کد خبر: 3658132
تاریخ انتشار : ۰۸ آبان ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۵

کدام همراهی؟

گروه اجتماعی: در گذر زمان حوادثی پدید می‌آید و اگر میزان معرفت و شناخت به مبانی دینی و اعتقادی افزون نشود، پیاده شدن و از خط مستقیم خارج شدن امری اجتناب‌ناپذیر است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کهگیلویه و بویراحمد، به نقل از وب سایت شخصی حجت‌الاسلام اندرزیان، حجت‌الاسلام امرالله اندرزیان، عضو هیئت علمی دانشگاه یاسوج روز گذشته، هفتم آبان‌ماه نوشت: روایت هفتاد و سه فرقه شدن امت پیامبر(ص) و نجات یک فرقه آن، شاهد خوبی است بر عدم همراهی هفتادو دو فرقه با امام و مولای خویش و تأسیس نحله‌ها و گروه‌های مختلف، تشدید اختلافات، تبعیض و بی عدالتی، ظلم و ستم، راه‌اندازی جنگ و خونریزی، مقابله با دین خدا، گرایش به خرافات و سرانجامی شوم و نامیمون. به همین جهت نکاتی را به عرض می‌رسانیم:
در گذر زمان حوادثی که پدید می‌آید اگر میزان معرفت و شناخت به مبانی دینی و اعتقادی افزون نشود، پیاده شدن و از خط مستقیم خارج شدن امری اجتناب ناپذیر است. خواص جامعه به هوش باشند آنگونه که امام علی(ع) فرمود: فی تقلّب الاحوال علم جواهر الرّجال، در دگرگونی و حوادث باطن افراد ظاهر می‌شود بدون علم قضاوت نکنند، از حدود و قانون الهی خارج نشوند، در مقابل اصول و ارزش‌های اسلام و نظام نایستند، برای خوشایند فلان گروه و یا جناح اوامر و منویات رهبری معظم را نادیده نگیرند، ملت ایران را دشمن.
بعد از معرفت و شناخت صائب بدون تقویت ایمان و تقوی حرکت در مسیر ولایت امکان پذیر نیست و حضور در فرقه‌های ضالّ و مضلّ حتمی است. افرادی که سکّان مسئولیت و مدیریت کلان و خرد را در نظام اسلامی به عهده گرفته‌اند باید مستحضر باشند که اگر به زیور ایمان و تقوای توحیدی آراسته نباشند، نمی‌توانند بار مسئولیت را به مقصد برسانند.                                                                                                     .
 آنهایی که از مردم سالاری و رأی مردم بهره می‌برند مراقب باشند که اگر بهتر و شایسته‌تر از آنها باشد و یا افرادی را به کار بگیرند که از حیث توانمندی و شایستگی‌های معنوی بهتر از آنها باشد به خدا و پیامبر و مؤمنین خیانت کرده و کسی که خیانت کند نمی‌تواند دولت، جامعه و تمدّن اسلامی را به ارمغان بیاورد. از همین جاست که سخن رهبری را زمین گذاشته و به دنبال اهواء و امیال خویش رفته و کشور و ملت را از دست‌یابی به اهداف بلندش ناکام می‌کند.     
چرا عده‌ای وحی منزل و معجزه جاوید خدا را کهنه و پیروانش را متّهم به کهنه پرستی می‌کنند اما آنچه بی رگ و ریشه، خرافاتی و مورد تأیید عقل و شرع نیستند تأیید و تبلیغ می‌کنند، به چه علت بعضی به امامان معصوم(ع)، امامزادگان و بزرگان دین بی اعتنا و بعضاً بی حرمتی اما فضای مجازی و حقیقی را نسبت به شاهانی که بیشترین ظلم و ستم را به ملت روا داشته، بخشی از ایران را تقدیم دیگران کرده، طبقه ضعیف را به عنوان نوکر و رعیت انتخاب و به عنوان برده بیشترین بهره کشی را از آنها برده و عزت و شرف را به ذلّت وابستگی به شیطانی همانند انگلیس و آمریکا فروخته پر می‌کنند آیا اگر اینها در روز عاشورا بودند در سپاه عمرسعد تحت فرمان او با امام به حق نمی‌جنگیدند.
چه شده است که عده‌ای تعرب بعدالهجرة را انتخاب و خوراک آنها ایران باستان و مکتب ایرانی و ایران زرتشتی شده و نسبت به دین اسلام که متعلق به همه انبیاء بوده، نسبت به قرآنی که معجزه جاوید الهی است، نسبت به پبامبر اسلام که خاتم و افضل انبیاء است بی حرمتی و یا بی توجهی می‌کنند. در مورد کوروش چه آیه و روایتی چه فتوا و اظهار نظری از بزرگان دین داریم (جز احتمالی که علّامه طباطبایی از اظهار نظر ابوالکلام آزاد هندی داده) که اینقدر تبلیغ و حرص و ولع چرا دشمنان انقلاب به‌ویژه صهیونیست‌ها اینقدر به این مسئله دامن می‌زنند این افرادی که بر مقبره کوروش سجده می‌کنند اگر اهل سجده هستند باید بدانند جز بر خدا بر دیگری نشاید. اینها اگر اعتقادی به جایگاه کوروش دارند چرا از بزرگان دین و امام و رهبر معظم انقلاب نمی‌پرسند و پیروی نمی‌کنند؟                                                                                                                        
اخیراً یکی از مسئولین مطالبی را در خصوص کم کاری و سوء مدیریت و توجه به قوم و قبیله به جای توجه به خدمت به مردم داشته‌اند که قابل تقدیر است. از نگاه دینی و انقلابی سؤال می‌کنیم آیا سخن حضرت امام که فرمودند در تقدم ملاک‌ها جهاد و تقوا مورد نظر باشد رعایت می‌شود؟ چگونه است که کمترین دغدغه نسبت به دین و ایمان مردم مشاهده، کمترین توجه به فریضه امر به معروف و نهی از منکر دیده می‌شود و کمترین عنایت نسبت به نیازهای معنوی در کنار مسائل مادی وجود دارد. چرا نسبت به مطالبات رهبر معظم انقلاب در خصوص غارتگری فرهنگی و جنگ نرم، در خصوص سبک زندگی اسلامی، در مورد خانواده و مسئولیت خطیر او، در مورد استفاده از نیروهای انقلابی، در خصوص بصیرت و روشن بینی و عدم خواب آلودگی، در مورد حفظ ارزش‌های اسلامی و انقلابی، در خصوص خطر نفوذ دشمن و تغییر در محاسبات مسئولین، در مورد کرسی‌های نظریه‌پردازی، درباره تقویت و کمک به کارهای مذهبی و فرهنگی خودجوش، در مورد مقابله با شیطان اکبر و اذنابش، درباره فتنه هشتاد و هشت و فتنه گران و ... کم توجهی می‌شود؟
آیا می‌توان ادعا کرد که ما با رهبری همراه و پشتیبان او هستیم؟ از مسئولین محترم در سطح ملّی و محلی این توقع می‌رود که برای ادای دین به امام و شهیدان و رهبر عزیز و مردم مؤمن در تغییر و تحولات آینده از افرادی با اندیشه انقلابی و جهادی و طرفدار خدمت بی منّت به مردم استفاده کنند و رضایت خدا را بر رضایت فلان گروه یا حزب و جناح مقدم بدارند و گرنه شعار تبعیت و همراهی با ولایت شعاری بدون عمل خواهد بود.                                                                                                                            .
اقتصاد مقاومتی و توجه جدّی به معیشت مردم و برطرف کردن موانع سر راه از مطالبات رهبری معظم است و بارها اظهار نگرانی کرده آیا بعضی از مدیران آنگونه که برای تثبیت جایگاه و میز و صندلی خود سعی و تلاش می‌کنند، گرفتار شرک اصغر می‌شوند، از تملّق و چاپلوسی بی بهره نیستند، رضایت جناح و قوم را با استفاده از جایگاه و مسئولیت بر رضایت خدا مقدم می‌دارند، نگاه بخشی و منطقه‌ای دارند با اینکه مسئولیت ملّی پذیرفته اند و ... چگونه می‌توانند همراهی با مولا و رهبری معظم را مدعی شوند؟ آیا با همان سعی و تلاش نمی شود در صدد رفع محرومیت و حل معیشت مردم و شکوفایی اقتصاد برآمد؟ نمی‌شود در محیط کار و خدمت فضای معنوی و اخلاقی ایجاد کرد؟ نمی‌توان آرمان‌ها و ارزش‌های انقلابی را مورد تأکید قرار داد؟     
 همراهی با امام و رهبری یعنی داشتن اندیشه انقلابی و جهادی در اندیشه و صفات و رفتار، دارا بودن روحیه ستیز با دشمنان اسلام و انقلاب، حمایت از مدافعان حرم و نیروهای حزب الّلهی، پس چرا عده‌ای سر سفره‌ای که محصول همین اندیشه انقلابی است نشسته و بهره می‌برند اما مقتدای آنها غرب و فرهنگ منحط اوست، با اندیشه سکولارش ابلاغ گرفته و نظام ولایی را قبول ندارد، ساکت و ساکن و بی تفاوت نسبت به اسلام و انقلاب اما پرگو و پرحرف و مدافع نسبت به دشمنان ملّت، حضور پر رنگ، آنجا که منفعتی باشد و نان به نرخ روز خوردن در جایی که خطری نباشد. پس مراقب باشیم که در محضر خدا و شهیدان نیاز به حجّت شرعی داریم و آن همراهی با امام و ولی است نه با حزب و جناح و قوم و قبیله!   
captcha