دعای عرفه را به قصد تغییر اندیشه و سبک زندگی بخوانیم

حجت‌الاسلام هادی شهاب، مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان‌جنوبی گفت: حرکت در مسیر سلوک و عرفان یک حرکت زمانی و مکانی نیست بلکه مهمترین اقدام یک سالک برداشتن گام‌های بلند شناختی و معرفتی است.

وی با اشاره به اینکه تأمل در ادعیه‌ای چون عرفه به انسان شناخت و معرفت می‌دهد، اظهار کرد: این معرفت و شناخت چند وجهی است، به این معنا که هم شناخت نسبت به خود، هم نسبت به خداوند و هم نسبت به نعمت‌هایی که خداوند به ما عطاء کرده، حاصل می‌شود.

مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند بیان کرد: در این دعا امام حسین(ع) به کوچکترین اجزای بدن انسان و کارکردهای آن توجه ویژه‌ای دارد و برای آن خداوند را شکر و سپاس می‌گوید در حالی که ما ممکن است از کنار بزرگترین نعمت‌هایی که پروردگار به ما ارزانی کرده بگذریم.

شهاب ادامه داد: در فراز دیگری از دعا حضرت خود را معرفی کرده و اقرار به ضعف‌ها و نقص‌های خود در پیشگاه پروردگار با این جملات که منم آن خطاکار و منم  آن عاصی می‌کند و بعد نیز از بزرگی‌های خداوند یاد می‌کند.

وی افزود: وقتی در مفاهیم دعای ارزشمند و بزرگ عرفه تأمل می‌کنیم در می‌یابیم که چقدر بین ما و اندیشه حسینی فاصله معرفتی وجود دارد که اگر این فاصله را کم کنیم نوع نگاه ما به دنیا، هستی و .. تغییر می‌کند.

مدیر گروه فلسفه و معارف اسلامی دانشگاه بیرجند گفت: البته ما متأسفانه سرمایه‌های معرفتی و فرهنگی که داریم را مورد استفاده قرار نمی‌دهیم و گاه به آن آسیب می‌زنیم که مفاهیم ارزشمند ادعیه نیز همینگونه است.

شهاب اظهار کرد: چرا دعای عرفه را سالی یک بار می‌خوانیم و چرا هدف از قرائت این دعای ارزشمند برای بسیاری از ما فقط کسب ثواب  است در حالی که ادعیه رسیده از معصومین را باید برای تغییر در سبک زندگی و اندیشه بخوانیم.

وی با اشاره به اینکه دعا تمرین ارتباط با معبود است، یادآور شد: دعای عرفه حدأقل سالی یک بار خوانده می‌شود در حالی که ادعیه‌ای چون دعاهای منسوب به امام سجاد(ع) مورد غفلت واقع شده و سالی یک بار هم مورد تأمل قرار نمی‌گیرد که این یک آسیب فرهنگی است.