مراحل آفرینش انسان در قرآن
آیات 7 تا 9 سورۀ مبارکۀ سجده، مراحل آفرینش انسان را بیان کردهاند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) فارس نوشت: آیات 7 تا 9 سورۀ مبارکۀ سجده، مراحل آفرینش انسان را بیان کردهاند:
الَّذِی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسَانِ مِنْ طِینٍ ﴿٧﴾؛
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِینٍ ﴿٨﴾؛
ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَا تَشْکُرُونَ ﴿٩﴾.
... همان کسی که هرچه را آفرید نیکو و شایسته آفرید، و آفرینش انسانِ [نخستین] را از گِل آغاز کرد (7)؛
سپس نسلش را از چکیده ای از آبِ ناچیز و پستی به وجود آورد (8)؛
آن گاه [اندام] او را موزون و معتدل ساخت و از روح خود در او دمید، و برایتان گوش و چشم و قلب قرار داد، ولی اندک سپاس گزاری می کنید! (9).
در تفسیر نمونه ذیل آیات فوق آمده است: «...قرآن در آخرین مرحله آفرینش انسان اشاره به نعمتهای گوش و چشم و قلب کرده است، البته منظور در اینجا خلقت این اعضاء نیست چراکه این خلقت قبل از نفخ روح صورت میگیرد، بلکه منظور حس شنوایی و بینایی و درک و خرد است. و اگر از میان تمام حواس ظاهر و باطن تنها روی این سه تکیه کرده، به خاطر این است که آنچه رابطه نیرومندی میان او و جهان خارج برقرار میکند، گوش و چشم است، گوش اصوات را درک میکند و مخصوصا تعلیم و تربیت به وسیله آن انجام میگیرد و چشم وسیله دیدن جهان خارج و صحنه های مختلف این عالم است. نیروی عقل و خرد نیز مهمترین حس باطنی انسان و یا به تعبیر دیگر حکمران وجود بشر است».
الَّذِی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسَانِ مِنْ طِینٍ ﴿٧﴾؛
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِینٍ ﴿٨﴾؛
ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَا تَشْکُرُونَ ﴿٩﴾.
... همان کسی که هرچه را آفرید نیکو و شایسته آفرید، و آفرینش انسانِ [نخستین] را از گِل آغاز کرد (7)؛
سپس نسلش را از چکیده ای از آبِ ناچیز و پستی به وجود آورد (8)؛
آن گاه [اندام] او را موزون و معتدل ساخت و از روح خود در او دمید، و برایتان گوش و چشم و قلب قرار داد، ولی اندک سپاس گزاری می کنید! (9).
در تفسیر نمونه ذیل آیات فوق آمده است: «...قرآن در آخرین مرحله آفرینش انسان اشاره به نعمتهای گوش و چشم و قلب کرده است، البته منظور در اینجا خلقت این اعضاء نیست چراکه این خلقت قبل از نفخ روح صورت میگیرد، بلکه منظور حس شنوایی و بینایی و درک و خرد است. و اگر از میان تمام حواس ظاهر و باطن تنها روی این سه تکیه کرده، به خاطر این است که آنچه رابطه نیرومندی میان او و جهان خارج برقرار میکند، گوش و چشم است، گوش اصوات را درک میکند و مخصوصا تعلیم و تربیت به وسیله آن انجام میگیرد و چشم وسیله دیدن جهان خارج و صحنه های مختلف این عالم است. نیروی عقل و خرد نیز مهمترین حس باطنی انسان و یا به تعبیر دیگر حکمران وجود بشر است».
