کد خبر: 3519410
تاریخ انتشار : ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۰

دقایق عمر که در بدقولی هدر می‌رود

گروه اندیشه: ممکن است برخی از افراد نسبت به این نکته بی‌توجه باشند که بی‌مبالاتی در قول و قرارهایی که با دیگران می‌گذاریم، خود یک حق الناس است، چه حق الناسی بالاتر از وقت و زمان یک انسان که راهی برای جبران آن وجود ندارد.

چند بار به ساعتش نگاه می‌کند و عقربه‌های ساعت را می‌بیند که با سرعت در گذر هستند، اما هنوز آن همکار و دوست به وعده گاهی که قولش را داده بود نرسیده است. 20 دقیقه، نیم ساعتی می‌گذرد و بعد از آن فرد مد نظرمان سر قرار حاضر می‌شود.

احتمالا یک عذرخواهی ساده بابت تأخیرش می‌کند و ما هم علی رغم ناراحتی بابت اینکه موضوع ادامه پیدا نکند با یک خواهش می‌کنم تأخیر و بدقولی او را فراموش می‌کنیم و این روال همچنان ادامه می‌یابد و انگار نه انگار که دقایق عمر است که در بد قولی‌ها هدر می‌رود.

برای خیلی از دوستان و همکاران خبرنگارمان نیز بارها پیش آمده که با یک کارشناس و یا مسئول برای انجام یک مصاحبه در ساعت خاصی هماهنگی صورت می‌گیرد اما زمانی که به محل قرار برای مصاحبه می‌رویم با یک عذرخواهی می‌گویند؛ ببخشید برای آقای مدیر کاری پیش آمده است.

حال بگذریم از اینکه بسیاری از جلسات با تأخیرهای طولانی آغاز می‌شود و کسی دغدغه وقت و زمان خبرنگار و یا سایر کسانی که به موقع در جلسه حاضر شده‌اند را ندارد و انگار برایمان عادت شده که وقتی می‌گویند نشست خبری ساعت 10، می‌دانیم که زودتر از 10 و نیم جلسه آغاز نخواهد شد.

به راستی آیا این بد قولی‌ها و تأخیرها در شروع جلسات و برنامه‌های ادارات مختلف و یا در برنامه‌ریزی‌های شخصی به سبک زندگی اسلامی تطابق دارد؟ آیا می‌توان شیعه علی(ع) بود که می‌گوید فرصت‌ها چون ابر درگذر هستند، ولی بی‌توجه ثانیه‌های عمر را در این تأخیرها هدر داد.

ممکن است برخی از افراد نسبت به این نکته بی‌توجه باشند که بی‌مبالاتی نسبت به قول و قرارهایی که با دیگران می‌گذاریم خود یک حق الناس است، چه حق الناسی بالاتر از وقت و زمان یک انسان که راهی برای جبران آن وجود ندارد.

نگارنده به خاطر دارد که در یکی از جلسات همه حضار منتظر شروع برنامه و مراسم بودند اما بانیان برنامه به علت نیامدن برخی از افراد جلسه را شروع نمی‌کردند در حالی که بر روی میز اتاق جلسه بزرگ نوشته شده بود منتظر ماندن برای کسانی که دیر رسیده‌اند، توهین به کسانی است که به موقع حاضر شده‌اند.

بی‌شک یکی از راه‌های کاهش این بی‌توجهی‌ها به وقت و زمان مردم این است که جلسه و زمان را سر ساعت دقیقش شروع کنیم ولو خیلی از افراد دیر رسیده باشند، چرا که اینگونه کسانی که تاخیر می‌کنند، می‌دانند که دیگر کسی منتظر آنها نخواهد ماند.

اگر وقتی با کسی برای انجام کاری قرار می‌گذاریم و او بدون دلیل خاصی تأخیر می‌کند قرار را کنسل کنیم بی‌شک برای دفعات بعد این رفتار نادرست را تکرار نخواهد کرد و کم کم این عمل نادرست از سبک زندگی ما محو خواهد شد.

حکیمه بهمن‌زاده

captcha