تأثیر آرامش و امنیت خانواده در ایجاد نشاط اجتماعی

حجت‌الاسلام والمسلمین کمال عابدینی، کارشناس دینی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، به راهکارهای افزایش نشاط اجتماعی با تمسک به دین پرداخت و گفت: شادی در مکاتب مختلف از تعاریف متعددی برخوردار است ولی در کلام امام علی(ع) آمده است که «شادی دل را باز می‌کند و موجب نشاط می‌شود».

وی با بیان اینکه شادی از منظر اسلام هیجانات مثبت درونی است که انقباضات درونی را از بین می‌برد و نشاط و پویایی را به همراه دارد، گفت: در این میان نشاط اجتماعی بعدی از شادی محسوب می‌شود که خیر جمعی دارد.

ارتباط امنیت و آرامش فضای عمومی جامعه وتأثیر آن بر نشاط اجتماعی

حجت‌الاسلام عابدینی در ادامه به تبیین ارتباط امنیت و آرامش فضای عمومی جامعه و تأثیر آن بر نشاط اجتماعی پرداخت و گفت: پیامبراکرم(ص) می‌فرمایند: «لا خیر فِی الوَطَنِ إلّا مَعَ الأَمنِ وَالسُّرورِ؛ در وطن بدون امنیت و شادمانى، خیرى نیست».

وی با بیان اینکه در صورت نا‌امن شدن فضای عمومی جامعه میزان نشاط نیز کاهش می‌یابد، گفت: حیا و نجابت می‌تواند به تقویت امنیت اجتماعی کمک کند، به طور مثال وقتی بانویی همراه با خانواده خود برای تفریح به خارج از منزل می‌رود و با محیطی روبرو می‌شود که افراد زیبایی‌های جسمی خود را بی محابا به نمایش گذاشته‌اند از بودن در بستر اجتماع لذت نمی‌برد، بلکه حس ناامنی نسبت فرزند و همسر خود دارد و یا هنگامی که همسر وی خارج از منزل است دچار اضطراب و عدم حس امنیت می‌شود.

این کارشناس دینی وجود آرامش در خانواده را نیز سبب شکل گیری نشاط اجتماعی برشمرد و گفت: وقتی در داخل خانواده هر یک از اعضا به طور صحیح به ایفای نقش و وظایف محوله خود بپردازند آرامش در خانواده حکم فرما می‌شود و افرادی صبور، خوش اخلاق و سرزنده از خانه راهی جامعه می‌شوند که تنش‌ ایجاد نمی‌کنند و در ارتباط با سایر افراد جامعه معقول رفتار می‌کنند.

وقتی افراد جامعه همچون اعضای خانواده می‌شوند

وی با بیان اینکه تلاش برای خوشبختی و آرامش خانواده نیز نوعی نشاط برای افراد به دنبال دارد، اظهارکرد: اگر انسان مسلمان، افراد جامعه را نیز همچون اعضای خانواده خود بدانند و افراد بزرگ‌تر از خود را همچون پدر و مادر و افراد کوچکتر را همچون فرزند وهم سن و سالان را همچون برادر و یا خواهر خود بداند نمی‌تواند حقی از آنان ضایع و یا بدرفتاری کند.

حجت‌الاسلام عابدینی برنامه‌ریزی را نیز سبب ایجاد نشاط دانست و گفت: جامعه‌ای که از برنامه و نظم دقیقی برخوردار نباشد نمی‌تواند روحیه نشاط را به افراد منتقل کند. همچنین شهروندان نیز اگر برای برنامه‌های روزانه خود در بستر اجتماع برنامه ریزی داشته باشند می‌توانند از محیط کار، محیط‌های تفریحی، عبادی به بهترین نحو استفاده کنند در غیر این صورت با بی‌برنامگی حاکم بر رفتارهایشان از محیط جامعه دلزده و و در پی فرار از آن می‌شوند.

وی در ادامه سخنان خود با تأکید بر اینکه برخی شادی‌ها مقطعی هستند و به صورت مسکن عمل می‌کنند، اظهار کرد: برخی برنامه‌های تلویزیونی و طنز در این قسم قرار دارند. همچنین در مقابل نشاط پایدار وجود دارد که از عمق وجود افراد می‌جوشد.

سهم نهادها در شادی‌آفرینی مشخص نیست

وی در راستای معرفی محیط‌های شادی آفرین اظهار کرد: رسانه، وزارت ارشاد و فرهنگسراها می‌توانند در این زمینه مثمرثمر باشند اما در حال حاضر سهم هر یک از این نهادها در نشاط آفرینی در بستر جامعه مشخص نشده است و ارزیابی صحیحی از فعالیت‌های آنان صورت نمی‌گیرد.

وی عقل، باورهای دینی همچون اعتماد به فضل خدا و توکل، کارهای شایسته و اخلاق پسندیده همچون انس با نیکان و خوش بینی به دیگران و حس نیت و خوش اخلاقی، پاک دامنی، پرهیز از کینه ورزی، دیدار با برادران، عبادت‌ها، رژیم‌های غذایی خاص و بکارگیری از رنگ های خاص، عمل به توصیه‌های بهداشتی را از عوامل شادی آفرین ارادی برشمرد.