بیان یادگارهای شهدا در ایکنا/ وصیتنامه شهید حمیدرضا با اطمینان
گروه فرهنگی: در بخشی از وصیت نامه شهید حمیدرضا با اطمینان آمده است: خدايا شاهد باش تنها و فقط براى رضاى تو دين تو را يارى مىكنم و چون تو جهاد را وظيفه هر مسلمانى قرار دادى و آنرا توسط امام حسين (ع) در روز عاشورا به من آموختى در اين راه قدم گذاشتم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، شهید حمیدرضا با اطمینان جوان برومندی که در راه دین و وطن جان خود را تقدیم کرد در بخشی از وصیتنامه خود آورده است: خدايا تو را شكر مىگويم، زيرا كه مرا مسلمان قرار دادى، به من راه حسين (ع) را نشان دادى و مرا از شاگردان مكتب كربلا قرار دادى.
خدايا از اينكه رحمت بى انتهايت را شامل حالم قرار دادى و به من راه اولياء خودت را نشان دادى تو را سپاس مىگويم. خدايا، از اينكه به من توفيق شركت در صفوف جهادگران راهت را عطا نمودى و مرا از كسانى قرار دادى كه بعد از هزار و چند سال نداى مظلومانه حسين (ع) را پاسخ گفتند و به من توانايى دادى كه براى احياء اسلام و قرآن، امام امت را يارى نمايم. خدايا بخاطر اينهمه نعمتهايى كه به من عطا نمودى در مقابلت بهخاك مىافتم و تو را شكر مىگويم.
خدايا شاهد باش تنها و فقط براى رضاى تو دين تو را يارى مىكنم و چون تو جهاد را وظيفه هر مسلمانى قرار دادى و آنرا توسط امام حسين (ع) در روز عاشورا به من آموختى در اين راه قدم گذاشتم. خدايا، مىدانى اين راه را از روى آگاهى و شناخت كامل انتخاب نمودم.
خدايا، از احوال بد من آگاه هستى و مىدانى چقدر نافرمانيت را كردم. خدايا ، چه گناهان بزرگى كه مرا از تو جدا كرده بود و چه خطاهايى كه ايمان را از من گرفته بود. چه اذيتها و آزارهايى كه والدينم و مردم از من ديدند و چه قلبهايى كه به واسطه بدى زبان و كردارم شكسته شد.
خدايا با اين همه گناه و معصيت، تو درياى رحمت خودت را به روى من گشودى و مرا براى نور و حق هدايت نمودى و آبرويم را در جلوى مردم نبردى و به من توفيق يارى دينت را دادی.
خواهرانم و برادرم، براى رضاى خدا كار كنيد و به نماز و احكام اسلام اهميت بيشترى بدهيد. تقواى خدا را پيشه خود سازيد و در شهادتم هيچ اندوهى به خود راه ندهيد. آنطور كه شايسته است رسالت خونم را بپايان برسانيد.
خواهرانم، درس زندگى را از بزرگ زن جهان اسلام، فاطمه (ع) بياموزيد و با حجاب خود پاسدار خون شهدا باشيد. برادرم تو را به طاعت و عبادت خدا سفارش مىكنم.
در پايان از ملت ايران خصوصاً از ملت بيرجند و تمام كسانى كه با آنها همنشين بوده ام درخواست مىكنم چنانچه از من رفتار ناشايستى ديدهاند و موجب ناراحتى شما را فراهم كردهام مرا ببخشيد و حلالم كنيد.
بدانيد من از همگى بخاطر رضاى خدا راضى و خشنود هستم و از شما نيز ميخواهم بخاطر رضاى خدا و خون سيدالشهدا(ع) از من راضى باشيد و حلالم كنيد.
