گرهگشایی، به سادگی یک نیت خیر
گروه فرهنگی: کار خیر آنگونه که فکر میکنیم سخت نیست، اگر نمیتوانیم سرپرستی چندین کودک یتیم را بپذیریم، کافی است حامی یک کودک یتیم شویم و یا اگر نمیتوانیم مبالغ زیادی برای آزادی یک زندانی نیازمند بپردازیم کافی است در حد توانمان برای رهایی یک انسان از بند زندان تلاش کنیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، شاید بسیاری از ما وقتی سرگذشت زندگی انسانهای نیکوکار را میخوانیم حالت غبطه در ما به وجود آید و با خود بگوییم کاش ما نیز میتوانستیم در زمره انسانهایی باشیم که منش نیکوکاری را در پیش گرفتهاند.
وقتی یک خیر مدرسهساز را میبینیم که در مدرسهای که با همت او ساخته شده است بیش از 500 نوجوان و کودک در حال تحصیل هستند، شاید در دلمان بگذرد که چه زمانی ما آنقدر گشایش اقتصادی در زندگیمان به وجود خواهد آمد که چنین گرهگشا باشیم.
شاید هم وقتی واقف خیراندیشی را میبینیم که بخش عمدهای از سرمایهاش را برای ساخت یک بیمارستان و مرکز درمانی گذاشته است، حس نوع دوستی به سراغمان میآید و تمایل داریم که ما هم در این مسیر قرار بگیریم.
ماه رمضان که این رفتارهای انساندوستانه گسترش مییابد، عطش ما برای انجام کارهای خیر نیز بیشتر میشود، اما به راستی آیا مسیر راه خیر برای اغلب ما که در زندگی اقتصادی در حد متوسط هستیم، بسته است؟
به نظر میرسد باید به گونه دیگری به این قضیه نگاه کرد. خداوند از هر انسانی به اندازه توانش انتظار دارد و در روز حساب و کتاب نیز بر اساس تلاش او خوبیها و بدیهایش را میسنجد که خود فرموده « وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى و اينكه براى انسان جز حاصل تلاش او نيست نجم آیه 39»
مسیر عشق به انسانها باز است. اگر توان اقتصادیمان در حد ساخت یک مدرسه برای تحصیل کودکان نیست، آیا نمیتوان در طرحهای وقف مشارکتی که در آن چندین واقف با همکاری هم موقوفهای را میسازند، شرکت کرد؟
اگر نمیتوانیم و توان اقتصادی سرپرستی چندین کودک یتیم را آنگونه که بسیاری از خیرین انجام میدهند، پیگیری کنیم، آیا نمیتوان در طرح حامی یابی کودکان یتیم کمیته امداد شرکت کرد و با پرداخت مبلغ بسیار اندکی در ماه از یک کودک یتیم حمایت کرد.
این روزهای ماه رمضان در گوشهگوشه کشورمان برنامههای گلریزان برپا است و بسیاری از خیرین در جهت آزاد سازی زندانیان جرائم غیر عمد قدم برمیدارند، آیا نمیتوان در حد و اندازه خودمان در این مسیر قدم برداریم و کاری کنیم که عید فطر زندانیان غیر عمد در کنار خانواده خود باشند؟
مگر غیر از این است که بسیاری از زندانیان جرائم غیر عمد به واسطه مبالغ ناچیزی در زندان هست و اگر یک یا چند نفر به یاری او بشتابند از چارچوب زندان رهایی مییابد؟ چه هدیه ای بهتر از آزادی برای یک انسان در بند.
آری راه عاشقی باز است. باید آستین همت را بالا زد و به جای غبطه خوردن قدمی هر چند کوچک برداشت تا هم خود در زمره نیکوکاران قرار بگیریم و هم گرهای از زندگی هم نوعان خود در حد توان خویش برداریم که گقتهاند صدها فرشته بوسه بر آن دست می زننند/ گز کار خلق یک گره بسته باز کند.
حکیمه بهمن زاده
