شهیدان، همیشه تاریخ زندهاند
گروه اجتماعی: وصیتم بر این است جنازه مرا انتقال بدهید به تکیه شهدای اصفهان. میخواهم جنازهام و قبرم مانند مولایم حسینبنعلی (ع) در غربت به خاک سپرده شود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از ایلام، شهید «عبادالله همتی» فرزند مصطفی در هشتمین روز از فروردین ماه سال 1348 شمسی در روستای «مورت» بخش چوار از توابع شهرستان ایلام دیده به جهان گشود. وی که به دلیل علایق دینی و مذهبی خویش به کسوت طلبگی درآمده بود در زمان جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران به عنوان طلبه بسیجی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و راهی جبهههای نبرد با متجاوزین بعثی شد تا آنکه سرانجام در تاریخ 21 بهمن ماه 1364 در منطقه «اروند رود» از ناحیه سر مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به شهادت رسید و مزار این شهید در گلزار شهدای صالحآباد قرار دارد.
بخشی از وصیتنامه شهید همتی:
پیامم به پدر گرامی و عزیزم
پدر جان از شما معذرت میخواهم که نه تنها برای شما کاری نکردم بلکه همیشه یک سربار برای شما بودم امیدوارم که ببخشید. از شما تقاضا دارم که خودتان را برای من ناراحت نکنید و به شهادت این فرزند حقیرتان نه تنها ناراحت نباشید بلکه افتخار کنید که چنین فرزندی تحویل جامعه اسلامی دادهاید و از شما خواهش میکنم که خودتان را مفتخر بدانید و با صبرتان، مشت محکمی بر دهان دشمنان اسلام بزنید.
وصیتنامه دوم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین
درود بیکران بر پیشگاه امام عصر این یادگار رسوللله حجتبنالحسنالعسگری و نایباش امامخمینی عزیز
اینجانب بنا به پیروی از سنت و یا وظیفه شرعی وصیتی دارم و تمنا دارم از بستگانم که بعد از مرگم ناراحت نباشند یعنی هر کس باید توشهای برای خود فراهم کند امیدوارم که شما برای آخرت توشه خوبی فراهم ساخته باشید. من که دستم از دنیا کوتاه شد هر کاری که کرده بودم دیگر تمام شد و فقط این را بدانید که آخرتی هست و خیلی سخت است و تمام اجزاء و جوارح ما در آخرت باید جوابگو باشند. وصیتم بر این است جنازه مرا انتقال بدهید به تکیه شهدای اصفهان. میخواهم جنازهام و قبرم مانند مولایم حسینبنعلی (ع) در غربت به خاک سپرده شود.
دلم میخواست که مانند مولایم در غربت جام بسپارم و کسی نباشد که بالای سرم باشد و همان طور میخواستم که دخترم مانند دختر مولایم حسینبنعلی (ع) در یتیمی به سر ببرد چون که خدا میخواست و خواست خدا بود موقعی که اباعبدالله بر زمین افتاد مادر نداشت که سرش را در سینه بگیرد و با لب تشنه جان را تقدیم معبود خود کند.
این را بدانید که تمام این شهدا که در راه آرمانهای اسلامی از جان خود سرمایهگذاری کردهاند و راهی پیمودند که از خون مجاهدان و غیورمردان به آنها به ارث رسیده بود آنها می دانستند که روزی از دنیا خواهند رفت تن به ذلت و خواری این دنیا ندادند آنها بزرگواری کردند نامشان در صحنه تاریخ برای همیشه زنده میماند آنها تاریخ را زنده و با ارزش نمودند آنها از خود جوانمردی و غیرت و شهامت و بزرگواری به یادگار گذاشتند. برای نوجوانان و نسل آینده اسلام سر مشق و ادامه راه حق حسین را به یادگار گذاشته اند. آنها کسانی بودند که پشت پا به دنیا زدند و دل از زندگی پوچ و شکم پرستی و شهوت بریدند و به حق پیوستند . آنها شناخت داشتند ارزش این راه را میدانستند هوشیارانه این راه را پیمودند. در قبال این همه شهید و یتیمان شهدا باید جوابگو باشید. من که دستم از دنیا کوتاه شد ولی دیر نشده بیدار شوید اگر توان رزمی و یا کمک مالی ندارید لااقل میتوانید سکوت کنید و شایعه پراکنی نکنید تمام اعضاء و جوارح ما باید جوابگو باشند. مگر نمیدانید شما که میبینید و میشنوید که تمام دنیا با ما مخالفند پس بدانید که ما حق هستیم.
بخشی از وصیتنامه شهید همتی:
پیامم به پدر گرامی و عزیزم
پدر جان از شما معذرت میخواهم که نه تنها برای شما کاری نکردم بلکه همیشه یک سربار برای شما بودم امیدوارم که ببخشید. از شما تقاضا دارم که خودتان را برای من ناراحت نکنید و به شهادت این فرزند حقیرتان نه تنها ناراحت نباشید بلکه افتخار کنید که چنین فرزندی تحویل جامعه اسلامی دادهاید و از شما خواهش میکنم که خودتان را مفتخر بدانید و با صبرتان، مشت محکمی بر دهان دشمنان اسلام بزنید.
وصیتنامه دوم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین
درود بیکران بر پیشگاه امام عصر این یادگار رسوللله حجتبنالحسنالعسگری و نایباش امامخمینی عزیز
اینجانب بنا به پیروی از سنت و یا وظیفه شرعی وصیتی دارم و تمنا دارم از بستگانم که بعد از مرگم ناراحت نباشند یعنی هر کس باید توشهای برای خود فراهم کند امیدوارم که شما برای آخرت توشه خوبی فراهم ساخته باشید. من که دستم از دنیا کوتاه شد هر کاری که کرده بودم دیگر تمام شد و فقط این را بدانید که آخرتی هست و خیلی سخت است و تمام اجزاء و جوارح ما در آخرت باید جوابگو باشند. وصیتم بر این است جنازه مرا انتقال بدهید به تکیه شهدای اصفهان. میخواهم جنازهام و قبرم مانند مولایم حسینبنعلی (ع) در غربت به خاک سپرده شود.
دلم میخواست که مانند مولایم در غربت جام بسپارم و کسی نباشد که بالای سرم باشد و همان طور میخواستم که دخترم مانند دختر مولایم حسینبنعلی (ع) در یتیمی به سر ببرد چون که خدا میخواست و خواست خدا بود موقعی که اباعبدالله بر زمین افتاد مادر نداشت که سرش را در سینه بگیرد و با لب تشنه جان را تقدیم معبود خود کند.
این را بدانید که تمام این شهدا که در راه آرمانهای اسلامی از جان خود سرمایهگذاری کردهاند و راهی پیمودند که از خون مجاهدان و غیورمردان به آنها به ارث رسیده بود آنها می دانستند که روزی از دنیا خواهند رفت تن به ذلت و خواری این دنیا ندادند آنها بزرگواری کردند نامشان در صحنه تاریخ برای همیشه زنده میماند آنها تاریخ را زنده و با ارزش نمودند آنها از خود جوانمردی و غیرت و شهامت و بزرگواری به یادگار گذاشتند. برای نوجوانان و نسل آینده اسلام سر مشق و ادامه راه حق حسین را به یادگار گذاشته اند. آنها کسانی بودند که پشت پا به دنیا زدند و دل از زندگی پوچ و شکم پرستی و شهوت بریدند و به حق پیوستند . آنها شناخت داشتند ارزش این راه را میدانستند هوشیارانه این راه را پیمودند. در قبال این همه شهید و یتیمان شهدا باید جوابگو باشید. من که دستم از دنیا کوتاه شد ولی دیر نشده بیدار شوید اگر توان رزمی و یا کمک مالی ندارید لااقل میتوانید سکوت کنید و شایعه پراکنی نکنید تمام اعضاء و جوارح ما باید جوابگو باشند. مگر نمیدانید شما که میبینید و میشنوید که تمام دنیا با ما مخالفند پس بدانید که ما حق هستیم.
