به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) فارس نوشت: در آیه شریفه 37 سوره ابراهیم میخوانیم:
«رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیُقِیمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ»
ترجمه: «پروردگارا، من برخی از ذرّیّه و فرزندان خود را به وادی بیکشت و زرعی نزد بیتالحرام تو مسکن دادم، پروردگارا، تا نماز را به پا دارند، پس تو دلهایی از مردمان را به سوی آنها مایل گردان و به انواع ثمرات آنها را روزی ده، باشد که شکر تو به جای آرند.»
تفسیر نور:
1 - انتخاب مسکن انبیا بر اساس نماز وعبادت بود. «أَسْکَنْتُ- لِیُقِیمُوا الصَّلاةَ»
2- دیندارى، گاهى با آوارگى، هجرت، دورى از خانواده و محرومیت از امکانات رفاهى همراه است. «أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ»
3- کعبه واطراف آن در زمان حضرت ابراهیم نیز محترم و داراى محدودیت و ممنوعیت بوده است. «بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ»
4- محور و مقصد حرکت ابراهیم نماز است. «رَبَّنا لِیُقِیمُوا الصَّلاةَ»
5- اهل نماز، باید محبوب باشد. «لِیُقِیمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ»
6- نماز در ادیان قبل نیز بوده است. «لِیُقِیمُوا الصَّلاةَ»
7- محبوبیت و گرایش دلها به دست خداست. فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً ...
8- همهى مردم لیاقت دوست داشتن اولیاى خدا را ندارند. «مِنَ النَّاسِ»
9- مردان خدا، دنیا را براى هدفى عالى مىخواهند. «مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ»