تبیین ارتباط فهم تسبیح و گشوده شدن راه رشد انسان

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، تسبیح در لغت به معنای خدا را به پاکی یاد و وصف کردن او را از هر گونه بدی و هر آنچه شایسته او نیست، دور و مبرا دانستن (تنزیه) است و به معنای ذکر و نماز نیز آمده است. سفارش به تسبیح از سایر ذكرها بیشتر است، زیرا در قرآن، هشت بار فرمان توكل، دو بار فرمان سجده، هشت بار فرمان استغفار، پنج بار فرمان عبادت، پنج بار فرمان ذكر و یاد خدا و دو بار فرمان تكبیر آمده است، ولى فرمان تسبیح، شانزده مرتبه آمده است.

اگر کسی تسبیح را بفهمد، راه رشد بر او باز می‌شود

حجت‌الاسلام مسعود مهدوی، امام جمعه ورزقان، در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: اگر کسی تسبیح را بفهمد، راه رشد بر او باز می‌شود، آنوقت در حمد می‌تواند تا بی‌نهایت رشد کند.

وی، افزود: تسبیح، تنزیه و تقدیس خداوند خود مراتبی دارد که عالی‌ترین مرتبه آن مبرا ساختن خداوند از تمام صفات ممکنات و لوازم آنهاست، حتی کمالات ممکنات و از هر چیزی که می‌توان توهم و تعقل نمود.

وی با استناد به آیات 1 تا 3 سوره فتح خاطرنشان کرد: در این آیات می‌خوانیم:"هرگاه فتح و پیروزى به سراغ شما آمد، به شكرانه آن نعمت، خدا را تسبیح گویید".

امام جمعه ورزقان یا اشاره به والاترین ذکر برای تسبیح خداوند یادآور شد: والاترین ذکر برای تسبیح خداوند گفتن سبحان الله است؛ و از این رو، یکی از معانی رایج تسبیح، گفتن ذکر سبحان الله است.

حجت‌الاسلام مهدوی ادامه داد: همچنین عشق، ساری و جاری در آفرینش است و موجودات را به سوی معشوق حقیقی شان که ذات پاک خداست، سوق می‌دهد و تسبیح، ستایش و سجده موجودات، نمونه والای عشق ورزی آنهاست.

وی اظهار کرد: تسبیح، مستحب است و بهترین زمان تسبیح، هنگام طلوع و غروب خورشید است.

وی افزود: انسان در زندگی خود به عبادات و انجام اعمال نیکو پرداخته و از این طریق سعی در شکر و سپاسگزاری از خداوند است.

حجت‌الاسلام مهدوی با اشاره به متجلى شدن یک دنیا عظمت در قلب انسان با ذکر نام خداوند تاکید کرد: هنگامی که نام خدا برده مى‌شود، یک دنیا عظمت، قدرت، علم و حکمت در قلب انسان متجلى مى‌شود، چرا که او داراى اسماء حسنى و صفات علیا و صاحب تمام کمالات، و منزه از هرگونه عیب و نقص است.

تسبیح خدا به معنای حرکت از شرک به سوی توحید است

حجت‌الاسلام سید‌حسن ‌موسوی، امام جمعه کلیبر در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: تسبیح به معنای منزه و مبرا و پاک و مقدس دانستن خداوند است از هرنقص و نیاز و شریک و هر امری که سزاوار خداوند نیست و بالاترین حد تسبیح نفی صفات از خداوند است چرا که پرستش خدا از طریق صفات شرک است، پس تسبیح خدا به معنای حرکت از شرک به سوی توحید و از صفات به سوی ذات است.

وی بیان کرد: تسبیح خدا در حال عبادت و پرستش او به معنای منزه و مبرا دانستن او از صفاتی است که در ذهن، دل و جان پرستنده ایجاد می‌شود.

حجت‌الاسلام موسوی با استناد به آیه 41 سوره احزاب ادامه داد: در این آیه می‌خوانیم:" اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، خدا را بسيار ياد كنيد و صبح و شام او را تسبيح گوييد، او كسی است كه بر شما درود و رحمت می‌فرستد و فرشتگان او برای شما طلب رحمت می‌كنند تا شما را از ظلمت(جهل، شرک، گناه) به سوی نور(ايمان، علم و تقوی) رهنمون شوند، او نسبت به مومنان همواره مهربان بوده است".

امام جمعه کلیبر از مزایای شناخت کامل تسبيح گفت و یادآور شد: شناخت کامل و امتثال این امر الهی موجبات بهره مندی هر چه بیشتر از آثار و برکات آن را برای انسان فراهم می‌آورد و انسان را به جوار قرب الهی نائل می‌شوند.

وی افزود: تسبیح خدا در حال نماز به معنای عشق به ذات او بیرون از هر صفت و هر غرض و نفعی است؛ چرا که عبادت خدا به خاطر هرگونه نفعی اعم از دنیوی و اُخروی به معنای پرستش صفات است و مرتبه‌ای از شرک محسوب می‌شود، ولی تسبیح در نقطه مقابل این معنا قرار دارد.

حجت‌الاسلام موسوی تسبیح را منزّه دانستن خدا از هر عیب دانست و  تاکید کرد: تسبیح، منزه دانستن خدا از هر عیب و نقص و پیراستگی پروردگار از هر ناشایستگی است، موجودات عالَم، همگی دارای آگاهی و شعور نسبت به وجود خدا و کمالات او هستند و تسبیح شان به موجود لایق تسبیح، تعلُّق می‌گیرد و او خدایی است که سزاوارتر از او برای تسبیح، وجود ندارد.