اتکای به کار و فعالیت؛ تنها راه سعادت و عزتمندی
گروه اقتصاد: کار و تلاش انسان را از وارد شدن به گناه و معصیت حفظ میکند و انسان در دنیا و آخرت سعادتمند خواهد بود کمااینکه تنها راه سعادت و عزتمندی، اتکای به کار و فعالیت است و همین امر، سبب حفظ آبرو و شخصیت انسان میشود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، تنها راه سعادت و عزتمندی، اتکای به کار و فعالیت است و همین امر، سبب حفظ آبرو و شخصیت انسان میشود.کار و تلاش انسان را از وارد شدن به گناه و معصیت حفظ میکند و انسان در دنیا و آخرت سعادتمند خواهد بود.
شخصی از امام صادق(ع) پرسید: فدایت شوم، عزت من در چیست؟ حضرت فرمود: «عزت نفس خود را با کار کردن حفظ کن و اعتماد به خود داشته باش تا بزرگی تو حفظ گردد».
نبی مکرم اسلام(ص) در حدیثی فرمود: «نیکی را در نیروی کار یافتم» و نیز امام جعفرصادق(ع) فرمود: «سه چیز از اسباب سعادت است؛ یکی از آنها این است که برای بهبود زندگی و کسب معیشت خود، صبحگاهان از خانه بیرون برود و شبانگاهان برگردد» و نیز معلی بن خیس نقل میکند: روزی امام صادق(ع) مرا دید که با تاخیر به بازار آمدم، حضرت فرمود: «اول صبح خود، بهدنبال عزت خود برو».
افراد پرتلاش، در این دنیا و در روز قیامت، سعادتمند و شاداب و مسرور هستند؛ البته منظور کار درست و درستکاری است.یعنی در سایه درستکاری، چهرههای آنان باطراوت و خرمی مشاهده میشود.کمااینکه در روایات متعدد آمده که عزت نفس در گرو کار و تلاش است.
در نظام ارزشی اسلام، محور همه ارزشها، ایمان و عمل صالح است.در ایات و روایات متعدد، ایمان و عمل صالح، سبب عزت نفس و سعادتمندی انسان معرفی شده است.تردیدی نیست که بیکاری، تمنا کردن از دیگران و کل بر مردم بودن از شخصیت و بزرگی انسان میکاهد.براین اساس، اسلام برای تکریم شخصیت انسانی، دستور به کار و تلاش داده تا اینکه انسان تا جایی که میتواند دست نیاز بهسوی دیگران دراز نکند.
در حقیقت، بینیازی در پس پرده مناعتطبع قرار دارد.کسیکه عزت نفس دارد، هیچگاه بهخاطر تامین اندک نیاز خود، رنج خواهش از دیگران را بر خود هموار نمیکند و خود را پیش دیگران کوچک نمیکند؛ بلکه بهدنبال کار و تلاش میرود تا هم نیاز خود را برطرف کند و هم به دیگران کمک کند.
از طرف دیگر، فقر و غنا، به داشتن یا نداشتن مال نیست؛ بلکه چه بسیار فقیرانی که غنی هستند و چه بسیار افراد غنی که فقیر هستند کمااینکه در حدیثی پیامبر(ص) درخواست غیرضروری را نشانه فقیر میداند و میفرماید: «کم خواهش کردن از مردم، بینیازی حاضر و زیاد خواهش کردن از مردم، خواری و فقر حاضر است» و نیز میفرماید: «عزت مؤمن، در بینیازی از مردم است» البته معنای این سخن، بینیازی انسانها از یکدیگر نیست؛ بلکه معنایش پرداختن به کارو کوشش و حفظ عزت نفس در روابط اجتماعی است؛ همچنانکه پیامبر(ص) فرمود: «خواستههای خود را با عزت نفس بخواهید» و نیز فرمود: «حتی اگر درخواست چوب مسواک، سبب از بین رفتن عزت نفس گردد، درخواست نکنید».
پیامبراکرم(ص) به ابوذر فرمود: «مخارج زندگی خود را با دسترنج خود به دست آور و از سؤال و درخواست دیگران بپرهیز؛ زیرا اینکار، ذلت نقد است» کمااینکه کار کردن موجب میشود انسان عزت نفس پیدا کند و اعتماد به نفس پیدا کند و خودش را از طریق کار کردن به سعادت و خوشبختی برساند قرآنکریم وضعیت کسانی را که رد این دیناسعی و تلاش کردند در آیات 8 و 9 سوره غاشیه چنین توصیف میکند که: « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾ لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ؛ در آن روز چهرههايى شادابند، از كوشش خود خشنودند».
شخصی از امام صادق(ع) پرسید: فدایت شوم، عزت من در چیست؟ حضرت فرمود: «عزت نفس خود را با کار کردن حفظ کن و اعتماد به خود داشته باش تا بزرگی تو حفظ گردد».
نبی مکرم اسلام(ص) در حدیثی فرمود: «نیکی را در نیروی کار یافتم» و نیز امام جعفرصادق(ع) فرمود: «سه چیز از اسباب سعادت است؛ یکی از آنها این است که برای بهبود زندگی و کسب معیشت خود، صبحگاهان از خانه بیرون برود و شبانگاهان برگردد» و نیز معلی بن خیس نقل میکند: روزی امام صادق(ع) مرا دید که با تاخیر به بازار آمدم، حضرت فرمود: «اول صبح خود، بهدنبال عزت خود برو».
افراد پرتلاش، در این دنیا و در روز قیامت، سعادتمند و شاداب و مسرور هستند؛ البته منظور کار درست و درستکاری است.یعنی در سایه درستکاری، چهرههای آنان باطراوت و خرمی مشاهده میشود.کمااینکه در روایات متعدد آمده که عزت نفس در گرو کار و تلاش است.
در نظام ارزشی اسلام، محور همه ارزشها، ایمان و عمل صالح است.در ایات و روایات متعدد، ایمان و عمل صالح، سبب عزت نفس و سعادتمندی انسان معرفی شده است.تردیدی نیست که بیکاری، تمنا کردن از دیگران و کل بر مردم بودن از شخصیت و بزرگی انسان میکاهد.براین اساس، اسلام برای تکریم شخصیت انسانی، دستور به کار و تلاش داده تا اینکه انسان تا جایی که میتواند دست نیاز بهسوی دیگران دراز نکند.
در حقیقت، بینیازی در پس پرده مناعتطبع قرار دارد.کسیکه عزت نفس دارد، هیچگاه بهخاطر تامین اندک نیاز خود، رنج خواهش از دیگران را بر خود هموار نمیکند و خود را پیش دیگران کوچک نمیکند؛ بلکه بهدنبال کار و تلاش میرود تا هم نیاز خود را برطرف کند و هم به دیگران کمک کند.
از طرف دیگر، فقر و غنا، به داشتن یا نداشتن مال نیست؛ بلکه چه بسیار فقیرانی که غنی هستند و چه بسیار افراد غنی که فقیر هستند کمااینکه در حدیثی پیامبر(ص) درخواست غیرضروری را نشانه فقیر میداند و میفرماید: «کم خواهش کردن از مردم، بینیازی حاضر و زیاد خواهش کردن از مردم، خواری و فقر حاضر است» و نیز میفرماید: «عزت مؤمن، در بینیازی از مردم است» البته معنای این سخن، بینیازی انسانها از یکدیگر نیست؛ بلکه معنایش پرداختن به کارو کوشش و حفظ عزت نفس در روابط اجتماعی است؛ همچنانکه پیامبر(ص) فرمود: «خواستههای خود را با عزت نفس بخواهید» و نیز فرمود: «حتی اگر درخواست چوب مسواک، سبب از بین رفتن عزت نفس گردد، درخواست نکنید».
پیامبراکرم(ص) به ابوذر فرمود: «مخارج زندگی خود را با دسترنج خود به دست آور و از سؤال و درخواست دیگران بپرهیز؛ زیرا اینکار، ذلت نقد است» کمااینکه کار کردن موجب میشود انسان عزت نفس پیدا کند و اعتماد به نفس پیدا کند و خودش را از طریق کار کردن به سعادت و خوشبختی برساند قرآنکریم وضعیت کسانی را که رد این دیناسعی و تلاش کردند در آیات 8 و 9 سوره غاشیه چنین توصیف میکند که: « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾ لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ؛ در آن روز چهرههايى شادابند، از كوشش خود خشنودند».
