تقویت صنایع دستی و گامهایی برای رسیدن به اقتصادی مقاوم
گروه اجتماعی: صنایع دستی تولید هم وطن وهم استانی ما است، اگراز کار و هنر او حمایت کردیم در حقیقت یک قدم به سمت تقویت تولید داخلی برداشتهایم، مؤلفهای که پایه و اصل پیشرفت اقتصادی است.آیا اینگونه به اقتصادی پویا و مقاومتی نزدیکتر نمیشویم؟
اکثر بیرجندیها در تعطیلات نوروز سری به باغ تاریخی اکبریه میزنند به ویژه اگر مهمانی از شهر دیگر داشته باشند، چرا که در این باغ تاریخی بازارچه صنایع دستی ایجاد شده و مردم شهرهای دیگربا صنایع دستی خراسان جنوبی آشنا میشوند.
این کار یک حسن بزرگ دارد چرا که علاوه بر آشنایی با صنایع دستی از این باغ تاریخی نیز دیدن میکنند و با جلوهای از هنر معماری خراسان جنوبی آشنا میشوند.
اما با دیدن غرفههای صنایع دستی و سؤال از قیمت این صنایع شاید بسیاری که علاقمند به صنایع دستی هستند نیز از خرید پشیمان شوند چرا که دارایی جیبشان با قیمت این صنایع برابری نمیکند.
شاید خیلی از کسانی که در این حوزه کار میکنند، بگویند صنایع دستی، هنر دست است و هنرمند برای تهیه یک قالیچه جاجیم و یا یک لباس سنتی زحمت فراوان کشیده که سخنی منطقی است.
اما نکتهای که باید به آن توجه کرد این است که به نوعی از هنرمندان صنایع دستی حمایت شود تا قیمت تمام شده کالای دست دوز مناسب جیب مردم و علاقمندان هنرصنایع دستی تمام شود.
البته برای برخی از مردم که از تمکن مالی برخوردارند شرایط متفاوت است و علت خرید نکردن صنایع دستی که نشان فرهنگ دیرین مردم است را باید در جای دیگری جستوجو کرد.
برخی از افراد شاید برای خرید یک لوستر زینتی و یا یک کالای تجملی دیگر میلیونی نیز هزینه کنند اما نوبت به هنر صنایع دستی می رسد حاضر نباشند در این زمینه هزینه کنند.
در این موارد به نظر میرسد مشکل را باید در نشناختن قدر و قیمت صنایع دستی جستو جو کرد. شاید عدهای ندانند نقش و نگاری که درقالیچه گلی به کار رفته چه معنایی نهفته است.
شاید بی توجهیم به اینکه یک هنرمند برای بافت یک کیف با طرح سنتی یا ساخت یک تابلوی معرق کاری که مزین به آیات الهی شده چه مدت زمانی را صرف کرده است.
حمایت نشدن و نخریدن صنایع دستی کم کم باعث دلسردی هنرمند شده و موجب میشود در پارهای موارد برای امرار معاش و ..به دنبال کار و فعالیت دیگری باشد و به همین دلیل است که امروزه بسیاری از هنرهای گذشتگان برای نسل امروز ناآشناست.
این در حالی است که صنایع دستی بخشی ار میراث فرهنگی و نشانههایی ازنیاکان ماست و نباید در فراز و نشیب روزگار و گذشت تاریخ به فراموشی سپرده شود.
چه زیباست که خانه هر ایرانی در هر نقطه از کشوربا نشانههایی از هنر و صنایع دستی مردم آن دیار آراسته شود تا هنرمندان این عرصه از کار خویش دلزده نشوند و همچنان جاجیمباف و گلیمباف ببافد و چرمدوزان کفش و کیف چرم و اصیل تولید کنند.
صنایع دستی تولید هم وطن و هم استانی ما است، اگراز کار و هنر او حمایت کردیم در حقیقت یک قدم به سمت حمایت از تولید داخلی برداشتهایم، مؤلفهای که پایه و اصل پیشرفت اقتصادی است.آیا اینگونه به اقتصادی پویا و مقاومتی نزدیک تر نمیشویم؟
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
