نگاهی متفاوت به فیلمهای آئینی ــ مذهبی
کانون خبرنگاران نبأ: سمانه نصری، بازیگر سینما و تلویزیون درباره تفاوت ایفای نقش در فیلمهایی که جنبه آئینی و مذهبی دارند در مقایسه با دیگر فیلمها، گفت: هنر و مذهب با زندگی ما آمیخته شده است که هر دو از دل و احساس انسان بیرون میآید؛ حال اگر این حس در ایفای نقش بدون اغراق باشد اثرگذاری مطلوبی برای مخاطبان خواهد داشت.
سمانه نصری، بازیگر سینما و تلویزیون در گفتوگو با کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ درباره تفاوت ایفای نقش در فیلمهایی که جنبه آئینی و مذهبی دارند در مقایسه با دیگر فیلمها، گفت: به نظر من در اکثر فیلمها یا حداقل فیلمهایی که من بازی کردهام، نشانههایی از مذهب وجود دارد؛ هنر و مذهب با زندگی ما آمیخته شده است که هر دو از دل و احساس انسان بیرون میآید و گاهی حتی این حس واسطهای میشود تا انسان بتواند با خدای خود حرف بزند و راز و نیاز کند.
وی ادامه داد: زمانی که درباره دین اسلام یا مذهب شیعه سخن میگوییم مطمئنا با آن آشنا هستیم. اما، گاهی در بعضی از کارها آنقدر اغراق میشود که در دل مخاطب جا نمیگیرد و مخاطب نمیتواند آن اثر را به خوبی درک کند. فیلمهایی که با دل و احساس انسان آمیخته و بدون اغراق هستند میتواند اثرگذاری مطلوبی برای مخاطبان داشته باشد.
نصری درباره شروع فعالیت خود در عرصه بازیگری، اظهار کرد: از 16 سالگی بهدلیل علاقه زیاد با همراهی پدرم در کلاسهای بازیگری ثبت نام کردم و پس از پشت سر گذاشتن دورههای بازیگری، برای بازی در تئاتر فرم به کارگردانی هوشنگ هیهاوند انتخاب شدم و بعد از آن برای نقش اول «سایه» در فیلم سینمایی سوگ سایهها به کارگردانی خداداد جلالی، دعوت شدم و اینگونه بود که قدم به عرصه بازیگری گذاشتم.
این بازیگر سینما و تلویزیون که تحصیلات خود را در مقطع کاردانی رشته عکاسی و فیلمبرداری و در مقطع لیسانس رشته کارگردانی پشت سر گذاشته درباره انتخاب خود به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره بینالمللی دهلی نو در سال 2016 برای بازی در فیلم «بچهای با جوراب قرمز»، اظهار کرد: انسان زمانی که میخواهد کاری را شروع کند، گاهی اوقات انرژیهایی به سمتش میآید که با خودش فکر میکند باید بهوجود آورنده یک اتفاق خوب باشد و موضوع تازهای را رقم بزند و این چیزی است که انسان از خودش توقع دارد؛ من نیز در فیلم «بچهای با جوراب قرمز» این توقع را از خودم داشتم.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه این فیلم با لهجه افغانی همراه بود از ابتدای کار خیلی تلاش کردم تا بتوانم به خوبی از عهده نقشی که به من واگذار شده بود بربیایم. خیلی سخت است که بازیگر نقشی باشید که دیالوگ آن به زبان مادری نباشد و من برای اینکه بتوانم بازی خوبی در این نقش داشته باشم، چندین ماه زحمت کشیدم و پیش مشاورههایی که خود افغان بودند، آموزش دیدم.
این بازیگر سینما و تلویزیون اظهار کرد: در این فیلم ایفاگر نقش بهارناز، یک مادر افغان بودم که این مادر به خاطر حس مادری خود حاضر بود در شرایط بسیار سخت تمام مشکلات را به تنهایی به دوش بکشد که این ایثار بزرگی است و شاید تا این حد از فداکاری و از خودگذشتگی کار هر مادری نباشد؛ من با تمام وجودم این نقش را احساس کردم و لحظه به لحظه فیلم را با احساسم جلو رفتم؛ این عامل باعث شد که بازی من دیده شود و نظر داوران را جلب کند و البته فیلمنامه، موسیقی و کارگردانی بسیار خوب قطعا نقش مؤثری را در این انتخاب داشته است.
وی درباره بازی در فیلم «زنی با ارابه چوبی» به کارگردانی خداد جلالی که در مرحله پیشتولید است، عنوان کرد: داستان فیلم زنی با ارابه چوبی در سه روز اتفاق میافتد و من نقش «ستاره آفاق» را بازی میکنم؛ در این فیلم ستاره آفاق را از 18 تا 40 سالگی میبینیم و با توجه به اینکه من دوران 18 سالگی را گذراندم شاید برام سخت باشد که بخواهم به آن دوران برگردم و شاید سختتر از آن سنین بالاتری است که هنوز تجربهاش نکردم.
نصری گفت: به نظرم سبک فیلم هم رئالیسم جادویی و هم عاشقانه است؛ داستان پسری که برای تفریح و استراحت از تهران به روستایی سفر میکند و بعد در آنجا عاشق دختری میشود؛ علاوه بر عاشقانه بودن داستان خیلی از مسائل فلسفی و معناگرا نیز در آن وجود دارد. امیدوارم این فیلم در جلب رضایت مخاطبان کاملا موفق ظاهر شود.
علیرضا محمدی طاهری
وی ادامه داد: زمانی که درباره دین اسلام یا مذهب شیعه سخن میگوییم مطمئنا با آن آشنا هستیم. اما، گاهی در بعضی از کارها آنقدر اغراق میشود که در دل مخاطب جا نمیگیرد و مخاطب نمیتواند آن اثر را به خوبی درک کند. فیلمهایی که با دل و احساس انسان آمیخته و بدون اغراق هستند میتواند اثرگذاری مطلوبی برای مخاطبان داشته باشد.
نصری درباره شروع فعالیت خود در عرصه بازیگری، اظهار کرد: از 16 سالگی بهدلیل علاقه زیاد با همراهی پدرم در کلاسهای بازیگری ثبت نام کردم و پس از پشت سر گذاشتن دورههای بازیگری، برای بازی در تئاتر فرم به کارگردانی هوشنگ هیهاوند انتخاب شدم و بعد از آن برای نقش اول «سایه» در فیلم سینمایی سوگ سایهها به کارگردانی خداداد جلالی، دعوت شدم و اینگونه بود که قدم به عرصه بازیگری گذاشتم.
این بازیگر سینما و تلویزیون که تحصیلات خود را در مقطع کاردانی رشته عکاسی و فیلمبرداری و در مقطع لیسانس رشته کارگردانی پشت سر گذاشته درباره انتخاب خود به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره بینالمللی دهلی نو در سال 2016 برای بازی در فیلم «بچهای با جوراب قرمز»، اظهار کرد: انسان زمانی که میخواهد کاری را شروع کند، گاهی اوقات انرژیهایی به سمتش میآید که با خودش فکر میکند باید بهوجود آورنده یک اتفاق خوب باشد و موضوع تازهای را رقم بزند و این چیزی است که انسان از خودش توقع دارد؛ من نیز در فیلم «بچهای با جوراب قرمز» این توقع را از خودم داشتم.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه این فیلم با لهجه افغانی همراه بود از ابتدای کار خیلی تلاش کردم تا بتوانم به خوبی از عهده نقشی که به من واگذار شده بود بربیایم. خیلی سخت است که بازیگر نقشی باشید که دیالوگ آن به زبان مادری نباشد و من برای اینکه بتوانم بازی خوبی در این نقش داشته باشم، چندین ماه زحمت کشیدم و پیش مشاورههایی که خود افغان بودند، آموزش دیدم.
این بازیگر سینما و تلویزیون اظهار کرد: در این فیلم ایفاگر نقش بهارناز، یک مادر افغان بودم که این مادر به خاطر حس مادری خود حاضر بود در شرایط بسیار سخت تمام مشکلات را به تنهایی به دوش بکشد که این ایثار بزرگی است و شاید تا این حد از فداکاری و از خودگذشتگی کار هر مادری نباشد؛ من با تمام وجودم این نقش را احساس کردم و لحظه به لحظه فیلم را با احساسم جلو رفتم؛ این عامل باعث شد که بازی من دیده شود و نظر داوران را جلب کند و البته فیلمنامه، موسیقی و کارگردانی بسیار خوب قطعا نقش مؤثری را در این انتخاب داشته است.
وی درباره بازی در فیلم «زنی با ارابه چوبی» به کارگردانی خداد جلالی که در مرحله پیشتولید است، عنوان کرد: داستان فیلم زنی با ارابه چوبی در سه روز اتفاق میافتد و من نقش «ستاره آفاق» را بازی میکنم؛ در این فیلم ستاره آفاق را از 18 تا 40 سالگی میبینیم و با توجه به اینکه من دوران 18 سالگی را گذراندم شاید برام سخت باشد که بخواهم به آن دوران برگردم و شاید سختتر از آن سنین بالاتری است که هنوز تجربهاش نکردم.
نصری گفت: به نظرم سبک فیلم هم رئالیسم جادویی و هم عاشقانه است؛ داستان پسری که برای تفریح و استراحت از تهران به روستایی سفر میکند و بعد در آنجا عاشق دختری میشود؛ علاوه بر عاشقانه بودن داستان خیلی از مسائل فلسفی و معناگرا نیز در آن وجود دارد. امیدوارم این فیلم در جلب رضایت مخاطبان کاملا موفق ظاهر شود.
علیرضا محمدی طاهری
