علی شیخی مهرآبادی، مدیر مؤسسه نسیم اختران قرآنی اراک، در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، اظهار کرد: دهه 60 و 70 اوج محافل قرآنی در مناطق روستایی بود به طوری که با گذشت زمان خلأ این محافل بیشتر به چشم میخورد.
وی گفت: در آن دهه مردم از محافل قرآنی خانگی بیشتر استقبال میکردند، سادگی روستاییان صفای جلسه قرآن را دو چندان میکرد در روستاهای خنداب، امامزاده ساروق، روستای مشهد الکوبه و ... محافل قرآنی خوبی دایر بود البته این محافل تنوع نداشت و به مرور زمان از تعداد محافل تکراری کاسته شد.
مدیر مؤسسه نسیم اختران قرآن اراک بیان کرد: محافل قرآنی از روستا به شهر راه پیدا کرد به طوری که با دعوت از قاریان برجسته جلسات قرآنی حال و هوای خاصی پیدا میکرد، در این زمان کم کم گروههای تواشیح شکل گرفت هرچند پس از مدتی به دلیل مشکلات متعدد این گروهها متفرق و کمرنگ شدند.
شیخی مهرآبادی افزود: با توجه به رشد روز جمعیت و سرعت تکنولوژی به ویژه در فضای مجازی نمیتوان این دهه را با سالهای قبل مقایسه کرد، برای نسل جوان برگزاری محافل قرآنی یا حضور در جلسات با وجود امکانات فضای مجازی چندان جدی نیست زیرا رسانههای اجتماعی به صورت لحظهای امکان بهرهمندی از آموزشهای قرآنی را به مردم میدهد.
وی بیان کرد: در حال حاضر محافل قرآنی در سطح اراک با وجود تعدد مساجد، به ندرت برگزار میشود این کمرنگی به دلیل تفاوت سلیقهها، تنوع محصولات قرآنی و البته تبلیغات ضعیف است.
مدیر مؤسسه نسیم اختران قرآنی اراک اظهار کرد: جذابیت فعالیتهای قرآنی منحصر در دورههای قرائت، حفظ و ... نیست بلکه تنوع بخشیدن به امور هنری قرآنی در جذب مردم به محافل بسیار مؤثر است شاید باید به سمت برنامههای کارگاهی قرآنی برویم.