چه دستانی قلم شد تا قلم در دست پاکان بماند
گروه اندیشه: قلم اگر در تعهد ریشه داشته باشد، میوهاش ماندگار است، وگرنه میتوانند نسلی را در سراشیبی انحراف به سقوط بکشاند، چه دستانی قلم شد تا قلم در دست پاکان بماند و چه بسیار نویسندگان شجاع که شهید قلم شدهاند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، در ایران باستان چهاردهم تیرماه روز کتابت نام داشته، سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است و شاید به همین دلیل باشد که از طرف شورای فرهنگ عمومی، این روز به عنوان روز قلم در تقویم ایران نامگذاری شده است.
در نخستین ارتباط وحیانی رسول خدا(ص) با مبدأ هستی در غار حراء سخن از قلم به میان میآید و خداوند در معجزه خود برآن قسم میخورد:«ن والقلم و ما یسطرون».
ارزش و کرامت قلم بسیار بالاتر از آن است که برای بزرگداشت آن و صاحبانش به اختصاص دادن روزی در تقویم بسنده کنیم، این سادهترین شعار برای تجلیل از مقام قلم و اربابان قلم است، این روز تلنگری است برای آنانکه قلم در دست دارند و آنانکه برایشان قلم میزنند.
قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسانها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است، هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد، تمدنها، تجربههای تلخ و شیرین و علوم با نوشتن ماندگار میشوند.
درواقع فلسفه وجودی قلم و نگاشتن، برقراری ارتباط میان مکتبها، آموختن تجربهها و تعالی اندیشههاست و آنان که قلم به دست میگیرند یک روح میشوند در قالب هزاران جسم و باید قبل از جسم، روح نویسنده وضو داشته باشد.
قلم اگر در تعهد ریشه داشته باشد میوهاش ماندگار است
قلم اگر در تعهد ریشه داشته باشد، میوهاش ماندگار است، اصحاب قلم میتوانند نسلی را در سراشیبیهای انحراف به سقوط بکشانند یا تعالی ملتهایی را رقم بزنند، قلمهای شهیدپرور، عشقهای برتر را بذرافشانی میکنند و شهیدان را درمعراج شهادت از خاک تا خدا پیش میبرند، چه دستانی قلم شده تا قلم در دست پاکان قرار گیرد و چه بسیار نویسندگان شجاع که شهید قلم شدهاند.
قلم به دست گرفتن و نوشتن آسان است اما اینکه از چه و برای که نوشته شود سؤالی است که بسیاری از قلم به دستان هنوز نتوانستهاند برای آن پاسخی پیدا کنند، میتوان کاغذهای سپید را پر کرد از واژهها و جملههایی که بیهدف کنار هم قرار میگیرند و تنها صفحات را سیاه میکنند از اندیشههایی که هیچ در پی ندارند.
میتوان به راحتی هر روز یک کتاب ودهها مقاله نوشت، برای هزاران سایت و وبلاگ مطلب گذاشت اما بسیار و بسیار سخت میتوان یک جمله خلق کرد که بتوان چندین کتاب و مقاله در وصف همان یک جمله نوشت، در وادی نوشتن هم گاهی کمیت بر کیفیت پیشی میگیرد آنگاه که قلم دیگر اسلحه نیست و یک وسیله امرار معاش میشود.
بعضی از قلمها دیگر جسارت و شجاعت سخن گفتن ندارند و خود را پشت دغدغههای روزمرگی پنهان کردهاند و اینگونه است که اهالی قلم زیاد و اهالی اندیشمندان قلم کم شدهاند.
قلمی را که خداوند به آن سوگند خورد قلم هدایت حضرت موعود است، قلمی که طراوت دین محمدی(ص) را با عدالت آیین مهدوی(عج) آشکار خواهد کرد و جهانی از دانش را پدید خواهد آورد که در خدمت بشر باشد نه علیه بشر!
شاید قلم در صفحات مجازی شکسته باشد
قلم، زبان دوم انسانهاست، هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گستردهتر از آن است که در بیان بگنجد، روز قلم، روز خلقت معرفت، روز نورانیت علوم الهی، روز شگفتی آفرین خلقت و روز زیبای آفرینش است، به رغم اهمیت این روز، بسیاری از مسئولان حتی نمیدانند که چنین روزی وجود دارد و بسیار کم اتفاق میافتد که از اهالی قلم تجلیل شود و شاید قلم در صفحات مجازی مانند تلگرام و اینستاگرام شکسته باشد.
در نخستین ارتباط وحیانی رسول خدا(ص) با مبدأ هستی در غار حراء سخن از قلم به میان میآید و خداوند در معجزه خود برآن قسم میخورد:«ن والقلم و ما یسطرون».
ارزش و کرامت قلم بسیار بالاتر از آن است که برای بزرگداشت آن و صاحبانش به اختصاص دادن روزی در تقویم بسنده کنیم، این سادهترین شعار برای تجلیل از مقام قلم و اربابان قلم است، این روز تلنگری است برای آنانکه قلم در دست دارند و آنانکه برایشان قلم میزنند.
قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسانها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است، هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد، تمدنها، تجربههای تلخ و شیرین و علوم با نوشتن ماندگار میشوند.
درواقع فلسفه وجودی قلم و نگاشتن، برقراری ارتباط میان مکتبها، آموختن تجربهها و تعالی اندیشههاست و آنان که قلم به دست میگیرند یک روح میشوند در قالب هزاران جسم و باید قبل از جسم، روح نویسنده وضو داشته باشد.
قلم اگر در تعهد ریشه داشته باشد میوهاش ماندگار است
قلم اگر در تعهد ریشه داشته باشد، میوهاش ماندگار است، اصحاب قلم میتوانند نسلی را در سراشیبیهای انحراف به سقوط بکشانند یا تعالی ملتهایی را رقم بزنند، قلمهای شهیدپرور، عشقهای برتر را بذرافشانی میکنند و شهیدان را درمعراج شهادت از خاک تا خدا پیش میبرند، چه دستانی قلم شده تا قلم در دست پاکان قرار گیرد و چه بسیار نویسندگان شجاع که شهید قلم شدهاند.
قلم به دست گرفتن و نوشتن آسان است اما اینکه از چه و برای که نوشته شود سؤالی است که بسیاری از قلم به دستان هنوز نتوانستهاند برای آن پاسخی پیدا کنند، میتوان کاغذهای سپید را پر کرد از واژهها و جملههایی که بیهدف کنار هم قرار میگیرند و تنها صفحات را سیاه میکنند از اندیشههایی که هیچ در پی ندارند.
میتوان به راحتی هر روز یک کتاب ودهها مقاله نوشت، برای هزاران سایت و وبلاگ مطلب گذاشت اما بسیار و بسیار سخت میتوان یک جمله خلق کرد که بتوان چندین کتاب و مقاله در وصف همان یک جمله نوشت، در وادی نوشتن هم گاهی کمیت بر کیفیت پیشی میگیرد آنگاه که قلم دیگر اسلحه نیست و یک وسیله امرار معاش میشود.
بعضی از قلمها دیگر جسارت و شجاعت سخن گفتن ندارند و خود را پشت دغدغههای روزمرگی پنهان کردهاند و اینگونه است که اهالی قلم زیاد و اهالی اندیشمندان قلم کم شدهاند.
قلمی را که خداوند به آن سوگند خورد قلم هدایت حضرت موعود است، قلمی که طراوت دین محمدی(ص) را با عدالت آیین مهدوی(عج) آشکار خواهد کرد و جهانی از دانش را پدید خواهد آورد که در خدمت بشر باشد نه علیه بشر!
شاید قلم در صفحات مجازی شکسته باشد
قلم، زبان دوم انسانهاست، هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گستردهتر از آن است که در بیان بگنجد، روز قلم، روز خلقت معرفت، روز نورانیت علوم الهی، روز شگفتی آفرین خلقت و روز زیبای آفرینش است، به رغم اهمیت این روز، بسیاری از مسئولان حتی نمیدانند که چنین روزی وجود دارد و بسیار کم اتفاق میافتد که از اهالی قلم تجلیل شود و شاید قلم در صفحات مجازی مانند تلگرام و اینستاگرام شکسته باشد.
علیرضا
| 
۱۵:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۴/۱۴
پاسخ
ای کاش خودتون مطلب بزنین نه اینکه برین کپی کنین 
