گروه فرهنگی: کارشناس ارشد کارگردانی تئاتر با اشاره به اینکه یک نمایشنامه موفق از جمله در حوزه تئاتر دینی در حقیقت یک کار پژوهشی و تحقیقاتی عمیق است، گفت: در زمینه تئاتر بیشتر آموزشها در حیطه بازیگری بود و در زمینه نمایشنامهنویسی، طراحی صحنه و... آموزش خاصی نداشتهایم.
حسین عباسزاده، کارشناس ارشد کارگردانی تئاتر در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، گفت: تئاتر و دین دو موضوع مورد بحث در حوزه جامعهسازی و انسانسازی است و با توجه به تعاریف آنان اگر میخواهیم دین وارد حوزه عمل شود، تئاتر به عنوان یک رسانه ابزاری کارآمد است.
وی اظهار کرد: خواستگاه تئاتر آیینها است و آیین در حقیقت بخشهای رفتاری برجسته یک جامعه است که کارکرد ارتباطی دارد و برای بیان یک مفهوم از آن استفاده میشود اما باید بین نمایشهای آیینی چون تعزیه باتئاتر تفاوت قائل شویم چرا که در نمایش تعزیه آیین پررنگتر از تئاتر و نمایش است.
وقتی کارکرد دین و تئاتر با یکدیگر پیوند میخورد
کارشناس تئاتر بیان کرد: تئاتر نقدی بر رفتارهای ناپسند انسانی مانند حسادت، تهمت، آسیبهای اجتماعی، روابط اجتماعی ناسالم و.. است و در این جا تئاتر به عنوان یک عنصر جامعهساز از منظر اخلاق ورود پیدا کرده است و چون دین نیز هدفش انسانسازی و جامعه سازی است در اینجا کارکرد تئاتر و دین با یکدیگر پیوند میخورد.
عباسزاده ادامه داد: تئاتر دینی یکی از روشها، رفتارها و عملهای نمایشی است که با کمک عناصر دیداری و شنیداری مفاهیم دین را انتقال میدهد و با توجه به تعریفی که از تئاتر ارائه شد در جامعه ما اغلب آثار با مفاهیم توحیدی و اخلاقی گره خورده است.
وی افزود: چند عامل مهم فراروی تئاتر است اول آنکه باید مخاطب تئاتر تربیت کنیم، ولی باید به این نکته توجه داشته باشیم که این هنر مخاطب خاص خودش را دارد و قشر اندیشمند جامعه و افرادی که اهل تفکرند به آن علاقمند هستند.
کارشناس تئاتر گفت: اگر میخواهیم تئاتر جایگاه واقعی خودش را بیابد باید همواره بر مدار اندیشه حرکت کند، به این معنا که به گونهای نباشد که از دل آن هیچ اندیشه خاص و نکته مهمی خارج نشود.
عباسزاده اظهار کرد: ما در دورانی زندگی میکنیم که به جای تک صدایی، چند صدایی قابل قبول است و هر کس از منظر خودش نمایش را تجزیه و تحلیل میکند که در چنین شرایطی حتی مخاطب تئاتر باید دانش اجتماعی کافی داشته و با مفاهیم این هنر آشنا باشد، چرا که مخاطب تئاتر از ارکان مهم نمایش است.
عمده آموزشها در حوزه تئاتر در حوزه بازیگری بوده است
وی بیان کرد: در تئاتر خراسانجنوبی مشکل عمده این است که آموزشها بیشتر بر بازیگری متمرکز شده و ما در زمینه طراحی صحنه، نمایش نامهنویسی و..برنامه آموزشی خاصی نداشتهایم که تئاتر دینی نیز از این قضیه مستثنی نیست.
کارشناس تئاترادامه داد: همه این موارد باعث میشود که مشاهد کنیم، نمایش نامهها ساختار نمایشی محکمی نداشته و بدون پشتوانه مطالعاتی است و در حقیقت احساسات در آن بر منطق غلبه دارد.
عباسزاده یادآور شد: یک نمایش نامه موفق و دقیق "از جمله در حوزه تئاتر دینی" در حقیقت یک کار پژوهشی و تحقیقاتی عمیق است و از این منظر باید به آن نگاه کرد.