مهدی خانآبادی، و مربی و داور مسابقات قرآن کریم در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به روشهای نامناسب تدریس و پیامدهای احتمالی آن گفت: نه تنها در مباحث قرآنی بلکه در تمامی دروس تجربی و انسانی اگر روش علمی وجود نداشته باشد آن رشته علمی به سمت عدم مقبولیت خواهد رفت، حتی بیان حکمت نیز باید در سایه اصول علمی باشد، اگر مبانی عقلی روشمند بیان نشوند کسی نخواهد پذیرفت.
داور مسابقات قرآن کریم تصریح کرد: آنچه در حوزه معارف اسلامی، موضوعات و مباحث قرآنی مورد اهمیت است،علمی بودن، مستدل بودن، به روز بودن و قابل فهم بودن است، امروز در ارائه و شیوه بیان مطالب قرآنی عدم علمی بودن مطرح نیست؛ چراکه جز اندک شماری، تمام مربیان از اصول علمی تبعیت میکنند.
آموزش قرآن با ابزار کمک آموزشی خانآبادی تصریح کرد: امروز برای ما داشتن روشهایی جدید مانند بهروزبودن شیوهها و امکانات همراه با آمیختگی ابزار آلات نرمافزاری و جذاب بودن کلاسها مطرح است اینها عناصری هستند که در قالب وسایل کمک آموزشی تعریف میشوند که امر فراگیری قرآنآموز را تسهیل، تسریع و تعمیق میبخشد.
نسل جدید توان تحمل شیوههای قدیمی آموزش قرآن را نداردوی مشکل به روز نبودن شیوهها را معلول دو آسیب جدی یکی عدم القای اصولی اصل مطلب به مخاطب و دیگری عدم جذابیت کلاسها عنوان کرد و افزود: منِ معلم احساس میکنم اگر سر کلاس از لپتاپ استفاده کنم رویکرد قرآنآموز بهتر میشود و تمکین میکند، قرآنآموزان با دید گشادهتری سر کلاس خواهند نشست، امروز احساس مربیان اینست که نسل جدید حوصله این را ندارد یک ساعت پشت رحل نشسته و به سخنرانی و ادبیات گفتاری یک معلم گوش کند، نسل جدید انتظار دارد از تصویر، فیلم، نوار آموزشی، صوت و انواع و اقسام وسایلی که کمک کار یک استاد است برخودار باشد و این نیاز جامعه امروزی ماست که نباید از آن غافل شد.
خانآبادی با ابراز خرسندی از اینکه اکثریت قریب به اتفاق کلاسهای آموزشی علمی هستند، دلیل این برخورداری را وجود کتب خوب آموزشی، تدوین درست قواعد در چارچوب اصول کار حرفهای بیان کرد و افزود: علمی که اصول آن تعریف نشده است، علم نیست، درحالیکه اصول دانشهایی مانند تجوید، قرائت، وقف و ابتدال و ... تدوین شده و این قواعد علم محسوب میشوند، چون دارای اصول تدوین شده کاربردی هستند.
مربیان قرآن باید جلوتر از عصر خود حرکت کنندمربی قرآن کریم در ادامه گفت: بحث ما در خصوص تدریس مباحث علمی نیست؛ بلکه شیوههای تدریس است، روشهای تدریس به روز و جذاب نیست، برخی از اساتید قدیم مانند حجتالاسلام راستگو از زمان خود جلوتر فعالیت میکردند، مفاهیم قرآنی را با روشی بسیار جذاب و کاربردی به مخاطب انتقال میدادند، امروز ما مربیانی همچون این استاد بسیار کم داریم ایشان برای تفهیم و عمق بخشیدن مفاهیم قرآن از شیوههای تصویرگری، خوشنویسی و نقاشی بهره میجست.
خانآبادی علت عدم توجه مخاطب به مفاهیم قرآنی را بیتوجهی مربیان به شیوههای تدریس عنوان کرد و افزود: اگر مربی برای سنین مختلف از یک روش معمول استفاده کند و خلاقیت و مخاطبشناسی درستی نداشته باشد هیچگاه نمیتواند موفق باشد، او با استفاده از وسایل کمک آموزشی باید بداند که روش تدریس هر گروه سنی با رده سنی دیگر متفاوت است، او باید این نکته ظریف را دقت کند، توجه داشتن به نکات ظریف فرایند آموزش و فراگیری قرآنآموز را سرعت و عمق میبخشد.