قُرب الهی در سایه توسل به اهل بیت(ع)

حجتالاسلام یعقوب قاسمی خویی، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز در گفت‌‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: توسل در اصطلاح دینی مسلمانان عبارت است از واسطه قرار دادن پیامبران، امامان، و صالحان به پیشگاه خداوند، برای رسیدن به مقام قرب الهی.

وی، افزود: توسل جستن به غیر خدای سبحان، و یاری خواستن از پیامبران و اولیای الهی که در زمان‌های مختلف نزد مسلمانان معمول و متعارف بوده، به معنای شریک قرار دادن آنان در افعال خداوند نیست، بلکه مقصود، آن است که خداوند حاجات و خواسته‌های مردم را به برکت وجود آنان برآورده می‌سازد.

وی با بیان اینکه، از نظر قرآنی و عقلی توسل عاملی برای قرب الهی است، ادامه داد: منظور از توسل این نیست که کسی حاجت را از پیامبر یا امامان بخواهد بلکه منظور این است که به مقام او در پیشگاه خدا متوسل شود، و این در حقیقت توجه به خدا است، زیرا احترام پیامبر نیز به خاطر این است که فرستاده او بوده و در راه او گام بر داشته است.

حجت‌الاسلام قاسمی خویی، با استناد به آیه 35 سوره مائده افزود: در این آیه می‌خوانیم:" اى كسانى كه ایمان آورده‏‌اید، از خداوند پروا كنید و (براى تقرب) به سوى او از مقربان درگاهش و از عمل‏‌هاى صالح وسیله بجویید و در راه او جهاد كنید، شاید رستگار شوید".

استاد دانشگاه تبریز پیامبر را شافع بندگان دانست و یادآور شد: خدای متعال پیامبر به عنوان شفیع فرستاده است، همانطور که باران می بارد و سرسبزی در پی آن پدیدار می شود، پیامبر نیز دست بندگان را می گیرد و به خدا می رساند.

وی با اشاره به تشویق  پیامبر اکرم(ص) به توسل جستن از قرآن و اولیای خدا افزود: توسل به اولیای خداوند امری است که عقل و شرع آن را می پسندد، و سیره پیامبر اکرم(ص) و امامان اهل بیت(ع) و همه مسلمانان، از گذشته تاکنون، بر جواز توسل به اولیای الهی استوار بوده است و پیامبر اکرم (ص) و امامان اهل بیت(ع) مردم را به توسل جستن به قرآن و اولیای خدا تشویق می‌کرده اند.