حبشی:
مهر مادری، مهمترین اصل تربیت موفق است
گروه اجتماعی: دکتر حبشی، مشاوره امور خانواده با اشاره به معایب شیوه تربیتی «تحمیل و اعمال» گفت: مهمترین پایه تربیت فرزندان مهر مادری و پدری است که شخصیتسازی صحیح را به همراه دارد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، دکتر حمید حبشی، مدرس دانشگاه و فعال حوزه خانواده در نشست «تربیت فرزند، چالش و موانع» که به میزبانی استانداری و به همت دانشگاه علمی کاربری استان، دوشنبه، 20 اردیبهشت برگزار شد گفت: اهداف تربیت فرزندان برای والدین کاملاً روشن است اما وقتی وارد حوزه عمل می شویم آنچه انتظار داریم محقق نمیشود.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: یکی از دلایلی که باعث میشود نتیجه با آنچه انتظار داریم بسیار متفاوت باشد دخالت ابزار های متعدد تأثیرگذار در تربیت فرزندان است که اجازه نمیدهد اهداف محقق شوند، ما قبل از هر کاری باید مهارت لازم و مرتبط را کسب کنیم و تربیت فرزندان نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود.
وی تصری کرد: یکی از همین ابزارها شیوه نادرست تربیت است اگر با چنین مشکلی مواجه هستیم باید روش تربیت را بشناسیم، آنچه در گذشته در تربیت فرزندان مرسوم بود تحمیل و اعمال نام داشت هرچند این شیوه که جای انتقاد دارد اثرات قابل قبولی به دست می داد اما امروز با توجه به تغییر شرایط زندگی با این روش نمی توان نتیجه مطلوب را به دست آورد.
این فعال حوزه خانواده و ازدواج ادامه داد: اولین مانع اجرای این شویه حس درونی زادی است چراکه در روش تحمیل فرد خود را اسیر تلقی می کند امروزه معایب این شیوه تربیتی کاملاً مشهود است و باید به دنبال شیوه های بهتری برای تربیت فرزندان باشیم.
حبشی با اشاره به روش های غیر مستقیم در آموزش کودکان تصریح کرد: با شناخت ذائقه و سلایق کودک می توان ابزارهای تشویقی مناسب را شناسایی کرد بسیاری از امور تربیتی و آموزشی در سنین کودکی امروز از این روش استفاده می کنند.
وی با اشاره به معایب در ادامه با اشاره به معایب روش غیرمستقیم تربیتی افزود: در این روش مخاطب احساس اسارت نمیکند ولی فرد را منفعل میسازد در نتیجه باعث میشود فرد ثبات شخصیتی نداشته باشد و در همان سطوح پایین باقی بماند.
این فعال حوزه خانواده بیان کرد: آنچه باعث فعال شدن و دریافتهای باثبات و عمیق در فرد میشود، تربیت است، اولین قدم در رسیدن به این محصول بازشناسی تربیت است درواقع زمینهسازی پرورش استعداهای درونی فرد تربیت نامیده میشود.
وی افزود: عموماً تعریف والدین از تربیت سکون و راکد بودن، مطیع محض بودن، اطلاعات عمومی داشتن، به یک سری رفتارها و گفتارهای خاص منحصر بودن، شیک بودن و مقید بودن به رفتارهای دینی و ظهور و بروز آنهاست، اگر به این موارد تربیت بگوییم برای هرکدام از آنها میتوان آثاری بر روح و جسم فرزندان قائل شد به عنوان مثال سکون و راکد بودن باعث میشود رشد بدنی کاهش پیدا کند یا مستعد شدن فرزند برای بیماریهای مختلف از جمله آثار این روش تربیتی است.
حبشی تصریح کرد: تربیت مانند هر مقولهای دارای اصول و قوانین است که مهر مادری و پدری مهمترین آن است، شخصیتسازی نیز با استفاده از ابزاهایی مانند توانمند کردن و دادن حق رأی به فرزندان صورت میگیرد، آزادگی به معنای وسعت وجودی است نه آزادی در عمل و شناخت نیز به معنی قدرت تحلیل و ارزیابی است.
این مدرس دانشگاه به آثار عدم شخصیتسازی در فرزندان اشاره کرد و گفت: در این صورت شهرت جای شخصیت را در نگاه کودکان میگیرد همچنین انحرافاتی مانند دشنام دادن و جیغ کشیدن و رفتارهای پرخطر از نتایج همین عدم شخصیتسازی است.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: یکی از دلایلی که باعث میشود نتیجه با آنچه انتظار داریم بسیار متفاوت باشد دخالت ابزار های متعدد تأثیرگذار در تربیت فرزندان است که اجازه نمیدهد اهداف محقق شوند، ما قبل از هر کاری باید مهارت لازم و مرتبط را کسب کنیم و تربیت فرزندان نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود.
وی تصری کرد: یکی از همین ابزارها شیوه نادرست تربیت است اگر با چنین مشکلی مواجه هستیم باید روش تربیت را بشناسیم، آنچه در گذشته در تربیت فرزندان مرسوم بود تحمیل و اعمال نام داشت هرچند این شیوه که جای انتقاد دارد اثرات قابل قبولی به دست می داد اما امروز با توجه به تغییر شرایط زندگی با این روش نمی توان نتیجه مطلوب را به دست آورد.
این فعال حوزه خانواده و ازدواج ادامه داد: اولین مانع اجرای این شویه حس درونی زادی است چراکه در روش تحمیل فرد خود را اسیر تلقی می کند امروزه معایب این شیوه تربیتی کاملاً مشهود است و باید به دنبال شیوه های بهتری برای تربیت فرزندان باشیم.
حبشی با اشاره به روش های غیر مستقیم در آموزش کودکان تصریح کرد: با شناخت ذائقه و سلایق کودک می توان ابزارهای تشویقی مناسب را شناسایی کرد بسیاری از امور تربیتی و آموزشی در سنین کودکی امروز از این روش استفاده می کنند.
وی با اشاره به معایب در ادامه با اشاره به معایب روش غیرمستقیم تربیتی افزود: در این روش مخاطب احساس اسارت نمیکند ولی فرد را منفعل میسازد در نتیجه باعث میشود فرد ثبات شخصیتی نداشته باشد و در همان سطوح پایین باقی بماند.
این فعال حوزه خانواده بیان کرد: آنچه باعث فعال شدن و دریافتهای باثبات و عمیق در فرد میشود، تربیت است، اولین قدم در رسیدن به این محصول بازشناسی تربیت است درواقع زمینهسازی پرورش استعداهای درونی فرد تربیت نامیده میشود.
وی افزود: عموماً تعریف والدین از تربیت سکون و راکد بودن، مطیع محض بودن، اطلاعات عمومی داشتن، به یک سری رفتارها و گفتارهای خاص منحصر بودن، شیک بودن و مقید بودن به رفتارهای دینی و ظهور و بروز آنهاست، اگر به این موارد تربیت بگوییم برای هرکدام از آنها میتوان آثاری بر روح و جسم فرزندان قائل شد به عنوان مثال سکون و راکد بودن باعث میشود رشد بدنی کاهش پیدا کند یا مستعد شدن فرزند برای بیماریهای مختلف از جمله آثار این روش تربیتی است.
حبشی تصریح کرد: تربیت مانند هر مقولهای دارای اصول و قوانین است که مهر مادری و پدری مهمترین آن است، شخصیتسازی نیز با استفاده از ابزاهایی مانند توانمند کردن و دادن حق رأی به فرزندان صورت میگیرد، آزادگی به معنای وسعت وجودی است نه آزادی در عمل و شناخت نیز به معنی قدرت تحلیل و ارزیابی است.
این مدرس دانشگاه به آثار عدم شخصیتسازی در فرزندان اشاره کرد و گفت: در این صورت شهرت جای شخصیت را در نگاه کودکان میگیرد همچنین انحرافاتی مانند دشنام دادن و جیغ کشیدن و رفتارهای پرخطر از نتایج همین عدم شخصیتسازی است.
