اشاره غیرمستقیم به «برف» در آیه 43 سوره نور
گروه معارف: واژه فارسی «برف» در زبان عربی بهمعنای «ثلج» آمده است، این واژه به صراحت در قرآن نیامده؛ اما از آیه 43 سوره نور میتوان فهمید که در قرآن بهطور ضمنی به بارش برف هم اشاره شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، واژه فارسی «برف» در زبان عربی بهمعنای «ثلج» آمده است. این واژه به صراحت در قرآن نیامده است. اما از آیه 43 سوره نور میتوان فهمید که در قرآن بهطور ضمنی به بارش برف هم اشاره شده است.
خداوند متعال دراین آیه میفرماید: «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یزْجِی سَحَابًا ثُمَّ یؤَلِّفُ بَینَهُ ثُمَّ یجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ یخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَینَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِیهَا مِنْ بَرَدٍ فَیصِیبُ بِهِ مَنْ یشَاءُ وَیصْرِفُهُ عَنْ مَنْ یشَاءُ یكَادُ سَنَا بَرْقِهِ یذْهَبُ بِالأبْصَارِ؛ آیا ندیدى كه خداوند ابرهایى را به آرامى میراند، سپس میان آنها پیوند میدهد، و بعد آنرا متراكم میسازد؟! در این حال، دانه هاى باران را میبینى كه از لابهلای آن خارج میشود؛ و از آسمان از كوههایى كه در آن است [ابرهایى كه همچون کوهها انباشته شده اند] دانه هاى تگرگ نازل میكند، و هر كس را بخواهد بهوسیله آن زیان میرساند، و از هر كس بخواهد این زیان را برطرف میكند؛ نزدیك است درخشندگى برق آن [ابرها] چشمها را ببرد».
كلمه «مِنْ بَرَدٍ» بیان برای «جِبَالٍ» است. یعنی كوههایی از تگرگ و قطعههای یخ. و كوههای یخ در آسمان بهمعنای مختلف تفسیر شده است از جمله؛ كنایه از توده عظیم تگرگ بهوسیله ابرها در دل آسمان به وجود میآید،
توده عظیم ابر همانند كوه، توده عظیم ابر در آسمان به شكل كوه دیده میشود، البته اگراز طرف بالا (یا از درون هواپیما) نگاه كنیم، این مطلب بهتر قابل درک و فهم است.
در آیات مورد بحث ابرهای بلند صریحاً به كوههای از یخ اشاره میكند. دانشمندان نیز با پیشرفت فنون به ابرهای متشكل و مستور از سوزنهای یخ رسیدهاند. حتی یكیاز دانشمندان شوروی در تشریح ابرهای رگباری طوفانی، چندین بار از آنها بهعنوان كوههای ابر، یا كوههای از برف یاد كرده است.
در نتیجه آیه 43 سوره نور، بهصورت غیر مستقیم به «برف» اشاره كرده است.
منبع: مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات
خداوند متعال دراین آیه میفرماید: «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یزْجِی سَحَابًا ثُمَّ یؤَلِّفُ بَینَهُ ثُمَّ یجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ یخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَینَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِیهَا مِنْ بَرَدٍ فَیصِیبُ بِهِ مَنْ یشَاءُ وَیصْرِفُهُ عَنْ مَنْ یشَاءُ یكَادُ سَنَا بَرْقِهِ یذْهَبُ بِالأبْصَارِ؛ آیا ندیدى كه خداوند ابرهایى را به آرامى میراند، سپس میان آنها پیوند میدهد، و بعد آنرا متراكم میسازد؟! در این حال، دانه هاى باران را میبینى كه از لابهلای آن خارج میشود؛ و از آسمان از كوههایى كه در آن است [ابرهایى كه همچون کوهها انباشته شده اند] دانه هاى تگرگ نازل میكند، و هر كس را بخواهد بهوسیله آن زیان میرساند، و از هر كس بخواهد این زیان را برطرف میكند؛ نزدیك است درخشندگى برق آن [ابرها] چشمها را ببرد».
كلمه «مِنْ بَرَدٍ» بیان برای «جِبَالٍ» است. یعنی كوههایی از تگرگ و قطعههای یخ. و كوههای یخ در آسمان بهمعنای مختلف تفسیر شده است از جمله؛ كنایه از توده عظیم تگرگ بهوسیله ابرها در دل آسمان به وجود میآید،
توده عظیم ابر همانند كوه، توده عظیم ابر در آسمان به شكل كوه دیده میشود، البته اگراز طرف بالا (یا از درون هواپیما) نگاه كنیم، این مطلب بهتر قابل درک و فهم است.
در آیات مورد بحث ابرهای بلند صریحاً به كوههای از یخ اشاره میكند. دانشمندان نیز با پیشرفت فنون به ابرهای متشكل و مستور از سوزنهای یخ رسیدهاند. حتی یكیاز دانشمندان شوروی در تشریح ابرهای رگباری طوفانی، چندین بار از آنها بهعنوان كوههای ابر، یا كوههای از برف یاد كرده است.
در نتیجه آیه 43 سوره نور، بهصورت غیر مستقیم به «برف» اشاره كرده است.
منبع: مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات
