عباسزاده خبرداد:
20 بقعه متبرکه لرستان میزبان ویژهبرنامه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع)
گروه اجتماعی: معاون فرهنگی اوقاف و امور خیریه لرستان از برگزاری برنامه ویژه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع) در 20 امامزاده شاخص استان خبرداد.
حجتالاسلام والمسلمین محمدجواد عباسزاده، معاون فرهنگی و اجتماعی ادارهکل اوقاف و امور خیریه لرستان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در رابطه با برنامههای ویژه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع) در لرستان، گفت: در 20 امامزاده شاخص در استان لرستان برنامه ویژه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع) برگزار میشود.
وی با بیان اینکه این برنامه شامل سخنرانی و مداحی است، افزود: در خرمآباد دو بقعه متبرکه دو برادران و زیدبن علی(ع) میزبان برنامه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع) هستند.
عباسزاده اضافه کرد: همچنین در شهرستان کوهدشت امامزادگان محمد(ع) دربگنبد و ابوالوفای این شهرستان میزبان برنامه سالروز شهادت امام جعفر صادق(ع) هستند.
وی ادامه داد: در شهرستان بروجرد نیز امامزادگان جعفر و قاسم(ع) میزبان برنامه ویژه عزاداری شهادت امام جعفر صادق(ع) هستند و در خرمآباد در شب و روز شهادت امام جعفرصادق(ع) برنامه عزاداری در امامزاده زیدبن علی(ع) برگزار میشود.
معاون فرهنگی و اجتماعی ادارهکل اوقاف و امور خیریه لرستان گفت: در سایر شهرستانهای استان نیز یک یا دو بقعه مترکه شاخص میزبان این برنامه عزاداری خواهند بود.
یادآور میشود، امام جعفرصادق(ع) در روز دوشنبه، هفدهم ربیعالاول سال 83 هجری در مدینه متولد شد و در سن سی و دو سالگی به مقام امامت رسید و سی و سه سال مقام امامت را برعهده داشت و سرانجام در سن 65 سالگی به دست منصور دوانیقی به شهادت رسید و مرقد شریفش در قبرستان بقیع است.
مذهب شیعیان و مذهب اهلبیت(ع) به نام «جعفری» مزین شده است، دوران سی و سه ساله امامت امام صادق(ع)، عصر شکوفایی معارف اهلبیت(ع) بود. آن حضرت در این دوران از درگیری بنیامیه و بنیعباس و اشتغال آنها به خودشان استفاده کرده و با توجه به نیاز شدید جامعه آن زمان و آماده بودن زمینه اجتماعی، با ایجاد یک حوزه وسیع علمی ودینی، به تربیت شاگردان بسیاری در زمینههای مختلف علمی و مذهبی پرداختند.
عده شاگردان معروف ایشان را تا چهار هزار نفر و مجموع آنها را تا 12 هزار نفر هم نوشتهاند. به این ترتیب آن حضرت ضمن مبارزه با شبهات مسموم بدعتگزاران، اسلام ناب محمدی را از زیر حجاب تیره و تار اسلام بنیامیه و بنیعباس بیرون آوردند.
عصر امام صادق(ع) عصر شکوفایی دانش، فقه، کلام، مناظره، حدیث و روایت و در آن سوی، عصر بدعتها، گمراهیها و گسترش مذهبهای مختلف بود؛ بنابراین آن حضرت با توجه به نیاز جامعه آن روز و در پرتو شرایط آماده و آرامش بهوجود آمده برای بنیهاشم به واسطه درگیری حکومتهای بنیامیه و بنیعباس با تأسیس مجالس درس و مراکز علمی به تربیت شاگردان بسیار پرداخت.
آن حضرت با شرکت در مناظرات و مباحثات علمی و مذهبی علاوه بر آشکار ساختن چهره راستین اسلام و فقه آلمحمد، شبهات دروغسازان و نیرنگبازان اموی و عباسی را نیز پاسخ میگفت و توطئههای آنان را باطل میکرد.
مکتب امام صادق(ع)، مکتب امامت، خلافت الهی و هدایت انسانها است، و گاه حتی مکتب درسآموزی برای کسب روزی حلال. ایشان خود پیوسته کار و تلاش میکردند و دیگران را هم به این امر، سفارش میکردند و نمیخواستند که فردی در جامعه از کوشش برای کسب روزی حلال، باز ماند. ایشان کار و تلاش برای کسب روزی را وسیله حفظ آبرو تلقی کرده و میفرمودند: «آدمی باید در پیِ کسب و کار برای حفظ آبروی خود باشد».
امام صادق(ع) مصداق روشن کسانی بودند که کم مصرف میکنند و زیاد بهره میدهند و هم مصداق آیه 67 سوره فرقان، در وصف بندگان راستین خدا: «بندگان خالص خدا کسانی هستند که در هزینه خود نه اسراف در پیش میگیرند و نه سختگیری، بلکه در میان این دو، حد اعتدالی دارند».ایشان درباره میانهروی اقتصادی میفرمودند: «من ضامنم که اگر کسی میانهرو باشد، فقیر نگردد».
امام صادق(ع) در همه شئون زندگی، سیره پیامبر اکرم(ص) را الگوی رفتار خود قرار داده بودند. در بسیاری از وقتها با کارگران و غلامان خود بر سر یک سفره مینشستند و بدون هیچ غروری با آنان هم غذا میشدند. در خوردن غذا آرام و صبور بودند و هرگز با حرص و ولع غذا نمیخوردند و مانند برخی ازمتکبران، غذای مخصوص و متفاوت از دیگران نداشتند.
امام صادق(ع) از نظر علمی و معنوی دارای مقامی والا و ارزشمند بودند به گونهای که میتوان گفت همه علوم اهلبیت(ع) در وجود ایشان جمع بود. ابنحجر (دانشمند اهلسنت) در کتاب صواعق در این باره میگوید: «او، آنقدر مباحث فقهی را در جهان عرضه کرده که قبل و بعد او سابقه ندارد».
امام صادق(ع) علاوهبر فعالیت در زمینههای علمی، در عرصه سیاست نیز حضوری گسترده داشتند و مبارزات سیاسی خود را با تکیه بر امامت و رهبری اهلبیت(ع) آغاز کردند. آن حضرت، پیروِ فعالیتهای سیاسی خود، بهمنظور تبلیغ جریان اصیل امامت، نمایندگانی به مناطق مختلف میفرستادند و با تأیید و تشویق قیامهای اسلامی، نقش مهمی را در پیشرفت و گسترش آن قیامها برعهده داشتند.
درباره شیوه رفتاری امام صادق(ع) با مردم گفتهاند: ایشان فردی خوش مجلس و خوشسخن بودند. با مردم روابط گرم، و معاشرتی صمیمانه داشتند، ولی این گرمی و صمیمیت سبب آن نمیشد که در مجلس ایشان، کار خارج از نزاکتی صورت گیرد.
آن امام، هرگز کلام کسی را قطع نمیکرد و پس از پایان سخنان دیگران، حرف و سخنشان را آغاز میکردند. همچنین ایشان با چهرهای بشاش و گشاده و با لبانی متبسم با مردم روبهرو میشدند چنانچه مالک بن انس یکی ازشاگردان امام صادق(ع) و پیشوای مذهب مالکی میگوید: «او فردی شوخطبع و خندهرو بود».
وی با بیان اینکه این برنامه شامل سخنرانی و مداحی است، افزود: در خرمآباد دو بقعه متبرکه دو برادران و زیدبن علی(ع) میزبان برنامه سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع) هستند.
عباسزاده اضافه کرد: همچنین در شهرستان کوهدشت امامزادگان محمد(ع) دربگنبد و ابوالوفای این شهرستان میزبان برنامه سالروز شهادت امام جعفر صادق(ع) هستند.
وی ادامه داد: در شهرستان بروجرد نیز امامزادگان جعفر و قاسم(ع) میزبان برنامه ویژه عزاداری شهادت امام جعفر صادق(ع) هستند و در خرمآباد در شب و روز شهادت امام جعفرصادق(ع) برنامه عزاداری در امامزاده زیدبن علی(ع) برگزار میشود.
معاون فرهنگی و اجتماعی ادارهکل اوقاف و امور خیریه لرستان گفت: در سایر شهرستانهای استان نیز یک یا دو بقعه مترکه شاخص میزبان این برنامه عزاداری خواهند بود.
یادآور میشود، امام جعفرصادق(ع) در روز دوشنبه، هفدهم ربیعالاول سال 83 هجری در مدینه متولد شد و در سن سی و دو سالگی به مقام امامت رسید و سی و سه سال مقام امامت را برعهده داشت و سرانجام در سن 65 سالگی به دست منصور دوانیقی به شهادت رسید و مرقد شریفش در قبرستان بقیع است.
مذهب شیعیان و مذهب اهلبیت(ع) به نام «جعفری» مزین شده است، دوران سی و سه ساله امامت امام صادق(ع)، عصر شکوفایی معارف اهلبیت(ع) بود. آن حضرت در این دوران از درگیری بنیامیه و بنیعباس و اشتغال آنها به خودشان استفاده کرده و با توجه به نیاز شدید جامعه آن زمان و آماده بودن زمینه اجتماعی، با ایجاد یک حوزه وسیع علمی ودینی، به تربیت شاگردان بسیاری در زمینههای مختلف علمی و مذهبی پرداختند.
عده شاگردان معروف ایشان را تا چهار هزار نفر و مجموع آنها را تا 12 هزار نفر هم نوشتهاند. به این ترتیب آن حضرت ضمن مبارزه با شبهات مسموم بدعتگزاران، اسلام ناب محمدی را از زیر حجاب تیره و تار اسلام بنیامیه و بنیعباس بیرون آوردند.
عصر امام صادق(ع) عصر شکوفایی دانش، فقه، کلام، مناظره، حدیث و روایت و در آن سوی، عصر بدعتها، گمراهیها و گسترش مذهبهای مختلف بود؛ بنابراین آن حضرت با توجه به نیاز جامعه آن روز و در پرتو شرایط آماده و آرامش بهوجود آمده برای بنیهاشم به واسطه درگیری حکومتهای بنیامیه و بنیعباس با تأسیس مجالس درس و مراکز علمی به تربیت شاگردان بسیار پرداخت.
آن حضرت با شرکت در مناظرات و مباحثات علمی و مذهبی علاوه بر آشکار ساختن چهره راستین اسلام و فقه آلمحمد، شبهات دروغسازان و نیرنگبازان اموی و عباسی را نیز پاسخ میگفت و توطئههای آنان را باطل میکرد.
مکتب امام صادق(ع)، مکتب امامت، خلافت الهی و هدایت انسانها است، و گاه حتی مکتب درسآموزی برای کسب روزی حلال. ایشان خود پیوسته کار و تلاش میکردند و دیگران را هم به این امر، سفارش میکردند و نمیخواستند که فردی در جامعه از کوشش برای کسب روزی حلال، باز ماند. ایشان کار و تلاش برای کسب روزی را وسیله حفظ آبرو تلقی کرده و میفرمودند: «آدمی باید در پیِ کسب و کار برای حفظ آبروی خود باشد».
امام صادق(ع) مصداق روشن کسانی بودند که کم مصرف میکنند و زیاد بهره میدهند و هم مصداق آیه 67 سوره فرقان، در وصف بندگان راستین خدا: «بندگان خالص خدا کسانی هستند که در هزینه خود نه اسراف در پیش میگیرند و نه سختگیری، بلکه در میان این دو، حد اعتدالی دارند».ایشان درباره میانهروی اقتصادی میفرمودند: «من ضامنم که اگر کسی میانهرو باشد، فقیر نگردد».
امام صادق(ع) در همه شئون زندگی، سیره پیامبر اکرم(ص) را الگوی رفتار خود قرار داده بودند. در بسیاری از وقتها با کارگران و غلامان خود بر سر یک سفره مینشستند و بدون هیچ غروری با آنان هم غذا میشدند. در خوردن غذا آرام و صبور بودند و هرگز با حرص و ولع غذا نمیخوردند و مانند برخی ازمتکبران، غذای مخصوص و متفاوت از دیگران نداشتند.
امام صادق(ع) از نظر علمی و معنوی دارای مقامی والا و ارزشمند بودند به گونهای که میتوان گفت همه علوم اهلبیت(ع) در وجود ایشان جمع بود. ابنحجر (دانشمند اهلسنت) در کتاب صواعق در این باره میگوید: «او، آنقدر مباحث فقهی را در جهان عرضه کرده که قبل و بعد او سابقه ندارد».
امام صادق(ع) علاوهبر فعالیت در زمینههای علمی، در عرصه سیاست نیز حضوری گسترده داشتند و مبارزات سیاسی خود را با تکیه بر امامت و رهبری اهلبیت(ع) آغاز کردند. آن حضرت، پیروِ فعالیتهای سیاسی خود، بهمنظور تبلیغ جریان اصیل امامت، نمایندگانی به مناطق مختلف میفرستادند و با تأیید و تشویق قیامهای اسلامی، نقش مهمی را در پیشرفت و گسترش آن قیامها برعهده داشتند.
درباره شیوه رفتاری امام صادق(ع) با مردم گفتهاند: ایشان فردی خوش مجلس و خوشسخن بودند. با مردم روابط گرم، و معاشرتی صمیمانه داشتند، ولی این گرمی و صمیمیت سبب آن نمیشد که در مجلس ایشان، کار خارج از نزاکتی صورت گیرد.
آن امام، هرگز کلام کسی را قطع نمیکرد و پس از پایان سخنان دیگران، حرف و سخنشان را آغاز میکردند. همچنین ایشان با چهرهای بشاش و گشاده و با لبانی متبسم با مردم روبهرو میشدند چنانچه مالک بن انس یکی ازشاگردان امام صادق(ع) و پیشوای مذهب مالکی میگوید: «او فردی شوخطبع و خندهرو بود».
