گروه فعالیتهای قرآنی: امام جمعه اسکو، اظهار کرد: قرآن کریم اولین و مهمترین و پربارترین نعمت الهی است؛ زیرا انسان در سایه تعلیم خداوند و دریافت و تلقی قرآن به کمال نهایی خویش میرسد و تا قرآن نباشد کسی به مقام انسانیت راه نمییابد.
حجتالاسلام سعید مرادپور، امام جمعه اسکو، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، اظهار کرد: قرآن کریم اولین و مهمترین و پربارترین نعمت الهی است؛ زیرا انسان در سایه تعلیم خداوند و دریافت و تلقی قرآن به کمال نهایی خویش میرسد و تا قرآن نباشد کسی به مقام انسانیت راه نمییابد.
وی افزود: شناخت خدای حقیقی و شناخت صحیح انسان کشف استعدادهای این موجود و جایگاه او در نظام خلقت، از محورهای اساسی سعادت انسان است، فراز و نشیبهای متعدد فکری و اعتقادی بشریت در دورههای مختلف، نشان از اهمیت و تأثیر عقیده و ایمان، در سرنوشت او و شناخت حقیقت شخصیت اوست.
وی با استناد به آیه ۱۷۴شوره نساء خاطرنشان کرد: در این آیه میخوانیم: اى مردم! دلیل روشن از طرف پروردگارتان براى شما آمد و نور آشکارى به سوى شما نازل کردیم.
حجتالاسلام مرادپور، قرآن را نور ظاهری دانست و ادامه داد: قرآن شاهد و بیان روشن و نور ظاهری است که به سوى شما فرستاده شد تا شما را از راه باطل به سوى حق و حقیقت رهبرى کند.
وی افزود: بشر عصر حاضر نیز، با همه پیشرفتهای متنوعی که داشته، در خود احساس اضطراب و تشویش میکند و از این اضطراب در رنج است. احساس میکند گمشده با ارزشی در زندگی او وجود داشته که باید آن را پیدا کند، امروزه از این حالت به بحران معنویت تعبیر میشود.
امام جمعه اسکو یادآور شد: خداوند در قرآن در سوره الرحمن هنگامی که مجموعهای از نعمتهای مادی و معنوی را بیان میکند، در ابتدای این سوره سخن از تعلیم قرآن به میان آمده و میفرماید: خداوند رحمان، قرآن را تعلیم فرمود.
وی با اشاره به فرموده مولاعلی(ع) افزود: امیرالومنین علی(ع) می فرمایند: دو نوع رزق وجود دارد: رزقی که ما دنبالش میرویم و رزقی که او دنبال ما میآید. رزقی که مال یک بنده است هر جای عالم که باشد به او میرسد و هیچ کس هم نمیتواند مانع آن شود. یک رازقی را هم خداوند تفضل میکند. اگر میخواهی خداوند در رزق ماده توجه ویژه به تو داشته باشد باید از او بخواهی. البته متاسفانه ما بیشتر به فکر رزق مادی هستیم تا رزق معنوی.
حجتالاسلام مرادپور، از مشاهده گرایش انسان معاصر به سمت معنویت در همه دنیا گفت و تاکید کرد: فطرت جداجوی انسان و احساس کمبود و سرگشتگی او در قرن حاضر و در نتیجه گرایش انسان معاصر به سمت معنویت، امری است که به وضوح در همه دنیا مشاهده میشود. به نظر میرسد که انسان به تنهایی و عدم آرامش خود در دنیا پی برده است و به این مفهوم رسیده است که گمشدهاش آرامش است و نه فقط آسایش.