به گزارش کانون خبرنگاران
ایکنا،
نبأ، حجتالاسلام والمسلمین سید محمدعلی رضوی رباره روز 13 فروردینماه(سیزده بدر) گفت: از مراجع تقلید طی دفعات درباره نحس بودن یا نبودن آن سوال شده به همین دلیل لازم است اندکی راجع به این روز توضیحاتی بیان کنم، امام صادق(ع) در روایتی فرمودند با روزهای در طول سال دشمنی نکنید چراکه آنها با شما دشمنی خواهند کرد، هر روزی متعلق به اهل بیت(ع) و پیامبر خداست مثلا روز جمعه به امام زمان(عج) متعلق است.
وی ادامه داد: درباره روز 13 فروردینماه داستانی نقل شده که عدهای از افراد که دارای اعتقاد زرتشت و قوم حضرت ابراهیم(ع) بودند 12 بت برای خود اختصاص داده بودند و از اولین ماه سال تا ماه آخر روز های سیزدهم را جهت عیش و نوش میرفتند! به همین دلیل خداوند حضرت ابراهیم(ع) را مبعوث کردند تا با عقیده های خرافی که از جمله آن روز سیزدهم فروردین میباشد مبارزه کند، با این حال روزی را نمیتوان بدیمن نامید.
این کارشناس مذهبی درباره عقاید دینی افراد گفت: ما به عنوان معتقد امامیه میدانیم اصول و فروع دین ما براساس شماره های تعیین شده خواهد بود با این حال لازم نیست هر شخصی اطلاعات بیخود را در مغز خود جای دهد زیرا در شب اول قبر از اعتقادات شرعی ما سوال خواهند کرد، یکی از همین اعتقادات شناخت امام معصوم خواهد بود و به همین دلیل روایت شده هر کسی امام زمانش(عج) را نشناسد و فوت کند به مرگ جاهلیت مرده است.
وی ادامه داد: عزاداری ها ما در ایام شهادت اهل بیت(ع) حتی مدت زیاد جوابگوی اعمال دیگر ما نخواهد بود، شخصی که فقط نسبت به مقام امام رضا(ع) شعرهای گوناگون میگوید نشان از نشناختن مقام امام هشتم(ع) خواهد بود زیرا در زیارتنامه ها میخوانیم شما خاندانی هستید که حرفهای ما را میشنوید و به رفتار ما نظارت دارید!
کارشناس دفتر پاسخگویی آیتالله العظمی سیستانی درباره زندگی نامه امام هادی(ع) گفت: تولد امام هادی(ع) را نيمه ذيالحجه سال 212 هجری قمری نوشتهاند، پدر ایشان امام جواد(ع ) و مادرش سمانه از زنان درست کردار پاکدامنی بود که دست قدرت الهی او را برای تربيت مقام ولايت و امامت مأمور کرده بود، و چه نيکو وظيفه مادری را به انجام رسانيد و بدين مأموريت خدايی قيام کرد، نام آن حضرت علی و کنيه آن امام همام "ابوالحسن" و لقبهای مشهور آن حضرت "هادي" و "نقي" بود، ایشان پس از پدر بزرگوارش در سن 8 سالگی به مقام امامت رسيد و دوران امامتش 33 سال بود.
وی ادامه داد: در اين مدت امام هادی(ع) برای نشر احکام اسلام و آموزش و پرورش و شناساندن مکتب و مذهب جعفری و تربيت شاگردان و اصحاب گرانقدر گامهای بلند برداشت نه تنها تعليم و تعلم و نگاهبانی فرهنگ اسلامی را امام دهم (ع) در مدينه عهده دار بود، و لحظهای از آگاهانيدن مردم و آشنا کردن آنها به حقايق مذهبی نميآسود، بلکه در امر به معروف و نهی از منکر و مبارزه پنهان و آشکار با خليفه ستمگر وقت يعنی متوکل عباسی لحظهای آسايش نداشت.
رضوی افزود: خلفايی که در زمان امام بودند معتصم، واثق، متوکل، منتصر، مستعين، معتز، همه به جهت شيفتگی نسبت به قدرت ظاهری و دنيای فريبنده با خاندان علوی و امام هادی(ع) دشمنی ديرينه داشتند و کم و بيش دشمنی خود را ظاهر ميکردند ولی همه به خصال پسنديده و مراتب زهد و دانش امام اقرار داشتند و اين فضيلتها و قدرتهای علمی و تسلط وی را بر مسائل فقهی و اسلامی به تجربه آزموده و مانند نياکان بزرگوارش(ع) در مجالس مناظره و احتجاج وسعت دانش وی را ديده بودند، شبها اوقات امام (ع) پيوسته به نماز و طاعت و تلاوت قرآن و راز و نياز با معبود ميگذشت لباس وی جبهای بود خشن که بر تن ميپوشيد و زير پای خود حصيری پهن ميکرد هر غمگينی که بر وی نظر ميکرد شاد ميشد.
خطیب مشهور تهران در پایان گفت: امام هادی(ع) در روایتی فرمودند انسانها در دینا با دارایی خود ارزیابی میشوند اما در آخرت هر شخصی نسبت به اعمالش حسابرسی خواهد شد با این حال سعی کنیم خود را از معاصی گوناگون پاک کرده تا به مقام خشنودی خداوند نائل شویم، دیگر اینکه درباره عدم ظهور امام زمان(عج) در ایامی که سپری میشود فکر کنیم شاید بتوانیم دلائل نیامدن ایشان را به دست آوریم.