به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، اگر عصرهای ماه رمضان به امامزادگان خراسانجنوبی گذری کنیم میبینیم که این مکانها پر از روزه دارانی است که راز و نیایش با خدای خود را در این مکان مقدس ترجیح میدهند.
با فرارسيدن ماه مبارک رمضان امامزادههاي خراسانجنوبی از حال و هواي خاصي برخوردار است، جاذبههای مذهبی، زیارتگاهها و اماکن مقدس هر ساله تعداد زیادی از گردشگران را به سوی خود جذب میکنند، اما این شور و شوق در ماههای بخصوصی همچون ماه رمضان نمای دیگری به خود میگیرد و تمام فضا پر از دعا و نیایش بانوانی است که تنها بر خدا توکل کردهاند.
ماه رمضان یکی از مهمترین ماههای سال است که این سال جدید با یک مهمانی ویژه آغاز میشود، میزبان معبود است و میهمان بندگان هستند و صد البته میهمانان این ضیافت بزرگ کسانی هستند که دعوت الهی را لبیک گفته و از ماهها قبل با خودسازی زمینه حضور در این مهمانی بزرگ را فراهم کردهاند.
از گذشته امامزادگان همواره در بین مردم خراسانجنوبی مکان ویژهای بوده است و علاقه و ارادت مردم این استان به اهل بیت پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) همواره زبان زد خاص و عام است و بیشتر مردم استان این ارادت خود را با حضور در امامزاده ها و آرامگاه های موجود در منطقه نشان میدهند.
امامزادگان باقریه(ع)، امامزاده سیدالحسین(ع) و امامزاده سید علی(ع) نهبندان، امامزاده بیبی زینب خاتون(س) سربیشه، امام زادگان سید محمد و سید ابراهیم (ع) فردوس و امام زاده عبدالله(ع) و امام زاده اسماعیل(ع) خضری و امام زاده زیدبن علی(ع) طبس و بسیاری از امامزادگان دیگر در استان از مهمترین امامزادگان این استان هستند.
همواره می توان از امامزادگان به عنوان محور وحدت در خراسانجنوبی نام برد و ارادت مردم این استان به ساحت این بقاع چشمگیر است، زیرا بقاع متبرکه نخستین پایگاههای فرهنگی هستند و باید محلی برای ارتقاء فرهنگ باشند.
بقاع متبرکه در خراسان جنوبی از مراکزی هستند که پس از مساجد، بیشترین تأثیر را در آرامش روانی و رشد معنوی جامعه دارند.
نقش انکارناپذیر بقاع متبرکه در ارتقای فرهنگ، اخلاق و اعتقادات دینی ایجاب میکند که به این کانونهای معنوی و مراکز نور و هدایت توجه ویژه داشته باشیم، البته تربت پاک این سفیران رستگاری از دیر باز مورد توجه عمیق همۀ اقشار و افراد جامعۀ ما بوده و بهترین مکان برای تزکیۀ نفس و تکمیل سجایای اخلاقی و ارتباط با خالق یکتا شناخته شده است.
چه بسیار افرادی که در هیاهوی زندگی ماشینی، مأیوس از همه جا به این پایگاههای امید و آرامش پناه آورده و در فضایی روحانی و ملکوتی با خداوند مهربان درد دل و عقده گشایی کرده و زندگی شیرین و پر امید خود را دوباره آغاز کردهاند.
این اماکن مقدس که پل ارتباطی بین زمین و آسمان و دنیا و آخرت و انسان و خدا به شمار میآیند، همه روزه پذیرای صدها نفر عاشق و دلداده و امیدوار به رحمت پروردگار است.
در حقیقت این امامزادگان و این کانونهای معنوی و فرهنگی، همان نقشی را که در زمان حیات خود ایفا میکردند بعد از زمان حیات نیز ایفا میکنند. آنان مشعلداران خلق و بقعههایشان مراکزی برای تزکیۀ روح و تربیت نفوس و تقرّب به خداوند متعالند.
یادداشت از عادل اربابی