به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، شهید غلامحسین ایوانی از شهدای شهرستان فردوس در 21 بهمن 1364 به شهادت رسید و وصیت نامهاش را به عنوان یادگاری برای نسلهای آینده نوشت.
در بخشی از وصیت نامه شهید آمده است: همه گلها و عشقها، همه جامها و بوسهها ، فنا پذير و ميرا هستند. مرگ در كنار همه ذرات جهان، به ويژه انسان اين معنا دهنده همه جامها و عشق ها ايستاده است، به همه چيز و همه كس با چشمانى ناشناس خيره مىنگرد.
انسان از جهان گل و عشق خواهد رفت
مرگ خوف انگيز و وحشتبار است و حضور مداومش جاى آرميدن را تلخ و ناگوار مىكند. گياهان نيز مىميرند ، اما اميد حياتى دوباره را در دل دارند، ليكن انسان بىآنكه هيچ اميدى به بازگشت داشته باشد از جهان گل و شراب و عشق خواهد رفت و در دل خاك تيره جاودانه خواهد خفت.
آرى با اينكه هزاران هزار درد و آرزو داشتم، تصميم گرفتم در اين موقعيت حساس كه جبههها احتياج به خون دارد، اعزام شوم، البته درد من درد دين و آرزويم، آرزوى پيروزى اسلام بر كفر جهانى بود. آمدم تا عربدههاى مستانه استكبار كه از حلقوم شوم صداميان بيرون مىآيد، خاموش كنم و صدايشان را در گلو خفه كنم، آمدم كه مرهمى باشم براى پدران و مادران و تمامى بستگان شهدا و آمدم تا زمينه را براى ظهور حضرت مهدى (عج) آماده نمايم و مىخواهم دست كافران بعثى را از تمامى جهان كوتاه كرده، آنها را در زبالهدانهاى تاريخ دفن نموده و از آنجا به اعماق مبهم و اسفل السافلين بفرستم .
سخن امام حسین(ع) در من انقلابی ایجاد کرد
چون اسم مظلوم بردم به ياد امام حسين (ع) افتادم كه روز عاشورا گفت: اگر دين نداريد و مسلمان نيستيد، لااقل آزادمرد باشيد كه اين حديث امام حسين (ع) انقلابى در ما ايجاد كرد و من با خود گفتم ، مسلمان هستم و آزادمرد، پس ايستادن چرا، اگر آب مدتى در يك جا بىحركت باشد، مىگندد تا چه رسد به انسان.
پس حركت مىكنم و دين خدا را يارى مىنمايم. آرى ديگر از مرگ نمىترسيم شهـادت معشوق ماست ما را از معشوق نترسانيد. من راه خود را انتخاب كردهام و به اين راه ادامه مىدهم، مىخروشم و به پيش مى روم و هم اكنون كه مىروم مىخواهم سخنى با ملت ايران و مدرسين و همكاران و دوستان و همشهريان خود داشته باشم هر چند كوچكتر از آنم كه براى ملتى بپاخاسته پيام بدهم ولى سخنم با ملت اين است که اتحاد، اتحاد، اتحاد.
و اما مادر و پدر و خواهران عزيزم، پيام من به شما اين است كه بر مرگ من گريه نكنيد، چون من خودم اين راه را انتخاب كردم و آگاهانه هم به اين راه رفتم و اگر مىخواهيد گريه كنيد به ياد على اكبر حسين (ع) و صحنه روز عاشورا گريه كنيد و نگذاريد دشمن شاد شود .
یگانه پسرتان را حلال کنید
مادر و پدرم فكر نكنيد كه چون من يگانه پسر خانواده هستم با رفتن من زندگى شما متزلزل خواهد شد، بلكه بايد استوارتر گرديد. هر چند شما از چهار پسر همين يكى برايتان باقى مانده است و ممكن است برايتان سخت باشد ولى اين را بدانيد كه خدا يار و ياور مومنان است.
خودتان مىدانيد من امانتى بودم در دست شما و شما امانت نگهدار بوديد و رحمت خداوند برشما باد كه اين امانت الهى را به خوبى و نحو احسن نگهدارى كرديد و هر موقع خدا خواست تقديم مىكنيد .
و در آخر از خواهران و دامادهايمان مىخواهم كه نگذارند پدر و مادر پيرم تنها بمانند هر چند مهر شما از دلم بيرون نمىرود ولى اسلام مهمتر از آن است . به هر حال مرا ببخشيد و از من راضى باشيد و اگر در مدت زندگى با شماها بدرفتارى داشتم زير پا بگذاريد و در آخر از خواهر كوچكم و ديگر خواهران مىخواهم كه حجاب خود را حفظ نموده و مسايل اسلامى را به خوبى انجام دهند و هميشه به جان رهبر دعا كنند تا ظهور امام زمان (عج).
و از خانواده ام مىخواهم اگر شهيد شدم حدودا سه 3 ماه برايم روزه بگيرند و يك سال نماز بخوانند و جسدم را در بهشت اكبر دفن نمايند و از قرآن خواندن و ذكر و مناجات خداوند يادتان نرود و هميشه جهت پيروزى رزمندگان و طول عمر امام دعا كنيد.
در ضمن پدر و مادرم از خيرات و صدقه فراموش نكنيد و سعى كنيد تمام مسائل شرعيه اسلام را مو به مو اجرا كنيد . مجددا يادآور مىشوم كه مبادا بر شهادت من گريه كنيد بلكه به ياد على اكبر حسين و صحنه كربلا گريه كنيد. در آخر از همه معذرت مىخواهم اگر وصيتنامه طولانى شد و اميدوارم مرا ببخشند چون طولانى بودن آن بدست خودم نبود بلكه فكر مىكردم بايد هر آنچه در دل دارم به گوش اين ملت بيدار برسانم .
به اميد پيروزى و به اميد زيارت كربلاى امام حسين (ع) اجر كم عند الله والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته و اما اگر مفقود شدم اين قسمت را به خانواده ام بدهيد.