به گزارش کانون خبرنگاران
ایکنا،
نبأ، عباس خاوری در خانواده مهاجرین کشور افغانستان در سال 1376 در یکی از روستاهای شهرستان قرچک بنام قشلاق داودآباد پا به عرصه وجود نهاد. اشتیاق وی به حفظ قرآن از سنین نوجوانی و تشویق والدین و معلمان موجب شد تا در کنار تحصیل و اشتغال در مسیر قرآن قرار گیرد.
وی که یکی از 250 نفر حافظ کل مرکز آموزش قرآن آستان مقدس حضرت عبدالعظیم(ع) است، در ابتدا روخوانی و روانخوانی قرآن کریم وهمچنین مباحث اجمالی در خصوص تجوید را از محمدحسین میرزایی، تنها مربی قرآن در روستای محل سکونتش آموخت و در رشته حفظ از محضر اساتیدی همچون محمدحسین میرزایی، سیدمحمد محمودی، سیدمحمد میریحیی، حجتالله میرزایی و محمدباقر جعفری در مرکز آموزش قرآن کریم آستان مقدس حضرت عبدالعظیم(ع) بهرهمند شد. با تمام مشغلههای فراوان و غم فقدان مادر گرامی در طول پنج سال حافظ کل قرآن کریم شد.
عباس خاوری در گفتوگو با کانون خبرنگاران
ایکنا،
نبأ با بیان اینکه در کلاس درس آیات کتب درسی را با عشق از حفظ میخواندم، گفت: برنامه حفظ آیات در مسیر تردد به مدرسه و مرور آن در حین اشتغال کار بیرون از منزل انجام میشد؛ در ابتدا برای حفظ آیات یک صفحه 15 سطری به زمان زیادی نیاز بود ولی با تمرکز و ممارست این زمان به 15 دقیقه تقلیل پیدا کرد یعنی برای هر سطر یک دقیقه زمان، و این نتیجه لذت حفظ بود که برای آن زمان نمیگنجد و همه این مراحل از لطف پروردگار متعال است.
وی با بیان اینکه اولین آیه قرآن یعنی عبارت «بسم الله الرحمن الرحیم» سوره مبارکه فاتحه در تمام وجودم نقش بسته است، عنوان کرد: در همه امور با توکل بر خدای مهربان و ذکر بسم الله کارم را آغاز و همیشه و در همه حال به این آیه شریفه تکیه میکنم. پیامبر اکرم(ص) در روایتی میفرمایند «هر کار مهمی که بدون نام خدا آغاز شود، بیفرجام است».
این حافظ قرآن گفت: حلاوت و شیرینی آیات زمانی محقق میشود که محفوظات را کامل ارائه میدهم؛ در کنار این امر نیز ترجمه و تفسیر آیات لذت حفظ را چندین برابر میکند چراکه سرگذشت اقوام پیامبران و شرح و نتایج آن موجب میشود تثبیت آیات در ذهنم بهتر نقش ببندد.
خاوری اظهار کرد: بیتردید همه ما در آزمونی که از سوی خداوند تعبیه شده قرار داریم؛ تمام مشغلههای فکری و ذهنی که میتواند آدمی را عصبانی کند، وجود قرآن در من این امتحانات را سادهتر کرده و از عصبانیتها و ناراحتیها بیش از آنچه تصور میکنم کاسته شده است.
وی گفت: فقط در طول مدت حفظ موفق به کسب رتبه در هر مقطع شدم و بهدلیل مشغله کاری نمیتوانستم در بسیاری از مسابقات شرکت کنم. در زمانی که به حفظ قرآن مشغول بودم با فقدان مادرم مواجه شدم؛ او آرزو داشت تمام فرزندان در مسیر قرآن باشند و بهخاطر شاد کردن روح مادرم به حفظ ادامه دادم و انشاءالله تا پایان عمر در همین راه سعادت باقی بمانیم. اینک بعد از پنج سال موفق به حفظ کل قرآن شدم و در بسیاری از مناطق دوردست تدریس میکنم.
زهره لرنی