به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) ایرنا نوشت: خشونت و کشتار مسلمانان روهینگیای میانمار به عنوان بزرگترین قوم بدون تابعیت جهان در روزهای گذشته انعکاس زیادی یافته و با واکنش هایی در سطح بین المللی همراه بوده است؛ جمعیتی حدود یک میلیون و 300 هزار نفر که از ابتدایی ترین حقوق شهروندی محروم هستند و فقط حدود 400 هزار نفر آنان از حق تابعیت برخوردارند.
در روزهای گذشته دامنه خشونت ها علیه اقلیت مسلمان میانمار به حدی افزایش یافته که طیف وسیعی از آنها یعنی جمعیتی حدود 300هزار نفر به بنگلادش گریخته اند و آمارها از کشته شدن دست کم 400 مسلمان روهینگیایی دیگر حکایت می کند؛ فاجعه ای انسانی که از مسائل مختلفی ریشه می گیرد.
** مسلمان کشی میانمار؛ چرایی و اهداف
کشتار مردم مسلمان روهینگیا پدیده تازه ای نیست و پیشینه ای تا مرز چهار دهه پیش دارد. از سال 2012 میلادی تا زمان کنونی اما این بحران به اوج خود رسید و گفته می شود که بوداییان تندرو با حمایت ارتش این کشور به پاکسازی اقلیت مسلمان اقدام می کنند. مداخله دولت این کشور در تشدید تنش ها به تا جایی پیش رفته که سازمان عفو بین الملل دولت را مسوول مین گذاری در مسیر فرار پناهجویان دانسته است.
در همین ارتباط بیست ویکم شهریورماه «زید رعد الحسین» کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل اقدامات دولت مانمار را نمونه ای از پاکسازی کلاسیک قومی عنوان و از دولت این کشور خواستار توقف اقدامات خشونت آمیز نظامی شد . این در حالی است که «آنگ سان سوچی» رهبر دولت میانمار از درگیری های خشونت بار اعلام بی اطلاعی و در برابر اعتراض های داخی و خارجی سکوت اختیار کرده است.
با تشدید درگیری ها و خبرساز شدن آنها، سوچی در روزهای گذشته تروریست ها را عامل انتشار اخبار دروغ دانست و اتهامات وارد شده علیه خود را رد کرد. عدم تسلط سوچی بر ارتش و نگرانی وی برای از دست رفتن محبوبیت باعث شده که رهبر میانمار با وجود دریافت جایزه صلح نوبل در سال های گذشته، همچنان همسو با خواست اکثریت حرکت کند.
مسئله زمانی تاسف بار و نگران کننده تر به نظر می رسد که خبرها از آگاهانه بودن و دست داشتن دولت میانمار برای تحمیل مذهب بودایی و حذف فیزیکی مسلمانان حکایت می کنند. اینجا است که درگیری ها از مرز قومی و عقیدتی فراتر رفته به سیاست کشیده می شوند. پس در چنین شرایطی نیاز به فشار بین المللی بر دولت میانمار احساس می شود.
حمایت دولت میانمار از خشونت طلبان و نادیده گرفتن حقوق مسلمانان روهینگیا به عنوان یک دهم از کل جمعیت بی تابعیت جهان یک بعد قضیه است و تعالیم افراط گرایانه راهبان بودایی طرف دیگر و موثرتر قضیه.
«آشین ویراتو» راهب 49 ساله بودایی که به افراط گرایی و نژادپرست شهره است تاثیر بسزایی در شکل گیری و تشدید تنش های کنونی داشته و او جنبشی را تحت عنوان «969» به منظور مقابله با مسلمانان این کشور پایه ریزی کرد. آموزه های ضد اسلام ویراتو با درجه تخرب و خشونت بالا، مورد حمایت تندروها قرار گرفته است. در حالی که بسیاری از راهبان بودایی آن را محکوم و در تقابل با تعالیم اصیل بودا می پندارند.
** توقف خشونت ها؛ مهمترین اولویت کشورهای اسلامی
سکوت سازمان ملل و کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در سال های گذشته و اکتفا به گزارشی مکتوب در این باره نه فقط نتوانسته از تعمیق تنش ها در میانمار بکاهد بلکه هر روزه شاهد افزایش دامنه خشونت ها در این کشورهستیم.
از طرفی، دشمنی بین مسلمانان و بوداییان آنقدر در فرهنگ مردمان میانمار ریشه دوانیده که کوچکترین درگیری بین دو طرف پتانسیل تبدیل شدن به بحرانی فراگیر را دارد.
تداوم تنش ها و اهمیت پایان یابی خشونت ها و رفتارهای ضدانسانی در میانمار باعث شده تا در روزهای گذشته مسئولان و آیات عظام هر کدام به نوعی آن را محکوم و نسبت به پیامدهای آن هشدار دهند. حجت الاسلام «حسن روحانی» رییس جمهوری چندین بار در زمان ها و فرصت های گوناگون بخشی از سخنان خود را به رویداد مذکور اختصاص داده است.
رییس جمهوری پانزدهم شهریورماه در جلسه هیات دولت با بیان اینکه از نظر جمهوری اسلامی تفاوتی بین مسلمانان میانمار و سایر مسلمانان جهان وجود ندارد، از کشورهای همسایه و کشورهای مسلمان خواست که از لحاظ سیاسی و انسانی به مسلمانان آواره میانمار کمک کنند؛ موضوع مهمی که در نشست آستانه هم از نگاه او دور نماند.
او که روز هیجدهم شهریورماه به آستانه پایتخت قزاقستان با هدف شرکت در نخستین اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در حوزه علم و فناوری سفر کرده بود، در دیدارهای دوجانبه با همتایان خود از ترکیه، آذربایجان، قزاقستان و ازبکستان درباره مسلمان کشی در میانمار و راهکارهای توقف آن به گفت وگو پرداخت.
همان طور که انتظار می رفت در متن سخنرانی روحانی هم حمایت از مردم بیگناه این کشور برجسته بود و او با پیوند دادن عرصه علم و فناوری با همزیستی مسالمت آمیز به اهمیت صلح جهانی و پرهیز از خشونت تاکید کرد. از نگاه وی، علم و فناوری باید در خدمت صلح و امنیت قرار گیرد.
با این حال هر چند مقامات و مسوولان کشورهای اسلامی انزجار خود را نسبت به مسلمان کشی در میانمار اعلام کرده اند اما برگزاری نخستین اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی و گنجاندن این موضوع در بیانیه پایانی نشست، نقطه امیدی برای گام های رو به جلوی بعدی است؛ گام هایی که نه تنها می تواند سبب کاهش فشارهای سازمان یافته بر مسلمانان روهینگیا شود بلکه انعکاس دهنده صدای دادخواهی جهان اسلام در سطح منطقه ای و جهانی است.