تخریب قبورائمه بقیع(ع)؛ واقعه‌ای که جهل آن را رقم زد

در کمتر کشوری مانند عربستان و در کمتر منطقه‌ای مانند حجاز آثار تاریخی مربوط به امت اسلامی وجود دارد که برای هر مسلمان علاقمند به فرهنگ دینی‌اش حفظ و نگهداری از آن حائز اهمیت است و برای نسل‌های آینده نیز نشانی از روزهایی دارد که رسول الله(ص) و اهل بیت(ع) در مدینه و مکه قدم می‌زدنند.

ولی متأسفانه، متعصبان خشک مغز وهابی، بیشتر این آثار ارزشمند را به بهانه واهی آثار شرک، از میان برده‌اند و کمتر چیزی از این آثار پرارزش باقی مانده است. نمونه بارز آن، قبرستان بقیع است. این قبرستان، مهم‌ترین قبرستان در اسلام است که بخش مهمی از تاریخ اسلام را در خود جای داده و کتاب بزرگ و گویایی از تاریخ مسلمانان به شمار می‌آید.

نکته قابل تأمل و توجه این جا است که در قبرستان بقیع قبل از تخریب برروی مزار مطهر ائمه(ع) و بزرگان دین گنبدها و بناهایی قرار داشت. جهانگرد معروف ابن جبیر که در قرن هفتم به حجاز سفر کرده، در دیداری که از بقیع داشته‌ است و آن را توصیف می‌کند.

وی می‌گوید: (و آن قبه‌ای مرتفع و سر به فلک کشیده‌است که در نزدیکی در بقیع واقع شده) و در قرن هشتم قمری، بعد از گذشت۱۵۰سال از سفر ابن‌جبیر، ابن ‌بطوله سفری به مدینه نموده و مشاهدات خود را این‌گونه بیان می‌کند: حرم ائمه بقیع، قبه‌ای است سر به فلک کشیده و از نظر استحکام، بدیع و اعجاب‌انگیز است)

اما در جریان واقعه هشت شوال بارگاه امام حسن مجتبی (ع)، امام سجاد (ع)، امام محمدباقر (ع) و امام جعفر صادق(ع) ویران شد. این اتفاقات تلخ بی‌شک از تنگ نظری و جهل و تعصب عده‌ای وهابی نشأت گرفت که این جمود و تنگ نظری هنوز هم بر پیکره جامعه اسلامی آسیب وارد می‌کند که اگر با چشمی باز به پیرامونمان بنگریم این آسیب‌ها را مشاهده خواهیم کرد.

به‌راستی یک انسان تا چه اندازه باید از عقلانیت و منطق و ارزش‌های انسانی فاصله بگیرد که حتی به قبور بزرگان دین نیز رحم نکند و به دلایل کاملا غیر شرعی آن بارگاه را تخریب کند و در این میان احساسات میلیون ها محب اهل بیت(ع) نادیده گرفته شود.

از دیدگاه دینی و مبانی تشیعی در زمینه زیارت و... هم اگر فاصله بگیریم از لحاظ فرهنگی نیز همه ملل تلاش می‌کنند با ساخت بارگاه بر مزار مشاهیر و بزرگانشان یاد آنان را زنده نگه دارند و از این منظر میراث فرهنگی خود را پاس دارند.

اتفاقی که در هشتم شوال در بقیع افتاد و هنوز هم دلها از آن اتفاق می‌سوزد به همان یک حادثه محدود نشد و سال‌ها بعد هم مسلمانان شاهد واقعه مشابهی شدندو بارگاه امامان عسکرین مورد هتک حرمت قرار گرفت.

در روز چهارشنبه،۳اسفند۱۳۸۴مردان مسلحی به نگهبانان حرمین عسگریین در شهر سامرا حمله کردند و با ورود به این مکان و نصب بمب در نقاط مختلف آن، این حرم را منفجر کردند. به طوری که بخشی از حرم ویران شد و به گنبد طلای آن آسیب جدی رسید.

همه این اتفاقات نشان می‌دهد گروه‌های افراطی هر زمان که بتوانند و شرایطش برای آنان مقدور باشد به آثار اسلامی آسیب می‌زنند و باز مصیبتی در جامعه اسلامی به وجود می‌آورند. از این جهت همفکری و اجماع امت اسلامی برای مقابله با این گروه‌ها و آگاهی بخشی به دیگر مسلمانان ضروری به نظر می‌رسد.

حکیمه بهمن‌زاده