علی عظیمیزاده مربی و کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث، در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به اینکه برگزاری مسابقات قرآن از دو منظر دارای اهمیت است، به آیه 148 سوره مبارکه «بقره» که میفرماید: «...فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ؛...پس در كارهاى نيك بر يكديگر پيشى گيريد هر كجا كه باشيد خداوند همگى شما را [به سوى خود باز] مىآورد در حقيقت خدا بر همه چيز تواناست» اشاره کرد و گفت: خداوند در این آیه مردم را به پیشی گرفتن در کارهای خیر دستور میدهد، توجه به این امر مهم نشان از این دارد که تشویق آحاد مردم به تلاوت کلام وحی از مصادیق کارهای خیر است.
مسابقات قرآن مصداق تعظیم در برابر شعائر الهی استوی همچنین به آیه 32 سوره«حج»؛«ذَلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ؛ اين است (فرايض خدا( و هر كس شعائر خدا را بزرگ دارد در حقيقت آن (حاكى)از پاكى دلهاست» اشاره کرد و افزود: کسیکه شعائر الهی را گرامی بدارد از نشانههای تقوی فرد است و ازاین رو برگزاری مسابقات قرآن از مصادیق تعظیم در برابر شعائر الهی است.
عظیمیزاده بابیان اینکه تأثیرگذاری فعالیتهای قرآنی در جامعه به عوامل متعددی بستگی دارد تصریح کرد: متولیان امر در دستگاههای اجرایی میبایست خود، از مروجین فرهنگ قرآنی باشند، در صورتیکه در حال حاضر چنین چیزی را شاهد نیستیم، به جز مقام معظم رهبری، سایر مسئولان ترویج فرهنگ قرآنی اولویتشان نیست و صرفاً در جلسات به تلاوت چند آیه از قرآن بسنده میکنند.
بهگفته وی آحاد مردم عموماً با استناد این روایت مشهور که میفرماید؛«الناس علی دین ملوکهم»، در همه حوزههای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تابع والیان، مسئولین و متولیان خود هستند؛ لذا تا زمانیکه اولویت اول مسئولین در تمام دستگاههای اجرایی، قوای سهگانه، وزرا، نمایندگان مجلس، استانداران، فرمانداران و ... نهادینه کردن فرهنگ قرآنی نباشد، انتظاری از آحاد مردم جامعه در این خصوص نباید داشت.
عظیمیزاده گفت: قهرمانان ورزشی، بازیگران سینما، مسابقات ورزشی و خوانندگان موسیقی پاپ در صدر توجه رسانههای مکتوب و تصویری هستند و با این اوضاع و احوال چه انتظاری از عموم افراد جامعه باید داشت.
وی اضافه کرد: واقعیت اینست که برای تأثیرگذاری فرهنگ قرآنی در جامعه و به تعبیر دیگر نهادینه کردن این فرهنگ، به انقلاب دیگری از جنس انقلاب فرهنگی نیاز داریم، بایستی در این حوزه انقلابی به وقوع بپیوندد تا ارزشهای به حاشیه رفته فرهنگی و قرآنی جای خود را با ضدارزشهایی که کانون توجه رسانهها شدهاند، عوض کند.
عظیمیزاده خاطرنشان کرد: یادآوری این نکته خالی از فایده نخواهد بود، زمانیکه دشمن بعثی در سال 59 جنگ 8 ساله را به کشورمان تحمیل کرد، دفاع همه جانبه ضرورت و اولویت اول و اصلی کشور شد و تمام مسئولین ذیربط و غیرذیربط به میدان آمدند و به دفاع برخاستند، اکثر مسئولین نظام اسلامی در خط مقدم جبهه حضور داشتند و کم نیستند مسئولین و متولیان امر که در این مسیر به فیض شهادت نائل آمدند.
وی ادامه داد: تصور کنید در آغازین روزهای جنگ تحمیلی مسئولین نظام در اتاقهای خود در پایتخت مینشستند و با صدور بخشنامه ازمردم میخواستند که در مقابل دشمن تا بن دندان مسلح بایستند، چه اتفاقی می افتاد؟ آیا چیزی از کشور باقی میماند؟ مردم وقتی مشاهده کردند که متولیان خود در صف اول مبارزه و جهاد حضور دارند، از جان و مال خود گذشتند و به دفاع برخاستند و به فضل الهی و به مصداق آیه 7 سوره«محمد»؛«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد اگر خدا را يارى كنيد ياريتان مىكند و گامهايتان را استوار میدارد» دست دشمن متجاور قطع شد.
تفکر بسیجی مسئولان؛ حلقه گمشده قرآنی شدن جامعهعظیمیزاده تصریح کرد: تمام آگاهان و نظریهپردازان در حوزههای مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اذعان دارند که استکبار جهانی پس از ناکامی در تهاجم نظامی، تمام توان و اعوان و انصار خود را به خدمت گرفته تا انقلاب اسلامی ایران را از درون دچار استحاله کند و فرهنگ منحط و مبتذل غرب را در میان جوانان رسوخ دهد تا همچون موریانه این درخت تنومند را که با خون صدها هزار شهید به ثمر نشسته و آوازهاش در جهان پیچیده از درون بپوساند و به پوچی بکشاند، اگربپذیریم که این هجمه دشمن به مراتب خطرناکتر، پیچیدهتر و مخربتر از هجمه نظامی سال 59 است، پس به استناد این بیان نبی اکرم(ص) که فرمودند:؛«اذا التبست علیکم الفتن کقطع الیل المظلم، فعلیکم باالقرآن» بر تمام مسئولین، رؤسای قوا، متولیان امر و... لازم است در جهت پیادهسازی و نهادینه کردن فرهنگ قرآنی در تمام ابعاد اجتماعی، فرهنگی ، سیاسی و اقتصادی اقدام کنند.
وی تأکید کرد: واقعیت اینست که تهاجم نظامی دشمن بعثی با تفکر بسیجی و جهادی آحاد جامعه زمینگیر شد و هماینک نیز برای غلبه بر شبیخون فرهنگی دشمن و نهادینه کردن فرهنگ مبتنی بر آموزههای قرآن به عنوان تنها راهکار مبارزه با فرهنگ منحط غرب، نیاز به تفکر بسیجی و جهادی در میان مسئولین به شدت احساس میشود.
عظیمیزاده برخورد کاملاً عادلانه با مظاهر علنی فساد در جامعه را از دیگر راهکارهای نهادینه کردن فرهنگ قرآنی خواند و بابیان اینکه خداوند متعال فلسفه اصلی ارسال رُسل را برقراری عدالت در جامعه بیان کرده و آیه 25 سوره مبارکه«حدید» که میفرماید؛ «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ» گواهی براین ادعاست، در جامعه شاهد انواع و اقسام اختلاسها، باند بازیها، رانتخواریها و زدو بندهای سیاسی و جناحی هستیم که نوعاً کسانی پایشان به اینگونه امور کشیده میشود که منتسب به باندهای قدرت و ثروت هستند، متأسفانه یا برخوردهای قهرآمیز با آنها نمیشود و یا با انواع و اقسام اما و اگرها و ملاحظات خاص باعث میشود تا طعم شیرین عدالت در جامعه احساس نشود.
وی اضافه کرد: در حالیکه ریشه کن کردن فساد از جمله محوریترین آموزههایی است که توسط پیامبران و اولیای الهی در جوامع بشری پیگیری شده، تودههای مردم چنانچه اجرای عدالت را در تمام ابعاد آن مشاهده کنند فرهنگ قرآنی را با جان و دل پذیرا خواهند شد.
عظیمیزاده مطرح کرد: یکی از آسیبهایی که برگزاری مسابقات قرآن دارد این است که نفوذ چندانی در بین عموم جوانان و نوجوانان ندارد و به تعبیر دیگر برگزاری مسابقات قرآن، یک جریان فراگیر فرهنگی و قرآنی در شهر و استان به راه نمیاندازد.
کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث در پایان گفت: حداکثر کسانیکه در این مسابقات شرکت میکنند با نهایت خوشبینی به یکهزار نفر در شهرستان اراک نمیرسد و با مقایسه این آمار با میزان جمعیت 200هزار نفری جوان و نوجوان اراک و همچنین با مقایسه همین آمار با میزان نفوذ فرهنگ منحط و مبتذل غرب از جمله موسیقی، ماهواره، فضای مجازی و .... ضرورت بیداری و آماده باش متولیان فرهنگی جامعه بیش از پیش نمایان میشود و اگر همین روند ادامه یابد انتظار ایجاد یک جریان فرهنگی و قرآنی فراگیر در جامعه، سادهاندیشی محض خواهد بود.