ابوطالب شهسواری، قاری و چهره قرآنی کشور در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به چرایی کمرنگشدن فعالیتهای قرآنی و جلسات قرآن در سطح شهر و عدم خروجی مناسب فعالیت مؤسسات قرآنی گفت: من فکر میکنم بخشی از دلایل کمرنگشدن جلسات قرآنی و به چشم نیامدن و دیده نشدن فعالیتهای قرآنی در سطح شهر به خصوص در مؤسسات قرآنی به سازمان تبلیغات برمیگردد چرا که در گذشته متولی اصلی فعالیتهای قرآنی سازمان تبلیغات بود ولی در حال حاضر سالهاست که این فعالیتها به مدارس قرآنی و مؤسسات و مراکز واگذار شده و این مؤسسات و مراکز هم نتوانستند موفق عمل کنند و این شده که هیچ خروجی از فعالیت آنها شاهد نبودهایم و اگر هم باشد به چشم نمیآید.
کثرت مؤسسات قرآن و کاهش خروجی کیفیوی با اشاره به کثرت مؤسسات قرآنی اظهار کرد: امروزه تابلوهای زیادی با عناوین مؤسسه و مرکز و مدرسه قرآنی میبینیم و در واقع مؤسسات و مراکز قرآنی از حیث کمیت زیاد هستند ولی از حیث کیفیت خروجی مثبتی ندارند و همیشه با دغدغههای مالی و مشکلات خاصی نیز روبرو بودهاند که باعث شده اکثرأ در کنار کار قرآنی به کارهای دیگری نیز روی آوردند تا جایی که برخی از مراکز و مؤسسات شبیه مهدکودک شدهاند و هدفشان نیز بیشتر وقت گذراندن است تا قاریپروری و این یکی از مشکلات اساسی است.
شهسواری بیان کرد: در دهه 70 شور و نشاط قرآنی خیلی زیادتر از امروز بود چرا که متولی اصلی فعالیتها خود سازمان تبلیغات بود و قاریان و پیشکسوتان نیز چشمداشت مالی نداشتند و از هیچ کاری برای کمک دریغ نمیکردند و جلسات را فیسبیلالله اداره میکردند و همه جلسات نیز خودجوش و رایگان بود و تنها سازمان تبلیغات سازماندهی میکرد و به ما میگفت که فلان جلسه را در فلان مسجد یا محل برگزار کنید و همه شهر پر از فعالیتهای قرآنی بود ولی از زمانی که سازمان تبلیغات کار را به بخش خصوصی واگذار کرد طبیعی است که دیگر جلسات و محافل مانند گذشته پررونق نیست و بنده از این خصوصیسازی در حوزه قرآن تاکنون موفقیتی ندیدهام.
بودجههای قرآنی زیر نظر یک نهاد هزینه شودپیشکسوت قرآنی استان مرکزی با اشاره به اینکه فعالیتهای قرآنی و اعتبارات قرآنی باید زیر نظر یک نهاد و متولی واحد ساماندهی شود تصریح کرد: اگر شورای عالی قرآن میآمد و اعتبارات قرآنی را زیر لوای یک دستگاه و نهاد تجمیع میکرد و تحت مدیریت یک شورا هدایت و جهتدهی می کرد قطعاً اثرگذاری بیشتری داشت تا اینکه تکتک در اختیار دستگاهها قرار گیرد و هر دستگاهی نیز تکروی کرده و کار خودش را بکند و در آخر نیز هیچ اتفاق خاصی نیافتد، اگر شورای قرآنی عملاً شکل گرفته و ادارات هم با آن همکاری کنند و هزینهها در اختیار این شورا قرار گیرد و توسط آن ساماندهی و مدیریت شوند من فکر میکنم بهتر از کارهای تکروی است که به چشم هم نمیآید و فقط هدر دادن اعتبارات و بودجههاست، البته این هم به شرطی که فعالان قرآنی نیز در این شورا حضور داشته باشند نه اینکه باز خود مسئولین ادارات همه کاره باشند و تصمیمگیری کنند.
وی ادامه داد: یکی از نگاههای اصلی مسئولان ما در حوزه قرآن باید قهرمانپروری باشد یعنی تربیت نیروهایی در سطح کشور و من فکر نمیکنم از بطن کارهایی که این دوستان انجام میدهند قهرمانی بیرون بیاید، قهرمانهای قرآنی ما اغلب یا با تلاش فردی خودشان یا نهایتاً در جلسات قرآنی مساجد و محافل خارج از سازمانها ساخته شده و پرورش یافتهاند، اینکه اعتبار کلانی وارد استان شود و بخشهایی از آن بدون کارشناسی هزینه شود به نظر من عین هرز رفتن آن است و درست است که ظاهراً در مسیر کارهای قرآنی انجام میشود ولی تاکنون که خروجی مناسب نداشته و نخواهد داشت.
تشکیل وزارتخانه قرآن دردی را دوا نمیکندشهسواری با اشاره به پیشنهاد تشکیل وزارت قرآن ادامه داد: به نظر بنده تشکیل این وزارتخانه چیزی را حل نمیکند و اگر همین سازمان دارالقرآن کریم را بتوانیم توسعه دهیم قطعاً اثرگذارتر خواهد بود، سازمان دارالقرآن به نظر میرسد که منفعل شده و من فکر میکنم یا عملاً میخواهند اینطور باشد یا شرح وظایفی برای آن تعریف نشده یا اینکه کارشان تنها نظارت بر روند چاپ و نشر قرآن است چرا که عملاً تنها کاری که بنده از این سازمان میبینم یکی توزیع و نظارت بر چاپ و نشر قرآن و دیگری هم اینکه سالی یکبار مراسم تکریم از چهرههای قرآنی برگزار کنند و غیر از این دو خروجی دیگری از این سازمان ندیدیم بنابراین انتظار ما این است که به جای تشکیل وزارتخانهای به نام قرآن فعالیتهای این سازمان توسعه پیدا کند.
چهره قرآنی کشور در پایان گفت: اینکه بگوییم هیچ نهادی کار قرآنی نکند درست نیست و همه نهادها اعم از اوقاف، آموزشوپرورش و وزارت ورزش و ....باید فعالیتهای قرآنی داشته باشند منتهی زیر نظارت، هدایت و مدیریت یک نهاد واحد مانند دارالقرآن سازمان تبلیغات، امروزه متأسفانه متولیان فعالیتهای قرآنی یکی دوتا نیستند و هر نهاد و سازمانی به اسم قرآن و فعالیتهای قرآنی اعتبار و بودجه دریافت میکند و معلوم نیست این بودجهها کجا و چگونه هزینه میشوند.