به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از زنجان، در طول تاریخ همواره شاهد نبرد حق و باطل بودهایم و تا زمانی که نفس مادی بر فطرت پاک انسان مستولی باشد این نبرد در جبهه حق و باطل ادامه خواهد داشت.
این جنگ زمانی مسلحانه و رودرو است و زمانی نیز جنگ عقیده و فرهنگ، اما آنچه مهم است حضور مقتدرانه مسلمانان در این جنگ با هدف پیروزی است که از آن با عنوان جهاد در راه خدا یاد شده و از ارج ویژهای در نزد باریتعالی برخوردار است.
هر چند زمانی ممکن است سپاه حق به دلیل زیادتی نفرات یا تجهیزات سپاه دشمن قدری در دل تردید راه دهند، ولی ایمان به خدا و توجه به هدف والایی که دارند قطعا نصرت الهی را شامل حال سپاه حق خواهد کرد.
در آیاتی از سوره انفال به این مسئله اشاره شده و کسانی که در این جبهه به دشمن پشت کرده و عرصه را خالی میکنند به شدت مذمت شدهاند.
در آیه 15 از این سوره مبارکه میخوانیم: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ»؛ «اى كسانى كه ايمان آورده ايد هر گاه [در ميدان نبرد] به كافران برخورد كرديد كه [به سوى شما] روى مى آورند به آنان پشت مكنيد».
در آیه فوق به کار بردن کلمه «زَحْف» اشاره به این است، که هر چند دشمن از نظر نفرات و تجهیزات فراوان، و شما در اقلیت قرار داشته باشید، نباید از میدان مبارزه فرار کنید همان گونه که نفرات دشمن در میدان بدر چند برابر شما بود، پایدارى به خرج دادید و سرانجام پیروز شدید.
در آیه 16 به خشم الهی در مورد کسانی که عرصه را برای باطل خالی میکنند اشاره شده و خدای متعال در این آیه فرموده است: «وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ»؛ «و هر كه در آن هنگام به آنان پشت كند مگر آنكه [هدفش] كناره گيرى براى نبردى [مجدد] يا پيوستن به جمعى [ديگر از همرزمانش] باشد قطعا به خشم خدا گرفتار خواهد شد و جايگاهش دوزخ است و چه بد سرانجامى است».
اصولا فرار از جنگ، یکى از بزرگترین گناهان در اسلام محسوب مىشود منتهى با توجه به بعضى از آیات قرآن، آن را مشروط به این دانستهاند که جمعیت دشمن حداکثر دو برابر مسلمانان بوده باشد.
قطعا نصرت الهی امری است که نباید آن را از نظر دور داشت که در آیه 17 از سوره مبارکه انفال نیز این امر مورد اشاره قرار گرفته است: « فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»؛ « و شما آنان را نكشتيد بلكه خدا آنان را كشت و چون [ريگ به سوى آنان] افكندى تو نيفكندى بلكه خدا افكند [آرى خدا چنين كرد تا كافران را مغلوب كند] و بدين وسيله مؤمنان را به آزمايشى نيكو بيازمايد قطعا خدا شنواى داناست».