دعا کنید آخرین خداحافظیام باشد
گروه اجتماعی: شهید در آخرین سفر خود گفت: دعا کنید که آخرین خداحافظی من باشد، رفت و دقایقی بعد صدای حرکت قطار را شنیدیم. انگار به جای صدای قطار بر روی ریل در دلم صدای آخرین خداحافظی او تکرار میشد.
شهید «محمدنبی شمسی» فرزند ولیاله در سال 1345 در شهر ایلام متولد شد و پدرش از همان ابتدا در پرورش وی و آشنایی با فرایض دینی بسیار زحمت کشید. محمدنبی بعد از پشت سر گذاشتن دوران ابتدایی وارد مقطع راهنمایی شد. تحصیلات شهید همزمان با اوج گیری انقلاب اسلامی بود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از ایلام، شهید پس از وارد شدن به دوران دبیرستان، راه حوزه علمیه را در پیش گرفت و عازم حوزه علمیه آشتیان شد و نشان پر افتخار سربازی امام زمان (عج) بر سینه زد و به کسب علم و دانش مشغول شد. محمدنبی در دوران دفاع مقدس، تحصیل را رها کرد و راهی جبهه شد و در عملیاتهای بسیاری از جمله آزادسازی مهران در کربلای یک شرکت داشت و سرانجام در 22 دی ماه سال 1365 در عملیات کربلای 5 پاسگاه زید به درجه عظمای شهادت نائل آمد. مزار این شهید در گلزار شهدای ایلام واقع در صالحآباد قرار دارد.
حجتالاسلاموالمسلمین «غلامرضا غیاثی» مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ایلام دربارهی این شهید گفت:
بزرگترین آرزوی او شهادت بود و در انتظار آن بی تابی میکرد. مرتب به من و دیگران سفارش اکید میکرد دعایش کنیم تا زودتر آرزویش برآورده شود. آخرین باری که از منطقه جنگی به مرخصی آمده بود روزی در حال نماز خواندن در حجره مدرسه مرحوم آیتاله کوهستانی (قم) بودم، وارد شد، نماز تمام شد، مقابلم نشست و اصرار کرد تا از خدا برای او طلب شهادت کنم. شدیدا مرا از نظر عاطفی تحت تاثیر خود قرار داد تا این که مجبور شدم صادقانه از خدا بخواهم شهادت نصیبش کند.
چند روزی گذشت وقت مرخصی او تمام شده بود و فردا میبایست در منطقه جنوب «فاو» حاضر شود غروبی سنگین و دلگیر بود. با دوستانش در حیاط مدرسه خداحافظی کرد. به پای در رسید که از مدرسه خارج شود با حالت و چهره ای شرمسار برگشت و رو در روی ما ایستاد و گفت دیگر خجالت میکشم برگردم و باز خداحافظی کنم دعا کنید که آخرین خدا حافظی من باشد. رفت و دقایقی بعد صدای حرکت قطار را شنیدیم. انگار به جای صدای قطار بر روی ریل در دلم صدای آخرین خداحافظی او تکرار میشد.
وصیت نامه شهید محمدنبی شمسی
اینجانب محمدنبی شمسی در حالی به جبهه میروم که اسلام در مظلومیت است و امت اسلام در غربت است. امام حسین (ع) در مظلومیت است میروم تا از ملت اسلامی و قرآن دفاع کنم تا نابودی تمام کفر و برافراشته شدن پرچم توحید بر کاخهای جور و ستم. به شما مردم مبارز و قهرمان ایران توصیه میکنم که قدر این انقلاب را بدانید چون این انقلاب با خون جوانان بسیاری به دست آمده است و دفاع و نگهداری از آن بر همه واجب است و به جبههها هم چنانکه تاکنون کمک کردهاید باز کمک کنید و تقوی را پیشه کنید که معیار اسلام تقوی است و بالاترین ارزش انسان به تقوی و طهارت قلب و تهذیب نفس است، امام را تنها نگذارید. امام الگوی تقوی و انسانیت است. این امیر قافله را دعا کنید. بعد از ائمه (ع) تاکنون چنین انسان والا مقامی نیامده است. هر کس او را تنها گذارد مانند این است که امام حسین (ع) را تنها گذاشته است. این انقلاب زمینه ساز حکومت جهانی سید و آقای ما حضرت حجتبنالحسنالمهدی (عج) است. دست از دامن ائمه اطهار صلوات الله بر ندارید و در مشکلات به آنها متوسل شوید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از ایلام، شهید پس از وارد شدن به دوران دبیرستان، راه حوزه علمیه را در پیش گرفت و عازم حوزه علمیه آشتیان شد و نشان پر افتخار سربازی امام زمان (عج) بر سینه زد و به کسب علم و دانش مشغول شد. محمدنبی در دوران دفاع مقدس، تحصیل را رها کرد و راهی جبهه شد و در عملیاتهای بسیاری از جمله آزادسازی مهران در کربلای یک شرکت داشت و سرانجام در 22 دی ماه سال 1365 در عملیات کربلای 5 پاسگاه زید به درجه عظمای شهادت نائل آمد. مزار این شهید در گلزار شهدای ایلام واقع در صالحآباد قرار دارد.
حجتالاسلاموالمسلمین «غلامرضا غیاثی» مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ایلام دربارهی این شهید گفت:
بزرگترین آرزوی او شهادت بود و در انتظار آن بی تابی میکرد. مرتب به من و دیگران سفارش اکید میکرد دعایش کنیم تا زودتر آرزویش برآورده شود. آخرین باری که از منطقه جنگی به مرخصی آمده بود روزی در حال نماز خواندن در حجره مدرسه مرحوم آیتاله کوهستانی (قم) بودم، وارد شد، نماز تمام شد، مقابلم نشست و اصرار کرد تا از خدا برای او طلب شهادت کنم. شدیدا مرا از نظر عاطفی تحت تاثیر خود قرار داد تا این که مجبور شدم صادقانه از خدا بخواهم شهادت نصیبش کند.
چند روزی گذشت وقت مرخصی او تمام شده بود و فردا میبایست در منطقه جنوب «فاو» حاضر شود غروبی سنگین و دلگیر بود. با دوستانش در حیاط مدرسه خداحافظی کرد. به پای در رسید که از مدرسه خارج شود با حالت و چهره ای شرمسار برگشت و رو در روی ما ایستاد و گفت دیگر خجالت میکشم برگردم و باز خداحافظی کنم دعا کنید که آخرین خدا حافظی من باشد. رفت و دقایقی بعد صدای حرکت قطار را شنیدیم. انگار به جای صدای قطار بر روی ریل در دلم صدای آخرین خداحافظی او تکرار میشد.
وصیت نامه شهید محمدنبی شمسی
اینجانب محمدنبی شمسی در حالی به جبهه میروم که اسلام در مظلومیت است و امت اسلام در غربت است. امام حسین (ع) در مظلومیت است میروم تا از ملت اسلامی و قرآن دفاع کنم تا نابودی تمام کفر و برافراشته شدن پرچم توحید بر کاخهای جور و ستم. به شما مردم مبارز و قهرمان ایران توصیه میکنم که قدر این انقلاب را بدانید چون این انقلاب با خون جوانان بسیاری به دست آمده است و دفاع و نگهداری از آن بر همه واجب است و به جبههها هم چنانکه تاکنون کمک کردهاید باز کمک کنید و تقوی را پیشه کنید که معیار اسلام تقوی است و بالاترین ارزش انسان به تقوی و طهارت قلب و تهذیب نفس است، امام را تنها نگذارید. امام الگوی تقوی و انسانیت است. این امیر قافله را دعا کنید. بعد از ائمه (ع) تاکنون چنین انسان والا مقامی نیامده است. هر کس او را تنها گذارد مانند این است که امام حسین (ع) را تنها گذاشته است. این انقلاب زمینه ساز حکومت جهانی سید و آقای ما حضرت حجتبنالحسنالمهدی (عج) است. دست از دامن ائمه اطهار صلوات الله بر ندارید و در مشکلات به آنها متوسل شوید.
