عدالت و نفی شخصیتپرستی در کلام امیر
گروه اجتماعی: کسیکه اسیر کیش شخصیت است در اجرای حق و عدل با مشکل مواجه میشود و تنها تملق و چاپلوسی ملازمان، او را ارضاء میکند، علی(ع) ضمن نفی چاپلوسی و سازشکاری میفرماید: «همانا کسیکه از سخن حق میگریزد و یا از عدالت روی برمیگرداند، قطعاً اجرای حق و عدالت برای او مشکلتر خواهد بود».
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، یکی از موضوعات مهم در نهجالبلاغه عدالت است که این موضوع حساسیت ایشان را نسبت به این پدیده نشان میدهد. در این خصوص موضوع عدالت و نفی شخصیتطلبی را بررسی نموده تا بتوانیم ذرهای از عظمت عدالت در نگاه امام علی(ع) را نشان دهیم کمااینکه در نظام اسلامی مسئول خوب را باید با عدالت شناخت، زیرا هرکه با عدالتتر باشد محبوبیت او نزد مردم بیشتر است.
از نگاه امام علی(ع) عدالت بهمنزله نور و روشنایی دیدگان مردم است.بنابراین مسئولان که نور چشم مردم را تامین میکنند باید بسیار عزیز و محبوب باشند آنجا که در نامه 54 خود میفرماید: «بهترین نور چشمی مسئولان اقامه عدل در شهرهاست که با برپا داشتن آن موجب توانمندی و پایداری مسئولیتشان میشوند و روح و جانشان آرامش دارد.پس ملکه عدالت باید در ذات مسئول باشد که به حق و عدل عمل کند و هرگز اسیر ملاحظات و امتیازخواهی دیگران نشود و خود نیز غیر از حق و عدل انتظاری از دیگران نداشته باشد».
کسیکه از تعظیم و امتیازدهی دیگران خشنود میشود، قهراً دارای کیش شخصیت است و کسیکه گرفتار حس شخصیتجویی است قطعاً تعظیم و تمجید دیگران را دوست دارد و اصولاً بهلحاظ روحی و روانی بدان محتاج است، در نتیجه کسیکه اسیر کیش شخصیت است، در اجرای حق و عدل با مشکل مواجه میشود و تنها تملق و چاپلوسی ملازمان، او را ارضاء میکند لذا مولای متقیان علی(ع) ضمن نفی چاپلوسی و سازشکاری میفرماید: «همانا کسیکه از سخن حق میگریزد و یا از عدالت روی برمیگرداند، قطعاً اجرای حق و عدالت برای او مشکلتر خواهد بود».(خطبه 216)
بنابراین مسئولان هر نهادی اگر به سپر حق و عدل مجهز نباشند آن نهاد و شهر و جامعه را به امراض خطرناک اخلاقی مبتلا میکنند از اینرو دین مبین اسلام به عدالت و حقگرایی مسئولان دینی بسیار بها میدهد و هر کسی را شایسته مسئولیت نمیداند.
اکنون که با عنایت حقتعالی و هدایت مقام معظم رهبری این فرصت در کشور ما پیش آمده است مسئولان این فرصت را غنیمت شمرده و در هر انتخاب و انتصابی رعایت شأن و مسئولیت را از نظر دین مبین اسلام داشته باشند.
از نگاه امام علی(ع) عدالت بهمنزله نور و روشنایی دیدگان مردم است.بنابراین مسئولان که نور چشم مردم را تامین میکنند باید بسیار عزیز و محبوب باشند آنجا که در نامه 54 خود میفرماید: «بهترین نور چشمی مسئولان اقامه عدل در شهرهاست که با برپا داشتن آن موجب توانمندی و پایداری مسئولیتشان میشوند و روح و جانشان آرامش دارد.پس ملکه عدالت باید در ذات مسئول باشد که به حق و عدل عمل کند و هرگز اسیر ملاحظات و امتیازخواهی دیگران نشود و خود نیز غیر از حق و عدل انتظاری از دیگران نداشته باشد».
کسیکه از تعظیم و امتیازدهی دیگران خشنود میشود، قهراً دارای کیش شخصیت است و کسیکه گرفتار حس شخصیتجویی است قطعاً تعظیم و تمجید دیگران را دوست دارد و اصولاً بهلحاظ روحی و روانی بدان محتاج است، در نتیجه کسیکه اسیر کیش شخصیت است، در اجرای حق و عدل با مشکل مواجه میشود و تنها تملق و چاپلوسی ملازمان، او را ارضاء میکند لذا مولای متقیان علی(ع) ضمن نفی چاپلوسی و سازشکاری میفرماید: «همانا کسیکه از سخن حق میگریزد و یا از عدالت روی برمیگرداند، قطعاً اجرای حق و عدالت برای او مشکلتر خواهد بود».(خطبه 216)
بنابراین مسئولان هر نهادی اگر به سپر حق و عدل مجهز نباشند آن نهاد و شهر و جامعه را به امراض خطرناک اخلاقی مبتلا میکنند از اینرو دین مبین اسلام به عدالت و حقگرایی مسئولان دینی بسیار بها میدهد و هر کسی را شایسته مسئولیت نمیداند.
اکنون که با عنایت حقتعالی و هدایت مقام معظم رهبری این فرصت در کشور ما پیش آمده است مسئولان این فرصت را غنیمت شمرده و در هر انتخاب و انتصابی رعایت شأن و مسئولیت را از نظر دین مبین اسلام داشته باشند.
