جایگاه «تعاملات فرهنگی جهان اسلام» در خاموش‌سازی بحران‌هاى غمبار منطقه

تأسیس اتحادیه رادیو و تلویزیون‌هاى اسلامى در یک دهه قبل، گرچه با تأخیر زیاد صورت گرفت، ولى گامى بسیار مهم در جهت ایجاد فضاى تعامل، همکارى و هم‌افزایى بین رسانه‌هاى همسو بوده و امروزه با بیش از ٢٠٠ عضو(رادیو، تلویزیون و مؤسسات رسانه‌اى) از ٣١ کشور جهان، یکى از مجموعه‌هاى مهم رسانه‌اى غیر دولتى منطقه در آمده است.

برگزارى نهمین اجلاس مجمع عمومى اتحادیه مزبور در روزهاى گذشته و به مناسبت دهمین سالروز تأسیس و نیز برگزارى هفتمین جشنواره اتحاد و بازار فیلم اسلامى، ششمین نمایشگاه فناورى رسانه و دومین نشست فعالان فضاى مجازى در عرصه بین‌الملل با حضور ٢٣٠ عضو اتحادیه، فرهیختگان، فیلمسازان و هنرمندانى از ٣٢ کشور در مشهد مقدس، پایتخت فرهنگى جهان اسلام با شعار «مشهد الرضا؛ خاستگاه وحدت و تمدن اسلامى» و در شرایط ناگوار امروز و تحولات و بحران‌هاى غمبار منطقه و همچنین در فضاى سنگین ایران‌هراسى، شیعه‌هراسى و اسلام‌هراسى از سوى امپراطورى‌هاى عظیم رسانه‌اى منطقه‌اى و بین‌المللى، گام تکمیلى دیگر و به هنگامى بود که از سوى دست‌اندرکاران توانمند و هوشمند اتحادیه برداشته شد.

پس از گفت‌وگوهایى با نویسندگان و اصحاب رسانه‌هاى شرکت‌کننده در همایش و نیز گشت‌وگذارى که با میهمانان خارجی در بازار فیلم داشته‌ام، ناخودآگاه این پرسش به ذهنم متبادر گشت که «اگر این را هم نداشتیم، چه داشتیم»؟!!

پرسشی که در قالب سپاس از مبتکران و دست‌اندرکاران این همایش و جشنواره و بازار داشته‌ام.
گرچه فاصله‌ها زیاد و تا رسیدن به مقصد مسیر دشوار است.

اما با چنین ایمان راسخى و اراده‌هاى پولادینى می‌توان ره صد ساله را یک شبه پیمود.

برخى از مطالب ارائه شده در مراسم افتتاحیه، اختتامیه و کمیسیون‌ها، قابلیت آن را دارند که به عنوان خط مشى اتحادیه و یا منشور اخلاقى و یا مانیفست اعضا درآیند تا این تشکل نوپا، پا بگیرد و قانونمند، خلاق و اخلاق مدار استمرار یابد.

اما به نظر می‌رسد، رسانه‌های امروز ما در داخل نیاز بیشتر و مبرم‌ترى به چنین منشور اخلاقى دارند، فضای ناسالم رسانه‌ای ماه‌هاى اخیر کشورمان گواه بر این مدعاست.

یَاأَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکُمْ وَأَهْلِیکُمْ ...