حجتالاسلام رضایینیا در شرح دعای افتتاح:
انسان بدون حسن ظن به عالم به یقین نمیرسد
گروه فرهنگی: یک کارشناس دینی گفت: لازمه اینکه انسان بخواهد رشد و تعالی پیدا کند داشتن حسن ظن یا مثبتاندیشی است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از ایلام، حجتالاسلام و المسلمین علی رضایینیا، شب گذشته در مراسم شرح و قرائت دعای افتتاح لازمه رسیدن به یقین را «حسن ظن» دانست و اظهار کرد: انسان بدون حسن ظن، به عالم یقین نخواهد رسید.
وی با بیان اینکه حسن ظن پایینترین رتبهاش در مقابل سوء ظن به افراد است، افزود: برای سالک، این حسن ظن از واجبات و بدیهات است اما مدل بالاتر آن برای سالک الیاله، حسن ظن نسبت به خدای تبارک و تعالی است.
رضایینیا با اشاره به اینکه اگر یقین به ارحمن الرحمین بودن داری (ایقنت انک انت ارحم الرحمین) مصیبتها را هم به چشم خیر میبینی و خود را در دامن رحمت الهی خواهید دید، اضافه کرد: سطح دیگر از حسن ظن، حسن ظن نسبت به اتفاقات دور بر عالم خودمان است.
این مدرس حوزه با تاکید بر اینکه لازمه اینکه انسان بخواهد رشد و تعالی پیدا کند داشتن حسن ظن یا مثبتاندیشی است، عنوان کرد: انسانهایی که این گونهاند در مسیرشان هم زودتر به مقصد و هم به یقین میرسند و البته در روایت است که «اکثر اهل الجنه البلهاء» یعنی اکثر اهل جنت انسانهای زود باورند، بلهاء را به زودباورها ترجمه کردهاند البته زودباوری غیر از این است که انسان احمق باشد و سرش کلاه رود، سالکین الیاله مثبتاندیش و زودباور هستند ولی سرشان هم کلاه نمیرود.
وی با بیان اینکه تا انسان حسن ظن نداشته باشد به مقام رضا نمیرسد یعنی ابتدا مقام رضا میآید و بعد به مقام یقین، اظهار کرد: در مقام رضا تو تسلیم حضرت دوست هستید.
در ادامه این نشست، رضایینیا روایتی از دیدار ابا حمزه ثمالی و امام سجاد(ع) گفت: وقتی اباحمزه ثمالی خدمت امام سجاد (ع) رسید، حضرت پرسید کیف اصبحت؟ ابا حمزه گفت: به مقامی رسیدهام که بیماری را از سلامت بیشتر دوست دارم، مرگ را از زندگی بیشتر دوست دارم، فقر را از ثروت بیشتر دوست دارم.
حضرت در جواب او فرمودند: که ما اهلبیت این گونه نیستیم ما یک درجه از این بالاتریم
ابا حمزه گفت: مگر بالاتر از این هم هست؟
امام سجاد (ع) فرمودند: بله ما اهلبیت به جایی رسیدیم که هر چه او بخواهد را دوست داریم، اگر فقر را برای ما بخواهد فقر را دوست داریم. اگر ثروت را بخواهد ثروت را دوست داریم، اگر زندگی را بخواهد زندگی را دوست داریم و اگر مرگ را بخواهد مرگ را میخواهیم و هر آنچه را او دوست بدارد ما آن را دوست داریم. انسانهایی که خیلی نق میزنند خیلی شکایت و گلهگذاری میکنند بخاطر این است که حسن ظن به عالم ندارند. زینب کبری (س) هم در واقعه عاشورا به مقام رضا رسیده بود که فرمود «و ما رایت الا جمیلا» و در همه اتفاقات عاشورا تجلیلات باری تعالی را دید و به خداوند حسن ظن داشت.
وی با بیان اینکه حسن ظن پایینترین رتبهاش در مقابل سوء ظن به افراد است، افزود: برای سالک، این حسن ظن از واجبات و بدیهات است اما مدل بالاتر آن برای سالک الیاله، حسن ظن نسبت به خدای تبارک و تعالی است.
رضایینیا با اشاره به اینکه اگر یقین به ارحمن الرحمین بودن داری (ایقنت انک انت ارحم الرحمین) مصیبتها را هم به چشم خیر میبینی و خود را در دامن رحمت الهی خواهید دید، اضافه کرد: سطح دیگر از حسن ظن، حسن ظن نسبت به اتفاقات دور بر عالم خودمان است.
این مدرس حوزه با تاکید بر اینکه لازمه اینکه انسان بخواهد رشد و تعالی پیدا کند داشتن حسن ظن یا مثبتاندیشی است، عنوان کرد: انسانهایی که این گونهاند در مسیرشان هم زودتر به مقصد و هم به یقین میرسند و البته در روایت است که «اکثر اهل الجنه البلهاء» یعنی اکثر اهل جنت انسانهای زود باورند، بلهاء را به زودباورها ترجمه کردهاند البته زودباوری غیر از این است که انسان احمق باشد و سرش کلاه رود، سالکین الیاله مثبتاندیش و زودباور هستند ولی سرشان هم کلاه نمیرود.
وی با بیان اینکه تا انسان حسن ظن نداشته باشد به مقام رضا نمیرسد یعنی ابتدا مقام رضا میآید و بعد به مقام یقین، اظهار کرد: در مقام رضا تو تسلیم حضرت دوست هستید.
در ادامه این نشست، رضایینیا روایتی از دیدار ابا حمزه ثمالی و امام سجاد(ع) گفت: وقتی اباحمزه ثمالی خدمت امام سجاد (ع) رسید، حضرت پرسید کیف اصبحت؟ ابا حمزه گفت: به مقامی رسیدهام که بیماری را از سلامت بیشتر دوست دارم، مرگ را از زندگی بیشتر دوست دارم، فقر را از ثروت بیشتر دوست دارم.
حضرت در جواب او فرمودند: که ما اهلبیت این گونه نیستیم ما یک درجه از این بالاتریم
ابا حمزه گفت: مگر بالاتر از این هم هست؟
امام سجاد (ع) فرمودند: بله ما اهلبیت به جایی رسیدیم که هر چه او بخواهد را دوست داریم، اگر فقر را برای ما بخواهد فقر را دوست داریم. اگر ثروت را بخواهد ثروت را دوست داریم، اگر زندگی را بخواهد زندگی را دوست داریم و اگر مرگ را بخواهد مرگ را میخواهیم و هر آنچه را او دوست بدارد ما آن را دوست داریم. انسانهایی که خیلی نق میزنند خیلی شکایت و گلهگذاری میکنند بخاطر این است که حسن ظن به عالم ندارند. زینب کبری (س) هم در واقعه عاشورا به مقام رضا رسیده بود که فرمود «و ما رایت الا جمیلا» و در همه اتفاقات عاشورا تجلیلات باری تعالی را دید و به خداوند حسن ظن داشت.
