به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، عزای حسین و عاشورا واژههای جدیدی را باید سرود.
عاشورا را باید معنی کرد؛ عاشورا یعنی جمع کردن خارهای بیابان در شب تاریک،
یعنی سیراب کردن کودک شیرخواره با سرانگشتان پیکانی تیز، عاشورا یعنی
ضجههای کودکانی غریب در صحرایی سوزان، یعنی فرو رفتن خارهای بیابان در
پاهای کودکانهای که به دنبال عشق ندای لبیک سرداده بودند، یعنی اوج
مردانگی و ایستادگی، یعنی تجسم تمام غیرتهای که در چشمهای نجیب عباس سو
سو میزد.

پس به یاد داشته باشیم،
عاشوراییان همان اقامهکنندگان نماز و آمران به معروف و ناهیان از منــکر
بودند. عاشوراییان، عاشقان رکوع و سجدهاند.
تمام شهرها و روستاهای استان رنگ عاشورایی به خود گرفته و مردم این استان
در این روز از عمق جان به عزاداری، سینه زنی و زنجیززنی می پردازند.
انبوه جمعیت و مردم عزادار در گوشه گوشه شهر تبریز و سایر شهرهای استان به طریقی به امام حسین (ع) عرض ادب، احترام و تسلیت دارند.
ندای یا حسین مظلوم، صدای طبلهای عزاداری، شپیور و سنج فضای شهرهای استان را فرا گرفته است.
مردم
عزادار آذربایجانشرقی همانند سالهای گذشته از صبح امروز در قالب هیاتها
و دستههای عزاداری از نقاط مختلف شهر به راه افتاده و با سینه زنی،
زنجیرزنی و مرثیه سرایی و نوحه خوانی درمسیرهای اصلی و فرعی، یاد و خاطره
حضرت سیدالشهدا (ع) و یاران باوفایش را گرامی داشتند.
عزاداران در حالی
که پرچمها و بیرقهای سیاه، سبز و سرخ در دست دارند و پیشاپیش آنان
سالخوردگان و ریش سفیدان محله ها در حرکت هستند در خیابان های اصلی این شهر
براساس یک سنت دیرینه به سوگواری پرداختند.
مساجد، تکایا و هیات های
عزاداری در عاشورا شاهد حضور انبوهی از اقشار مختلف اعم از پیر و جوان، زن و
مرد و نوجوانان و خردسالان است که با عشق به خاندان اهل بیت(ع) نشان دادند
که یاد و خاطره حماسه حسینی را زنده نگه می دارند.