یک روز برای زنان روستایی
کشاورزی و کارگری در مزرعه، باغداری، فروشندگی محصولات کشاورزی و دامی در بازار و تامین امنیت مواد غذایی خانواده و همچنین رهبری محلی، مشغله های کاری زنانی است که به عنوان نیمی از نیروی انسانی مولد در روستاها، با کمترین امکانات زندگی، استقامت و پشتکار خود را به نمایش می گذارند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، ایرنا نوشت: زنان روستایی بخش حیاتی، قابل توجه و مهمی از جامعه انسانی را تشکیل میدهند و از آنان به عنوان ستون معیشت پایدار و تامین امنیت مواد غذایی برای خانواده و جامعه یاد می شود.
نقش آنان نه تنها برای پیشرفت خانوادههای روستایی و اقتصاد محلی بلکه برای اقتصاد ملی با سهیم شدن در زنجیرههای دادوستد کشاورزی و دامپروری حائز اهمیت است.
در توانمندی زنان روستا همین بس که علاوه بر موفقیت در عرصه اشتغال و کارآفرینی روستایی، در عرصه های مدیریتی دهیاری ها و شوراها هم گام های بلندی برداشته اند تا آن جا که نرخ زنانه شدن کرسی های شوراهای محله و روستا و دهداری ها، از رشد 14 برابری حضور زنان حکایت دارد.
اما باید گفت زنان روستایی با وجود داشتن نقش برجسته در کشاورزی و دامپروری در کشورهای در حال توسعه، از فقر رنج برده و با اشکال متعدد تبعیض، خشونت و نا امنی روبرو هستند تا آن جا که بدترین وضعیت کاری را با درآمد کم و حمایت اجتماعی ناچیز یا هیچ تحمل می کنند.
به همین مناسبت، 15 اکتبر برابر با 23 مهرماه، که به نام روز جهانی «زنان روستایی» نامگذاری شده، فرصتی برای شناسایی و تقویت حضور این زنان در عرصه های مختلف و انتقال تجارت زندگی آنان است، زنانی که حافظان هویت های بومی، دانش سنتی و هنری محیط خود هستند.
**توانمندی زنان روستایی و عشایر، بسترساز توسعه
زنان روستایی، در عرصه کار همواره از تاثیرگذارترین افراد در تولیدات روستایی به شمار می روند و نقش بسزایی در افزایش امنیت غذایی، توسعه روستایی و کاهش فقر دارند تا آن جا که می توان گفت توانمندسازی زنان روستایی با بهبود معیشت روستا، رونق تولید ملی، احیای روستاها و کاهش مهاجرت به شهر، رابطه مستقیمی دارد.
کشورهایی که مسیر توسعه را طی کرده و در حوزه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیشرفت کرده اند، ابتدا مسیر خود را از روستا آغاز کرده اند. پس برای رسیدن به توسعه باید ضرورت توانمندسازی روستاییان را در اولویت قرار داد و از آن جا که اقتصاد روستاها در دستان زنان می چرخد، باید برای آنان برنامه ریزی کرد؛ زنان روستایی که یک چهارم جمعیت جهان را تشکیل می دهند و42 درصد نیروی کار کشاورزی در کشورهای در حال توسعه را شامل می شوند.
همچنین باید گفت در سند توسعه پایدار تا2030 و در میان اهداف17گانه این سند هم پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در سراسر جهان، پایان دادن به گرسنگی و دستیابی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه و ترویج کشاورزی پایدار، در نظر گرفته شده است، اهدافی که نقش و تاثیر زنان روستایی به عنوان عاملان کلیدی دستیابی به این تغییرات اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی را در تحقق آن نمی توان نادیده گرفت.
در سال های اخیر،تشکیل نمایشگاه های موقت و دایمی محصولات روستایی و معرفی زنان توانمند این عرصه، فراهم کردن زیرساخت های حضور گسترده تر با تشکیل کارگروه زنان روستا و عشایر به منظور استعدادیابی و شناخت فرهنگ غالب در این مناطق، از جمله برنامه های مسوولان ذیربط در جهت توانمندسازی این زنان است.
موضوعی که در نخستین جلسه «کارگروه زنان روستایی و عشایر» با حضور «معصومه ابتکار» معاونت رییس جمهوری در امور زنان و خانواده و مسوولان این عرصه، همزمان با 23 مهرماه مصادف با روز جهانی زنان روستایی و عشایر بررسی شد.
در این جلسه معاون رییس جمهوری در امور زنان ضمن اشاره به نقش غیرقابل انکار زنان روستایی و عشایر در حفاظت از دانش سنتی و فرهنگ های بومی، تامین امنیت غذایی، حفظ محیط زیست و منابع آب و خاک، بر ضرورت ورود کارگروه زنان روستایی و عشایر به ایجاد هماهنگی میان دستگاه های مختلف در این زمینه تاکید کرد.
ابتکار گفت: از اعضای کارگروه انتظار می رود با بررسی سیاستگذاری و برنامه ریزی های مربوطه برای هم افزایی، اصلاح قوانین موجود و تدوین آیین نامه و قوانین مورد نیاز آماده شوند.
معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده با اشاره به اختصاص 1.5میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی به پروژه های روستایی که توسط چهار بانک در کشور توزیع می شود، تاکید کرد: باید در این اعتبارات مشخص شود که چه مقدار سهم زنان روستایی زحمتکش کشور است؟
**زنان،سکانداران عرصه مدیریت روستایی
عرصه مدیریتی زنان در روستا طبق آمارهای منتشر شده توسط معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری؛ با افزایش چشمگیری رو به رو بوده است. افزایش تعداد دهیاران زن از زمان تشکیل نخستین شورای اسلامی شهر و روستا در سال 1378 تا آخرین دوره انتخابات این شورا در سال جاری بیش از 14 برابر شده است، رقمی که حکایت از حضور بیشتر زنان در عرصههای مدیریتی روستا دارد.
تعداد دهیاران زن در دوره اول شوراهای اسلامی شهر و روستا که در سال 1378 تشکیل شد 150 نفر، در دوره دوم شوراها (در سال 1382 ) با رشد 156 درصدی، از 150 به حدود 400 نفر، در دوره سوم شوراها (در سال )1386 با رشد 123 درصدی از 400 نفر به 888 نفر و در دوره چهارم شوراها (سال 1392 ) با رشد 74 درصدی به1544 نفر رسیده است. بر اساس آمار منتشر شده توسط دفتر برنامه ریزی و مدیریت توسعه روستایی این تعداد در پایان دوره چهارم شوراها در سال جاری با رشد 34.43 درصدی به 2167 نفر دهیار زن افزایش یافته است.
همچنین باید راهیابی 421 زن به شوراهای استان سیستان و بلوچستان، انتخاب تمام اعضای شورای یک روستا از بین زنان در بخش مرکزی خاش و مجموعا انتخاب 70 زن در شوراهای روستاهای آن بخش، نمونه ای از پدیده های پنجمین دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا عنوان کرد.
به طور کلی، حضـور و مشـارکت زنـان در عرصه های اجتماعی، فرهنگـی و سیاسی در دولت یازدهم و دوازدهم، رشد چشـمگیری داشـته و این نشان دهنده نقـش فعالانـه ایـن قشـر در توسـعه کشـور اسـت.
از سوی دیگر، افزایش تعداد منتخبان زن در شوراهای روستا و دهیاری ها، نشان از تقویت و ارتقای اعتماد عمومی و باور جامعه به توانمندی و شایستگی و صلاحیت زنان روستا برای اداره امور دارد. موضوعی که می رود تا گوی سبقت را از تصمیم گیرانی که هنوز در واگذاری مسوولیت ها به زنان و جوانان دست و دلشان می لرزد، برباید و راه را برای ایفای نقش آنان در عرصه های ملی و کلان تر هموار نماید.
نقش آنان نه تنها برای پیشرفت خانوادههای روستایی و اقتصاد محلی بلکه برای اقتصاد ملی با سهیم شدن در زنجیرههای دادوستد کشاورزی و دامپروری حائز اهمیت است.
در توانمندی زنان روستا همین بس که علاوه بر موفقیت در عرصه اشتغال و کارآفرینی روستایی، در عرصه های مدیریتی دهیاری ها و شوراها هم گام های بلندی برداشته اند تا آن جا که نرخ زنانه شدن کرسی های شوراهای محله و روستا و دهداری ها، از رشد 14 برابری حضور زنان حکایت دارد.
اما باید گفت زنان روستایی با وجود داشتن نقش برجسته در کشاورزی و دامپروری در کشورهای در حال توسعه، از فقر رنج برده و با اشکال متعدد تبعیض، خشونت و نا امنی روبرو هستند تا آن جا که بدترین وضعیت کاری را با درآمد کم و حمایت اجتماعی ناچیز یا هیچ تحمل می کنند.
به همین مناسبت، 15 اکتبر برابر با 23 مهرماه، که به نام روز جهانی «زنان روستایی» نامگذاری شده، فرصتی برای شناسایی و تقویت حضور این زنان در عرصه های مختلف و انتقال تجارت زندگی آنان است، زنانی که حافظان هویت های بومی، دانش سنتی و هنری محیط خود هستند.
**توانمندی زنان روستایی و عشایر، بسترساز توسعه
زنان روستایی، در عرصه کار همواره از تاثیرگذارترین افراد در تولیدات روستایی به شمار می روند و نقش بسزایی در افزایش امنیت غذایی، توسعه روستایی و کاهش فقر دارند تا آن جا که می توان گفت توانمندسازی زنان روستایی با بهبود معیشت روستا، رونق تولید ملی، احیای روستاها و کاهش مهاجرت به شهر، رابطه مستقیمی دارد.
کشورهایی که مسیر توسعه را طی کرده و در حوزه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیشرفت کرده اند، ابتدا مسیر خود را از روستا آغاز کرده اند. پس برای رسیدن به توسعه باید ضرورت توانمندسازی روستاییان را در اولویت قرار داد و از آن جا که اقتصاد روستاها در دستان زنان می چرخد، باید برای آنان برنامه ریزی کرد؛ زنان روستایی که یک چهارم جمعیت جهان را تشکیل می دهند و42 درصد نیروی کار کشاورزی در کشورهای در حال توسعه را شامل می شوند.
همچنین باید گفت در سند توسعه پایدار تا2030 و در میان اهداف17گانه این سند هم پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در سراسر جهان، پایان دادن به گرسنگی و دستیابی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه و ترویج کشاورزی پایدار، در نظر گرفته شده است، اهدافی که نقش و تاثیر زنان روستایی به عنوان عاملان کلیدی دستیابی به این تغییرات اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی را در تحقق آن نمی توان نادیده گرفت.
در سال های اخیر،تشکیل نمایشگاه های موقت و دایمی محصولات روستایی و معرفی زنان توانمند این عرصه، فراهم کردن زیرساخت های حضور گسترده تر با تشکیل کارگروه زنان روستا و عشایر به منظور استعدادیابی و شناخت فرهنگ غالب در این مناطق، از جمله برنامه های مسوولان ذیربط در جهت توانمندسازی این زنان است.
موضوعی که در نخستین جلسه «کارگروه زنان روستایی و عشایر» با حضور «معصومه ابتکار» معاونت رییس جمهوری در امور زنان و خانواده و مسوولان این عرصه، همزمان با 23 مهرماه مصادف با روز جهانی زنان روستایی و عشایر بررسی شد.
در این جلسه معاون رییس جمهوری در امور زنان ضمن اشاره به نقش غیرقابل انکار زنان روستایی و عشایر در حفاظت از دانش سنتی و فرهنگ های بومی، تامین امنیت غذایی، حفظ محیط زیست و منابع آب و خاک، بر ضرورت ورود کارگروه زنان روستایی و عشایر به ایجاد هماهنگی میان دستگاه های مختلف در این زمینه تاکید کرد.
ابتکار گفت: از اعضای کارگروه انتظار می رود با بررسی سیاستگذاری و برنامه ریزی های مربوطه برای هم افزایی، اصلاح قوانین موجود و تدوین آیین نامه و قوانین مورد نیاز آماده شوند.
معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده با اشاره به اختصاص 1.5میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی به پروژه های روستایی که توسط چهار بانک در کشور توزیع می شود، تاکید کرد: باید در این اعتبارات مشخص شود که چه مقدار سهم زنان روستایی زحمتکش کشور است؟
**زنان،سکانداران عرصه مدیریت روستایی
عرصه مدیریتی زنان در روستا طبق آمارهای منتشر شده توسط معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری؛ با افزایش چشمگیری رو به رو بوده است. افزایش تعداد دهیاران زن از زمان تشکیل نخستین شورای اسلامی شهر و روستا در سال 1378 تا آخرین دوره انتخابات این شورا در سال جاری بیش از 14 برابر شده است، رقمی که حکایت از حضور بیشتر زنان در عرصههای مدیریتی روستا دارد.
تعداد دهیاران زن در دوره اول شوراهای اسلامی شهر و روستا که در سال 1378 تشکیل شد 150 نفر، در دوره دوم شوراها (در سال 1382 ) با رشد 156 درصدی، از 150 به حدود 400 نفر، در دوره سوم شوراها (در سال )1386 با رشد 123 درصدی از 400 نفر به 888 نفر و در دوره چهارم شوراها (سال 1392 ) با رشد 74 درصدی به1544 نفر رسیده است. بر اساس آمار منتشر شده توسط دفتر برنامه ریزی و مدیریت توسعه روستایی این تعداد در پایان دوره چهارم شوراها در سال جاری با رشد 34.43 درصدی به 2167 نفر دهیار زن افزایش یافته است.
همچنین باید راهیابی 421 زن به شوراهای استان سیستان و بلوچستان، انتخاب تمام اعضای شورای یک روستا از بین زنان در بخش مرکزی خاش و مجموعا انتخاب 70 زن در شوراهای روستاهای آن بخش، نمونه ای از پدیده های پنجمین دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا عنوان کرد.
به طور کلی، حضـور و مشـارکت زنـان در عرصه های اجتماعی، فرهنگـی و سیاسی در دولت یازدهم و دوازدهم، رشد چشـمگیری داشـته و این نشان دهنده نقـش فعالانـه ایـن قشـر در توسـعه کشـور اسـت.
از سوی دیگر، افزایش تعداد منتخبان زن در شوراهای روستا و دهیاری ها، نشان از تقویت و ارتقای اعتماد عمومی و باور جامعه به توانمندی و شایستگی و صلاحیت زنان روستا برای اداره امور دارد. موضوعی که می رود تا گوی سبقت را از تصمیم گیرانی که هنوز در واگذاری مسوولیت ها به زنان و جوانان دست و دلشان می لرزد، برباید و راه را برای ایفای نقش آنان در عرصه های ملی و کلان تر هموار نماید.
