و نیاز قرآنآموز را برطرف نماید، درواقع ملاک موفقیت یک روش، خروجی آن است و اینکه مربی را تا چه میزان به هدف نزدیک میکند.
حبیبی افزود: به نوعی انتخاب روش در امر تدریس قرآن به نوع مخاطب و نیاز او بستگی دارد و مربی قرآن نیز باید این فاکتور مهم را لحاظ کند و از خود انعطاف نشان دهد، معمولاً در امر تدریس بر اساس تجربهای که دارم، اصول کار به این شکل است که هر قرآنآموزی آموزشی که نزد استاد خودش دیده همان را در کلاس اجرایی میکند تا اینکه تجربه کافی را به دست آورد و نهایتاً با کسب معلومات بیشتر در امر تدریس به دنبال خلق شیوهای جدید میرود.
وی ادامه داد: بنده بالغ بر 32 سال توفیق تدریس علوم قرآنی دارم و با توجه به این تجربه میتوان گفت که شیوههای تدریس کنونی کاملاً متفاوت نسبت به گذشته است، جلسات گذشته جلساتی مکتبی و به اصطلاح، کاملاًعامیانه بود و با توجه به اینکه رسمالخط قرآن با امروز فرق داشت هر استادی از یک روش خاص خود استفاده میکرد ولی بعدها با پیدایش رسمالخط عثمانطه روشها کاملاً متفاوت شد.
تغییر رسمالخط عمده تفاوت شیوههای آموزشی بود
پیشکسوت قرآنی اظهار کرد: رسمالخط عثمانطه حدود 15یا 20 سال پیش بود که برای اولینبار در ایران مورد استفاده قرار گرفت و قبل از آن رسمالمصحف ایرانی بود و لذا طبیعتاً روش تدریس متفاوت میشد، عمده تفاوت در بحث تدریس امروز با گذشته در نوع رسمالخط بود البته بعداً تفاوتهای نیز در بحث تجویدی مطرح شد اینکه صدای حروف را چگونه ادا کنند و این تفاوتها کاملاً امروزه حس میشود و درواقع به نوعی ارائه آموزشها نسبت به گذشته پیشرفت کرده است.
حبیبی ادامه داد: در گذشته حسنی که وجود داشت بیشتر بیآلایش بودن خود جلسات بود و جذابیت خاصی نیز ایجاد میکرد وگرنه با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و علم نیاز است که آموزهها نیز با تکیه بر آن ارائه شود بهطوریکه درگذشته ما برای تهیه یک نوار کاست کلی باید جستجو میکردیم درحالی که امروزه با وجود شبکههای مجازی و اینترنتی و... هر چیزی که بخواهیم در همان لحظه در اختیار ماست.
حبیبی با اشاره به آسیبهای آموزش قرآن با لحن فارسی نیز بیان کرد: چون بحث قرآن است؛ لذا آموزشها اگر از ابتدا با لحن عربی همراه شود قطعاً اثرگذاری بیشتری دارد بهخصوص در بحث روخوانی و روانخوانی که اگر از ابتدا با لحن عربی شروع کنیم در ادامه کار خیلی به قرآنآموز کمک میکند.
وی بیان کرد: در حوزه تدریس علاوه بر علم و دانش، داشتن توانایی ذاتی نیز امری ضروری است یعنی اگر مربی از نظر دانش در سطح بالایی باشد ولی توان انتقال آموختههای خود را نداشته باشد موفقیتی به دست نخواهد آورد.
اعمال سلیقه در آموزش قرآن اجتنابناپذیر است
حبیبی اظهار کرد: معمولاً روشهای تدریس قرآن باید علمی باشد نه سلیقهای، اما بعضی اوقات برحسب شرایط این شیوهها رنگ سلیقه به خود میگیرد البته گاهی اعمال سلیقه اجتنابناپذیر است مثلاً شیوه تدریس در یک کلاس قرآن با جلسه قرآن که شاید فقط بحث ارائه مطالب باشد نه آموزش بسیار متفاوت خواهد بود و در این میان انتخاب روش در ارائه مطالب، به هنر و توان مربی بستگی دارد.
مربی قرآن کریم با تأکید بر اینکه در امر تدریس اعمال سلیقه امری اجتنابناپذیر است افزود: اینکه بخواهیم یک روش واحد و از پیش تعریف شده را برای تمام قرآنآموزان تجویز کنیم قابل قبول نیست، درباره سایر علوم نیز وضع به همین ترتیب است، در هر علمی از جمله قرآن، نظرات و شیوهها متفاوت است و بر اساس تجربه و میزان دقتنظر و تخصص یک مربی است که بهترین شیوه برای عدهای قرآنآموز اعمال میشود.
پیشکسوت قرآنی استان مرکزی با اشاره به کتب شیوههای تدریس قرآن ادامه داد: نکته مهم این است که مربی قرآن بداند از چه روشی استفاده کند که در مخاطب اثرگذار باشد و نیاز قرآنآموز را برطرف نماید، درواقع ملاک موفقیت یک روش، خروجی آن است و اینکه مربی را تا چه میزان به هدف نزدیک میکند.
حبیبی افزود: به نوعی انتخاب روش در امر تدریس قرآن به نوع مخاطب و نیاز او بستگی دارد و مربی قرآن نیز باید این فاکتور مهم را لحاظ کند و از خود انعطاف نشان دهد، معمولاً در امر تدریس بر اساس تجربهای که دارم، اصول کار به این شکل است که هر قرآنآموزی آموزشی که نزد استاد خودش دیده همان را در کلاس اجرایی میکند تا اینکه تجربه کافی را به دست آورد و نهایتاً با کسب معلومات بیشتر در امر تدریس به دنبال خلق شیوهای جدید میرود.
وی ادامه داد: بنده بالغ بر 32 سال توفیق تدریس علوم قرآنی دارم و با توجه به این تجربه میتوان گفت که شیوههای تدریس کنونی کاملاً متفاوت نسبت به گذشته است، جلسات گذشته جلساتی مکتبی و به اصطلاح، کاملاًعامیانه بود و با توجه به اینکه رسمالخط قرآن با امروز فرق داشت هر استادی از یک روش خاص خود استفاده میکرد ولی بعدها با پیدایش رسمالخط عثمانطه روشها کاملاً متفاوت شد.
تغییر رسمالخط عمده تفاوت شیوههای آموزشی بود
پیشکسوت قرآنی اظهار کرد: رسمالخط عثمانطه حدود 15یا 20 سال پیش بود که برای اولینبار در ایران مورد استفاده قرار گرفت و قبل از آن رسمالمصحف ایرانی بود و لذا طبیعتاً روش تدریس متفاوت میشد، عمده تفاوت در بحث تدریس امروز با گذشته در نوع رسمالخط بود البته بعداً تفاوتهای نیز در بحث تجویدی مطرح شد اینکه صدای حروف را چگونه ادا کنند و این تفاوتها کاملاً امروزه حس میشود و درواقع به نوعی ارائه آموزشها نسبت به گذشته پیشرفت کرده است.
حبیبی ادامه داد: در گذشته حسنی که وجود داشت بیشتر بیآلایش بودن خود جلسات بود و جذابیت خاصی نیز ایجاد میکرد وگرنه با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و علم نیاز است که آموزهها نیز با تکیه بر آن ارائه شود بهطوریکه درگذشته ما برای تهیه یک نوار کاست کلی باید جستجو میکردیم درحالی که امروزه با وجود شبکههای مجازی و اینترنتی و... هر چیزی که بخواهیم در همان لحظه در اختیار ماست.
حبیبی با اشاره به آسیبهای آموزش قرآن با لحن فارسی نیز بیان کرد: چون بحث قرآن است؛ لذا آموزشها اگر از ابتدا با لحن عربی همراه شود قطعاً اثرگذاری بیشتری دارد بهخصوص در بحث روخوانی و روانخوانی که اگر از ابتدا با لحن عربی شروع کنیم در ادامه کار خیلی به قرآنآموز کمک میکند.
