به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، از ابتدای سال تا امروز 9 روز هوای استان در وضعیت غیر استاندارد شامل شش روز هشدار، یک روز اضطرار و دو روز بحران بود. این روزها قدم زدن در خیابانهای این استان این امر را واضحتر نشان میدهد که هوا برای نفس کشیدن نیست، دیگر حتی نفسهای عمیق هم نمیتواند جوابگوی ریهای باشد که دنبال اکسیژن است و همه اهالی شهر در رخوتی توصیف ناپذیر فرو رفتهاند و کمبود اکسیژن سبب شده است تا شاهد خمیازههای مداوم شهروندان باشیم حتی پرندگان و حیوانات نیز جنب و جوش گذشته را ندارند.
آیا خداوند آفرینش انسان را به گونهای قرار نداده که برای زیستن، به تمامی آفریدههای او نیاز داشته باشد! که از جمله این آفریدهها، هوای پاک و نیاز انسان به آن است تا بدین وسیله به حیات خود ادامه دهد.
خداوند با حکمت و تدبیر خود، شرایط محیط زیست انسان را به گونهای آفریده که تمامی مواهب دست به دست هم دهند و شرایط زیست سالم را برای او به وجود آورند و همه برای این است که انسان از آنها به خوبی استفاده کند و به پرستش خدای تعالی بپردازد و خداوند در قرآن کریم خطاب به انسانها میفرماید: «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و مرا سپاس گویید و ناسپاسی نکنید».
هوای پاک، هوایی است که خداوند با توجه به نیاز انسانها و دیگر موجودات زنده روی زمین، برای حیات آنها خلق کرده است خدا با آفرینش انسانها، حیوانات و گیاهان، عوامل تولید کننده هوای پاک را به وجود آورده و برای هر یک از این موجودات شرایط زیست سالم را فراهم کرده است آفرینش جو زمین به گونهای که هر یک از موجودات بتوانند نیازهای خود را برطرف سازند، از جمله نعمتهایی است که خداوند به مخلوقات ارزانی داشته است بنابراین، شکر این نعمتها بر ما واجب و لازم است و آلوده نکردن این هوای سالم و طبیعی، خود نوعی شکر این نعمت به شمار میآید.
هوا، لازمه حیات است و نیاز به آن بیش از آب و غذاست در اهمیت هوا همین بس که آدمی میتواند بدون غذا چند روز یا چند هفته زندگی کند، ولی بدون هوا چند دقیقه بیشتر نمیتوان زنده بود، استفاده از هوای پاک و سالم، از جمله حقوق طبیعی انسانهاست، امام علی(ع) میفرماید: «خداوند پاک حقوق مردم را بر حقوق خود مقدم داشت پس هر که حقوق بندگان خدا را رعایت کند، حقوق خدا را رعایت کرده است».
آلوده نکردن هوا، یعنی رعایت این حق از حقوق طبیعی مردم که رضایت خدا و رعایت حقوق او را در پیدارد همان گونه که دوست داریم در هوای پاک و عاری از هرگونه آلودگی نفس بکشیم، باید برای دیگران نیز همین را بپسندیم.
در تعالیم اسلامی، بزرگ ترین گناه، گناهی است که در چشم گنهکار کوچک شمرده شود و آلوده کردن هوا، در نگاه اول شاید گناه محسوب نشود، ولی از بین بردن منابع طبیعی، نوعی زیان رساندن به دیگران و ضایع کردن حق آنان است و این گناهی نیست که آن را کوچک شماریم زیرا این امر نه تنها سبب زیان رساندن به انسانهاست، بلکه سبب زیان رساندن به همه موجودات زندهای میشود که در روی کره خاکی زندگی میکنند و ضایع کردن حق مردم و موجودات زنده، در زمره گناهانی است که مانع قبولی اعمال آدمی میشود بنابراین با انجام هر عملی که سبب آلوده شدن هوای پاک شویم، در حقیقت حقی از حقوق موجودات زنده را از بین برده ایم و این نه تنها مانع قبولی اعمال است، بلکه در روز حسابرسی کیفر سختی را به دنبال دارد حال این مطالب را هنگامی که میخوانیم و میبینیم که دین دراین باب چه نکانی را گوشزد میکند آیا مسئولین و متولیان امر با تکیه بر نکات دین نمیخواهند فکری بحال هوای ناسالم این استان و چند استان دیگر کنند که هرساله درگیر با این ماجرا نباشند ماجرایی که دیگر برای مردمان این خطه قابل تحمل نیست، اگر راهی هست برای رضای خدا چاره جویی کنید.