ترکش هوا به جان جانبازان
«شنيدهايد که ميگويند خاک دامنگير است؛ خاک خوزستان هم گيرايي دارد. کجا برويم؟» ميگويد زندگياش را براي جنگ نگذاشته که حالا اين گردوغبارها مجبورش کنند که سرزمينش را رها کند و برود. آنروزها توي جبهه با همرزمانش فقط به اين فکر ميکرده که جنگ تمام شود و با خيال آسوده توي خيابانهاي اهواز قدم بزند که دست زنوبچهاش را بگيرد و ببرد توي شلوغي بازارچههاي اهواز، يک نفس عميق بکشد و آرام زيرلب با خودش بگويد «جنگ تمام شده.» رحيم اناريزاده، يکي از مجروحان شيميايي جنگ هشتساله با عراق است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) روزنامه وقایع اتفاقیه می نویسد:در اين چندسال که آلودگي و ريزگردهاي اهواز، شدت گرفته، او و همقطارانش هم بيماريشان تشديد شده؛ ميگويد اين حرفها را روي هوا نميگويد و آزمايشهاي متعددي که مسئولان بيمارستان بوستان اهواز، روي بدنشان انجام ميدهند، اين ادعا را ثابت ميکند. در اين چند سال که همه مردم اهواز با گردوغبارهاي دائمي، نفسشان گرفته، شرايط براي آقاي اناريزاده و دوستانش از همه سختتر بوده است. با هربار شدتگرفتن آلودگي، نفس آنها زودتر از بقيه گرفته و ديرتر از بقيه بالا آمده است.
ريزگردها، عامل تشديد بيماري جانبازان شيميايي
رحيم اناريزاده، آلودگيهاي هوا در اهواز را تنها عامل تشديد بيمارياش ميداند. ميگويد، روند بهبودي بيمارياش خوب پيش رفته اما در سالهاي اخير که آلودگيهاي اهواز از حد تحمل خارج بوده، متوجه توقف روند بهبود و تشديد بيمارياش شده است: «آلودگي علاوه بر تأثيراتي که روي دستگاه تنفسي و گوارش ما دارد، سيستم عصبيمان را هم تحتتأثير قرار داده و چند سالي است که دستگاه عصبي من و چند نفر از دوستان ديگرم، دچار اختلالاتي شده است.»
اناريزاده ميگويد که آثار آلودگي در هر کس، يکجور خودش را نشان ميدهد. بعضي بيماران شيمیايي با تشديد آلودگي، خارشي را در گلوي خود احساس ميکنند؛ برخي احساس خشکي مداوم توي گلو و دستگاه تنفسي دارند و در برخي هم بهصورت مستقيم روي دستگاه عصبي تأثير گذاشته است. «علائم آلودگي را در تشديد بيماري، اول خودمان متوجه ميشويم بعد از مدتي با انجام آزمايشات پزشکان مطمئن ميشويم که اينها تأثيرات آلودگي روي بدن ماست.»
اناريزاده، سال 62 در جبهه مجروح شده است. ميگويد از همان سالها دوره درمانش آغاز شده اما روزهاي اول فکر نميکرده که مشکلش خيلي جدي باشد. چند سال که ميگذرد، تازه بيماري خودش را نشان ميدهد؛ درست مانند آتش زير خاکستر، ذرهذره از ميان دردهاي گاه و بيگاه ناشي از جراحتهاي باقيمانده از جنگ، زبانه ميکشد. ابتدا درمان خانگي را شروع کرده اما انگار عوارض پس از سانحه، جديتر از اين حرفها بوده و او را مجبور کرده تا در بيمارستان و تحت مراقبت دائمي پزشک باشد. او ميگويد که ما جزء بيماران مزمن محسوب ميشويم. تنها کاري که ميتوانيم بکنيم، اين است که از بدترشدن بيماري جلوگيري کنيم و اميد کمي هم براي بهبود داشته باشيم. همه تلاش ما فقط اين است که بيماريمان پيشرفت نکند.
هواي خوزستان مناسب زندگي جانبازان نيست
پيمان نجاتي، رئيس بيمارستان بوستان اهواز (بيمارستان تخصصي جانبازان) درباره تأثيراتي که آلودگي هواي خوزستان روي جانبازان بهويژه جانبازان شيمیايي داشته به «وقايعاتفاقيه» ميگويد: آمار کلي از مراجعات بيماران شيمیايي در هنگام افزايش آلودگي نداريم اما آنچه مشاهدات و تجربيات ما نشان ميدهد، اين است که مراجعات، هنگام آلودگي هوا افزايش پيدا ميکند. ما تمام توان خود را براي رسيدگي و درمان اين بيماران انجام ميدهيم اما بهدليل اينکه بيمارستان بوستان اهواز بيشتر بيماران اعصابوروان را پذيرش ميکند، در صورتي که مشکل بيماران تنفسي، حاد و از توان ما خارج باشد، آنها را به بيمارستان ديگري ارجاع ميدهيم.
نجاتي که به گفته خودش، بيش از هشت سال در اين بيمارستان و در کنار مجروحان جنگي بوده، ميگويد: هيچکس نميتواند اين را کتمان کند که آلودگي هوا در خوزستان براي جانبازان مشکلاتي را ايجاد کرده است. او در ادامه ميگويد، يکي از جانبازان شيمیايي که به بهبود او بسيار اميدوار بوديم، چندي پيش دچار سرطان ريه شد. صراحتا ميگويم که در ابتلاي اين افراد به بيماريهاي اينچنيني، آلودگي نقش پررنگي دارد اما متأسفانه آمار و ارقام کلي دراينزمينه وجود ندارد تا با ارائه مدرک، مشاهدات خود را منتقل کنيم. نجاتي ميگويد: در چندسال اخير، علاوه بر افزايش مراجعات بيماران تنفسي، مراجعه بيماران قلبي هم به بيمارستان افزايش پيدا کرده است.
تصميم به مهاجرت، ناگزير است
کمتر از دو هفته پيش بود که غلامرضا شريعتي، استاندار خوزستان، خبر از مهاجرت سالانه سه هزار نخبه خوزستاني داد. پيشازاين هم محمدباقر شريعتي، عضو مجمع نمايندگان خوزستان در مجلس شوراي اسلامي، اعلام کرده بود که مهاجرت از خوزستان به مرز بحران رسيده است. مسئولان استاني يکي از مهمترين دلايل مهاجرت مردم از خوزستان را آلودگي هوا ميدانند. دليلي که رحيم اناريزاده، آن را براي ترککردن خوزستان بهويژه براي بيماران تنفسي، کافي ميداند اما ميگويد که خاک خوزستان دامنش را گرفته و نميتواند آنجا را ترک کند. وضعيت ريزگردها در خوزستان آنقدر بحراني است که بسياري از مردم خوزستان با وجود علاقهاي که به اين سرزمين دارند، جانشان را برميدارند و به مهاجرتي ناخواسته تن ميدهند. رحيم اناريزاده با خيلي از دوستانش درباره مهاجرت از خوزستان و رفتن به منطقهاي خوش آبوهوا حرف زده، ميگويد خيليها حرف از رفتن ميزنند اما در عمل شايد نتوانند خوزستان را ترک کنند. او ادامه ميدهد: جنگ، شرايط خاصي براي ما بهوجود آورده، از طرفي دوست نداريم شهري که اين همه سال براي آزاد کردنش جنگيدهايم را رها کنيم و برويم؛ مثل اين است که يک عمر، خانهاي براي خودت بسازي، بعد که آماده شد، بگويند بايد بروي يا خرابش کنند.
از طرفي، ماندن در خوزستان، سلامتي همه ما را تهديد ميکند. خيلي از دوستان من، خوزستان را دوست دارند اما اگر شرايط براي رفتن و مهاجرت فراهم شود، ممکن است بقيه عمرشان را در جاي ديگري سپري کنند. او درباره مشکلاتي که براي مهاجرات جانبازان از خوزستان وجود دارد، ميگويد: يکي از مهمترين موضوعات، مشکلات مالي است. همه هزينه درمان ما اينجا با بيمارستان است؛ چه بيماري رو به بهبود باشد يا چه در حال بدترشدن باشد، هزينه درمان را خودمان پرداخت نميکنيم. اينجا شهر ماست و ميدانيم در اينجا، لااقل از نظر معيشتي، مشکلي نخواهيم داشت اما در شهرهاي
خوش آبوهواتر مانند شهرهاي شمال کشور، غريبه محسوب ميشويم و ديگر اين امکان براي ما وجود ندارد.
او ميگويد: مسئولان بيمارستان هم چندمدت يکبار، ميآيند و از مشکلات جانبازان ميپرسند. ميآيند و مينشينند پاي درددلشان و تا جايي که ممکن است، مشکلات را رفع ميکنند. ميگويد: اخيرا در يکي از همين جلسات که با معاونت درماني بيمارستان داشتهايم، اعلام کردهايم که اگر مراکز درماني در برخي از شهرهاي کشور وجود داشته باشند، جانبازاني که ماندن در خوزستان برايشان سخت شده، ميتوانند مهاجرت کنند و دوره درمان را هم در همان شهر سپري کنند اما تاکنون جوابي نگرفتهايم. اناريزاده ميگويد با مشکلاتي که بر سر راه مهاجرت جانبازان خوزستاني وجود دارد، اگر هم کسي تصميم به مهاجرت داشته باشد، نميتواند اين کار بکند. دغدغههاي مالي ما هنگام مهاجرت زياد است. بنياد جانبازان وظيفه تقبل اين هزينهها را دارد اما متأسفانه تاکنون اين امکان براي جانبازان خوزستاني فراهم نشده است.
ريزگردها، عامل تشديد بيماري جانبازان شيميايي
رحيم اناريزاده، آلودگيهاي هوا در اهواز را تنها عامل تشديد بيمارياش ميداند. ميگويد، روند بهبودي بيمارياش خوب پيش رفته اما در سالهاي اخير که آلودگيهاي اهواز از حد تحمل خارج بوده، متوجه توقف روند بهبود و تشديد بيمارياش شده است: «آلودگي علاوه بر تأثيراتي که روي دستگاه تنفسي و گوارش ما دارد، سيستم عصبيمان را هم تحتتأثير قرار داده و چند سالي است که دستگاه عصبي من و چند نفر از دوستان ديگرم، دچار اختلالاتي شده است.»
اناريزاده ميگويد که آثار آلودگي در هر کس، يکجور خودش را نشان ميدهد. بعضي بيماران شيمیايي با تشديد آلودگي، خارشي را در گلوي خود احساس ميکنند؛ برخي احساس خشکي مداوم توي گلو و دستگاه تنفسي دارند و در برخي هم بهصورت مستقيم روي دستگاه عصبي تأثير گذاشته است. «علائم آلودگي را در تشديد بيماري، اول خودمان متوجه ميشويم بعد از مدتي با انجام آزمايشات پزشکان مطمئن ميشويم که اينها تأثيرات آلودگي روي بدن ماست.»
اناريزاده، سال 62 در جبهه مجروح شده است. ميگويد از همان سالها دوره درمانش آغاز شده اما روزهاي اول فکر نميکرده که مشکلش خيلي جدي باشد. چند سال که ميگذرد، تازه بيماري خودش را نشان ميدهد؛ درست مانند آتش زير خاکستر، ذرهذره از ميان دردهاي گاه و بيگاه ناشي از جراحتهاي باقيمانده از جنگ، زبانه ميکشد. ابتدا درمان خانگي را شروع کرده اما انگار عوارض پس از سانحه، جديتر از اين حرفها بوده و او را مجبور کرده تا در بيمارستان و تحت مراقبت دائمي پزشک باشد. او ميگويد که ما جزء بيماران مزمن محسوب ميشويم. تنها کاري که ميتوانيم بکنيم، اين است که از بدترشدن بيماري جلوگيري کنيم و اميد کمي هم براي بهبود داشته باشيم. همه تلاش ما فقط اين است که بيماريمان پيشرفت نکند.
هواي خوزستان مناسب زندگي جانبازان نيست
پيمان نجاتي، رئيس بيمارستان بوستان اهواز (بيمارستان تخصصي جانبازان) درباره تأثيراتي که آلودگي هواي خوزستان روي جانبازان بهويژه جانبازان شيمیايي داشته به «وقايعاتفاقيه» ميگويد: آمار کلي از مراجعات بيماران شيمیايي در هنگام افزايش آلودگي نداريم اما آنچه مشاهدات و تجربيات ما نشان ميدهد، اين است که مراجعات، هنگام آلودگي هوا افزايش پيدا ميکند. ما تمام توان خود را براي رسيدگي و درمان اين بيماران انجام ميدهيم اما بهدليل اينکه بيمارستان بوستان اهواز بيشتر بيماران اعصابوروان را پذيرش ميکند، در صورتي که مشکل بيماران تنفسي، حاد و از توان ما خارج باشد، آنها را به بيمارستان ديگري ارجاع ميدهيم.
نجاتي که به گفته خودش، بيش از هشت سال در اين بيمارستان و در کنار مجروحان جنگي بوده، ميگويد: هيچکس نميتواند اين را کتمان کند که آلودگي هوا در خوزستان براي جانبازان مشکلاتي را ايجاد کرده است. او در ادامه ميگويد، يکي از جانبازان شيمیايي که به بهبود او بسيار اميدوار بوديم، چندي پيش دچار سرطان ريه شد. صراحتا ميگويم که در ابتلاي اين افراد به بيماريهاي اينچنيني، آلودگي نقش پررنگي دارد اما متأسفانه آمار و ارقام کلي دراينزمينه وجود ندارد تا با ارائه مدرک، مشاهدات خود را منتقل کنيم. نجاتي ميگويد: در چندسال اخير، علاوه بر افزايش مراجعات بيماران تنفسي، مراجعه بيماران قلبي هم به بيمارستان افزايش پيدا کرده است.
تصميم به مهاجرت، ناگزير است
کمتر از دو هفته پيش بود که غلامرضا شريعتي، استاندار خوزستان، خبر از مهاجرت سالانه سه هزار نخبه خوزستاني داد. پيشازاين هم محمدباقر شريعتي، عضو مجمع نمايندگان خوزستان در مجلس شوراي اسلامي، اعلام کرده بود که مهاجرت از خوزستان به مرز بحران رسيده است. مسئولان استاني يکي از مهمترين دلايل مهاجرت مردم از خوزستان را آلودگي هوا ميدانند. دليلي که رحيم اناريزاده، آن را براي ترککردن خوزستان بهويژه براي بيماران تنفسي، کافي ميداند اما ميگويد که خاک خوزستان دامنش را گرفته و نميتواند آنجا را ترک کند. وضعيت ريزگردها در خوزستان آنقدر بحراني است که بسياري از مردم خوزستان با وجود علاقهاي که به اين سرزمين دارند، جانشان را برميدارند و به مهاجرتي ناخواسته تن ميدهند. رحيم اناريزاده با خيلي از دوستانش درباره مهاجرت از خوزستان و رفتن به منطقهاي خوش آبوهوا حرف زده، ميگويد خيليها حرف از رفتن ميزنند اما در عمل شايد نتوانند خوزستان را ترک کنند. او ادامه ميدهد: جنگ، شرايط خاصي براي ما بهوجود آورده، از طرفي دوست نداريم شهري که اين همه سال براي آزاد کردنش جنگيدهايم را رها کنيم و برويم؛ مثل اين است که يک عمر، خانهاي براي خودت بسازي، بعد که آماده شد، بگويند بايد بروي يا خرابش کنند.
از طرفي، ماندن در خوزستان، سلامتي همه ما را تهديد ميکند. خيلي از دوستان من، خوزستان را دوست دارند اما اگر شرايط براي رفتن و مهاجرت فراهم شود، ممکن است بقيه عمرشان را در جاي ديگري سپري کنند. او درباره مشکلاتي که براي مهاجرات جانبازان از خوزستان وجود دارد، ميگويد: يکي از مهمترين موضوعات، مشکلات مالي است. همه هزينه درمان ما اينجا با بيمارستان است؛ چه بيماري رو به بهبود باشد يا چه در حال بدترشدن باشد، هزينه درمان را خودمان پرداخت نميکنيم. اينجا شهر ماست و ميدانيم در اينجا، لااقل از نظر معيشتي، مشکلي نخواهيم داشت اما در شهرهاي
خوش آبوهواتر مانند شهرهاي شمال کشور، غريبه محسوب ميشويم و ديگر اين امکان براي ما وجود ندارد.
او ميگويد: مسئولان بيمارستان هم چندمدت يکبار، ميآيند و از مشکلات جانبازان ميپرسند. ميآيند و مينشينند پاي درددلشان و تا جايي که ممکن است، مشکلات را رفع ميکنند. ميگويد: اخيرا در يکي از همين جلسات که با معاونت درماني بيمارستان داشتهايم، اعلام کردهايم که اگر مراکز درماني در برخي از شهرهاي کشور وجود داشته باشند، جانبازاني که ماندن در خوزستان برايشان سخت شده، ميتوانند مهاجرت کنند و دوره درمان را هم در همان شهر سپري کنند اما تاکنون جوابي نگرفتهايم. اناريزاده ميگويد با مشکلاتي که بر سر راه مهاجرت جانبازان خوزستاني وجود دارد، اگر هم کسي تصميم به مهاجرت داشته باشد، نميتواند اين کار بکند. دغدغههاي مالي ما هنگام مهاجرت زياد است. بنياد جانبازان وظيفه تقبل اين هزينهها را دارد اما متأسفانه تاکنون اين امکان براي جانبازان خوزستاني فراهم نشده است.
